ماده ۲۱۲ قانون مجازات اسلامی
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
در صورتی که علم قاضی با ادله قانونی دیگر در تعارض باشد اگر علم، بیّن باقی بماند، آن ادله برای قاضی معتبر نیست و قاضی با ذکر مستندات علم خود و جهات رد ادله دیگر، رأی صادر می کند. چنانچه برای قاضی علم حاصل نشود، ادله قانونی معتبر است و بر اساس آنها رأی صادر می شود.
در یک نگاه
این ماده به تعیین تکلیف تعارض میان علم قاضی و سایر ادله قانونی میپردازد؛ چنانچه علم قاضی علیرغم وجود ادله مخالف، باقی بماند، ملاک صدور رأی است.
به زبان ساده: اگر قاضی بر اساس شواهد به یقینی برسد که با مدارک دیگر فرق داشته باشد، میتواند بر اساس یقین خود حکم دهد، به شرطی که دلیل رد مدارک دیگر را بنویسد.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: ادله اثبات دعوی، حقوق کیفری، آیین دادرسی کیفری
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- قاضی
- اقدامها و تشریفات
- ذکر مستندات علم، جهات رد ادله
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۲۱۲ قانون مجازات اسلامی
اگر قاضی حرف منو باور نکنه چی میشه؟
اگر قاضی بر اساس شواهد به یقینی برسد که با مدارک دیگر فرق داشته باشد، میتواند بر اساس یقین خود حکم دهد، به شرطی که دلیل رد مدارک دیگر را بنویسد. (توضیح ماشینی، نه متن قانون)
در صورت تعارض علم قاضی با ادله قانونی، ملاک صدور رای چیست؟
اگر علم، بیّن باقی بماند، آن ادله برای قاضی معتبر نیست و قاضی با ذکر مستندات علم خود و جهات رد ادله دیگر، رأی صادر می کند. (ماده ۲۱۲)
اگر برای قاضی علم حاصل نشود، تکلیف ادله قانونی چیست؟
چنانچه برای قاضی علم حاصل نشود، ادله قانونی معتبر است و بر اساس آنها رأی صادر می شود. (ماده ۲۱۲)