قانون نظام صنفی کشور

قانون نظام صنفی (اصلاحی ۱۳۹۲) تشکیلات اتحادیه‌های صنفی، صدور پروانه کسب، نظارت بر اصناف، تعیین نرخ و تنبیه متخلفان را تنظیم می‌کند.

خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.

مواد کلیدی قانون نظام صنفی کشور

پراستنادترین مواد این قانون بر پایهٔ آرای دادگاه‌ها، نظریات مشورتی و ارجاع‌های سایر مواد در پایگاه چیستارا.

ماده ۲ قانون نظام صنفی کشور — ۱ رأی · ۱ نظریه مشورتی · ۱ ماده
فرد صنفی : هر شخص حقیقی یا حقوقی که در یکی از فعالیت‌های‌صنفی‌اعم از تولید، تبدیل، خرید، فروش، توزیع، خدمات و خدمات فنی سرمایه‌گذاری‌کند و به‌عنوان…
ماده ۷ قانون نظام صنفی کشور — ۳ نظریه مشورتی
اتحادیه : شخصیتی حقوقی است که از افراد یک یا چند صنف که دارای‌فعالیت یکسان یا مشابه‌اند، برای انجام دادن وظایف و مسؤولیت‌های مقرر در این قانون‌تشکیل…
ماده ۱۷ قانون نظام صنفی کشور — ۲ نظریه مشورتی
افراد صنفی مکلفند قوانین و مقررات جاری کشور، از جمله قوانین و‌مقررات صنفی، انتظامی، بهداشتی، ایمنی، حفاظت فنی و زیباسازی محیط کار و‌دستورالعمل‌های…
ماده ۳۰ قانون نظام صنفی کشور — ۱ رأی · ۱ ماده
وظایف و اختیارات اتحادیه‌ها عبارت است از: ‌الف - ارائه پیشنهاد برای تهیه، تنظیم یا تغییر ضوابط صدور پروانه کسب و انواع‌پروانه‌های لازم برای مشاغل، به…