ماده ۲ قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
اصطلاحات بهکار رفته در این قانون دارای معانی مشروح زیر میباشند:
- بند ۱ — آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی: کسب نگرشها، مهارتهای عملی، فهم و دانش مرتبط با حِرَف و مشاغل بخشهای گوناگون اقتصادی و اجتماعی به همراه آموزش و تربیت عمومی است.
- بند ۲ — نظام آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی: مجموعهای از اجزاء و زیرنظامها شامل قوانین و مقررات، مدیریت و برنامهریزی، نیروی انسانی، پژوهش و ارزشیابی است که بهصورت یکپارچه اهداف این قانون را در کشور اجراء مینماید.
- بند ۳ — چهارچوب صلاحیت حرفهای: چهارچوبی است که بر اساس شاخصهای توافقشده، صلاحیتها، مدارک و گواهینامهها را در سطوح و انواع مختلف بهصورتی منسجم به هم ارتباط میدهد. همچنین مهارت و تجربه نیز در کنار دانش ارزشیابی میشوند. در این چهارچوب زمان و مکان یادگیری ارزش نسبتاً کمتری دارا است
تبصره ۱: منظور از شاخصهای توافقشده سطوح صلاحیت و توسعه حرفهای ملی است که مورد توافق ذینفعان اقتصادی، ارائهکنندگان آموزشهای فنی و حرفهای، کارشناسان خبره و نظام آموزشی باشد و توسط شورای عالی یا تحت نظر این نهاد تدوین خواهد شد. ۴ـ شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی: نهادی است ملی که وظیفه هماهنگی در سیاستگذاری و مدیریت در برنامهریزی نظام آموزش و تربیت فنی و حرفهای و مهارتی کشور را برعهده دارد. ۵ ـ مرکز سنجش آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی و تعیینصلاحیتهای حرفهای: مرکزی است وابسته به شورای عالی که برای سنجش و ارزشیابی آموزشهای موضوع این قانون و تعیین صلاحیت حرفهای نیروی کار در سطح ملی و منطقهای (استانی) ایجاد و تجهیز شده است. ۶ ـ جامعه هدف در آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی: دستگاههای حاکمیتی، مردم، بنگاهها و مراکز تولیدی و خدماتی بخشهای صنعت، خدمات، کشاورزی دولتی و غیردولتی، اتحادیهها، صنوف و تعاونیها هستند، که از شایستگیها و مهارتهای ایجادشده ناشی از این آموزشها بهرهمند میشوند. ۷ـ دستگاههای مجری آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی: تمام ارائهدهندگان دولتی، غیردولتی، تعاونیها و بنگاههای اقتصادی در قلمرو این آموزشها، که ارائهدهنده آموزشهای رسمی و غیررسمی و سازماننایافته هستند. ۸ ـ آموزش و تربیت فنی و حرفهای و مهارتی رسمی: آموزشی است که جهت کسب شایستگیهای حرفهای و شغلی از دوره متوسطه نظام آموزشی و بالاتر توسط وزارت آموزش و پرورش و مؤسسات آموزش عالی از قبیل دانشگاه فنی وحرفهای، دانشگاه جامع علمیکاربردی و دانشگاه آزاد اسلامی ارائه و به اخذ مدرک تحصیلی و حرفهای مربوط منجر میشود. اتمام موفقیتآمیز هر سطح به همراه تجارب واقعی دنیای کار مجوز ورود به سطح بعدی آموزشها است. ۹ـ آموزش و تربیت فنی و حرفهای و مهارتی غیررسمی: آموزشی است که در خارج از نظام آموزشی رسمی طبق برنامهای مشخص ارائه و به اخذ گواهینامه شایستگی و صلاحیت شغلی میانجامد. این آموزشها توسط سازمان آموزش فنی و حرفهای، دستگاههای اجرائی و بنگاههای اقتصادی ارائه میشود. نوع دیگر این آموزشها بهصورت فردی و سازماننایافته جهت توسعه شایستگیها و صلاحیتهای شغلی و حرفهای صورت میپذیرد. هر دو نوع این آموزشها قابل ارزشیابی و همسطحسازی با آموزشهای رسمی میباشد. ۱۰ـ واحد حرفه: مجموعهای از حرفهها در سطح صلاحیت ملی است. حرفه نیز مجموعهای از مشاغل است که شباهت معقولی از نظر کارها، دانش، مهارت و نگرشهای مورد نیاز دارد.
مواد مرتبط
- ماده ۲ قانون اساسنامه سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور — به این ماده ارجاع داده است «ماده (۲) قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی»