۱۰ بند ضروری در هر قرارداد تجاری
قرارداد خوب، قراردادی است که اختلافات احتمالی را پیشبینی و تکلیف آنها را روشن کرده باشد. بسیاری از دعاوی تجاری ریشه در بندهای مبهم یا جاافتاده دارند. ده بند زیر در هر قرارداد تجاری اهمیت ویژه دارند.
۱) مشخصات دقیق طرفین نام کامل، کد ملی/شناسهٔ ملی، نشانی و سمت امضاکننده باید دقیق باشد. اگر طرف، شرکت است، اختیار امضاکننده طبق آخرین روزنامهٔ رسمی بررسی شود.
۲) موضوع قرارداد موضوع باید روشن، معیّن و بدون ابهام باشد؛ کالا یا خدمت با مشخصات فنی، کمیت و کیفیت توصیف شود.
۳) مبلغ و نحوهٔ پرداخت ثمن، ارز پرداخت، زمانبندی اقساط و ضمانتاجرای تأخیر در پرداخت باید مشخص شود.
۴) مدت و زمانبندی اجرا تاریخ شروع، مهلت تحویل و مراحل اجرا تعیین گردد.
۵) تعهدات و تضمینها تعهدات هر طرف و تضمینهای حسن انجام کار (مانند چک یا ضمانتنامه) ذکر شود.
۶) شرط فسخ موارد و نحوهٔ فسخ قرارداد و آثار آن پیشبینی شود تا از بنبست جلوگیری شود.
۷) وجه التزام (خسارت قراردادی) مبلغ خسارت در صورت نقض تعهد از پیش تعیین شود تا نیاز به اثبات میزان خسارت نباشد.
۸) فورسماژور تکلیف حوادث قهری و غیرقابلپیشبینی که اجرای قرارداد را ناممکن میکند روشن شود.
۹) شرط داوری یا مرجع حل اختلاف تعیین داور یا دادگاه صالح، رسیدگی به اختلاف را سریعتر میکند.
۱۰) محرمانگی و مالکیت فکری در قراردادهای خدماتی و فناوری، حفظ اطلاعات محرمانه و تعیین مالکیت نتایج کار اهمیت دارد.
پیش از امضا، قرارداد را با دقت بخوانید و در صورت امکان آن را با ابزار تحلیل قرارداد بررسی کنید تا ریسکها و ابهامات شناسایی شوند.
— — — این مطلب جنبهٔ آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاورهٔ تخصصی وکیل نیست. برای اقدام در پروندهٔ خود حتماً با وکیل دادگستری مشورت کنید.