ماده ۲۴ قانون کار
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
در صورت خاتمه قرارداد کار، کار معین یا مدت موقت، کارفرما مکلف است به کارگری که مطابق قرارداد، یک سال یا بیشتر، به کار اشتغالداشته است برای هر سال سابقه، اعم از متوالی یا متناوب بر اساس آخرین حقوق مبلغی معادل یک ماه حقوق به عنوان مزایای پایان کار به وی پرداختنماید.
در یک نگاه
در صورت خاتمه قرارداد کار (معین یا موقت)، کارفرما موظف است به کارگرانی با حداقل یک سال سابقه، به ازای هر سال، معادل یک ماه آخرین حقوق را به عنوان مزایای پایان کار بپردازد.
به زبان ساده: اگر قرارداد کاری شما تمام شود و حداقل یک سال سابقه داشته باشید، کارفرما باید به ازای هر سال کار، مبلغی معادل یک ماه آخرین حقوقتان را به عنوان سنوات یا حق پایان کار پرداخت کند.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: حقوق کار، سنوات، پایان قرارداد
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- کارفرما، کارگر
- مبالغ و مقادیر
- مبلغی معادل یک ماه حقوق
- مهلتها و مدتها
- یک سال یا بیشتر
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۲۴ قانون کار
شرط استحقاق دریافت مزایای پایان کار چیست؟
به کارگری که مطابق قرارداد، یک سال یا بیشتر، به کار اشتغالداشته است (ماده ۲۴)
مبنای محاسبه مبلغ مزایای پایان کار چیست؟
برای هر سال سابقه، اعم از متوالی یا متناوب بر اساس آخرین حقوق مبلغی معادل یک ماه حقوق (ماده ۲۴)
در چه صورتی کارفرما مکلف به پرداخت مزایای پایان کار است؟
در صورت خاتمه قرارداد کار، کار معین یا مدت موقت (ماده ۲۴)