حقوق کارگر: نحوه محاسبه حق سنوات و مزایای پایان کار

در پایان رابطهٔ کاری، کارگر مشمول قانون کار مطالباتی دارد که آگاهی از آن‌ها از تضییع حقوق جلوگیری می‌کند. این مطالبات فارغ از نوع قرارداد (دائم یا موقت) و به نسبت مدت کارکرد محاسبه می‌شود.

حق سنوات (مزایای پایان کار) بر اساس مواد ۲۴ و ۳۱ قانون کار، برای هر سال سابقهٔ کار، معادل یک ماه آخرین حقوق به‌عنوان حق سنوات به کارگر تعلق می‌گیرد. این حق در پایان قرارداد یا هنگام خاتمهٔ کار پرداخت می‌شود و به قرارداد موقت نیز به نسبت مدت تعلق می‌گیرد.

عیدی و پاداش پایان سال عیدی سالانه معادل دو ماه آخرین حقوق است، مشروط بر اینکه از سه برابر حداقل حقوق قانونی بیشتر نشود. برای کارکرد کمتر از یک سال، عیدی به نسبت محاسبه می‌شود.

مانده مرخصی کارگر سالانه یک ماه مرخصی استحقاقی دارد. اگر بخشی از این مرخصی استفاده نشده باشد، معادل ریالی روزهای باقی‌مانده در پایان کار پرداخت می‌شود.

حق بیمه کارفرما موظف است از نخستین روز کار، کارگر را نزد سازمان تأمین اجتماعی بیمه کند. عدم پرداخت حق بیمه از تخلفات کارفرماست و کارگر می‌تواند سابقهٔ خود را مطالبه کند.

مرجع رسیدگی اختلاف میان کارگر و کارفرما در ادارهٔ کار و از طریق هیئت‌های تشخیص و حل اختلاف رسیدگی می‌شود؛ نه دادگاه عمومی. مهلت‌ها و تشریفات این مراجع را جدی بگیرید.

برای برآورد دقیق حق سنوات، عیدی و مزایای پایان کار خود می‌توانید از ماشین‌حساب حق سنوات استفاده کنید.

— — — این مطلب جنبهٔ آموزشی و اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاورهٔ تخصصی وکیل نیست. برای اقدام در پروندهٔ خود حتماً با وکیل دادگستری مشورت کنید.