ماده ۱۳ قانون صدور چک — مواردی که صادرکننده چک قابل تعقیب کیفری نیست
✏️ این ماده اصلاح شده است. بازنویسی کامل با ماده ۵ قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب ۱۳۸۲/۰۶/۰۲؛ پیش از آن ماده ۱۲ قانون ۱۳۵۵ بود که با ماده ۵ اصلاحیه ۱۳۷۲/۰۸/۱۱ به ماده ۱۳ تغییر شماره و بازنویسی شده بود (جمله «شهادت شهود به تنهایی مثبت ادعا نیست» در متن ۱۳۸۲ وجود ندارد).
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
در موارد زیر صادرکننده چک قابل تعقیب کیفری نیست :
- بند الف — در صورتی که ثابت شود چک سفید امضاء داده شده باشد.
- بند ب — هرگاه در متن چک، وصول وجه آن منوط به تحقق شرطی شده باشد.
- بند ج — چنانچه در متن چک قید شده باشد که چک بابت تضمین انجام معامله یا تعهدیاست.
- بند د — هرگاه بدون قید در متن چک ثابت شود که وصول وجه آن منوط به تحقق شرطیبوده یا چک بابت تضمین انجام معامله یا تعهدی است.
- بند ه — - در صورتی که ثابت گردد چک بدون تاریخ صادر شده و یا تاریخ واقعی صدورچک مقدم بر تاریخ مندرج در متن چک باشد.