ماده ۳۶ قرارداد نفت بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت موبیل اویل کورپوریشن شرکت نفت هرمز ( هوپکو)

‌ماده ۳۶ - ضمانت اجرا ۱ - در صورتی که طرف دوم پذیره و حق‌الارض مقرر در بندهای ۲ و ۷ ماده ۲۵ را در تاریخ‌هایی که در این قرارداد تعیین شده نپردازد طرف اول مراتب‌عدم پرداخت را طی اخطار کتبی به طرف دوم اعلام خواهد نمود. ‌هرگاه طرف دوم ظرف یک ماه از موعد مقرر پرداخت مورد بحث را به اضافه بهره دیرکرد که بر اساس دو برابر حداکثر نرخ بهره مورد عمل بانک مرکزی‌ایران به نسبت مدت دیرکرد احتساب خواهد شد نپردازد طرف اول حق خواهد داشت که به این قرارداد خاتمه دهد. ۲ - در مورد تعهد دستگاه مختلط راجع به انصراف از حقوق خود نسبت به ناحیه عملیات به نحو مقرر در ماده ۳ هرگاه طرف دوم طی مهلت مقرر نظر‌خود را درباره قسمتهای مورد انصراف به طرف اول اعلام ننماید طرف اول حق دارد که طبق نظر خود قسمتهایی را که باید مسترد گردد مشخص سازد‌تشخیص مزبور قطعی بوده و از تاریخی که اعلام گردد قسمتهای مشخص شده مزبور خارج از ناحیه عملیات تلقی خواهد شد. ۳ - در صورتی که طرف دوم تعهدی را که برای حفاری به موجب بند ۲ ماده ۱۵ بر عهده گرفته انجام ندهد طرف اول برای هر یک ماه تأخیر (‌که ناشی از‌قوه قهریه نباشد) مبلغ سیصدوپنجاه هزار دلار آمریکایی از محل ضمانت‌نامه موضوع بند ۵ ماده ۲۵ برسم غرامت ضبط خواهد نمود. ‌هرگاه ظرف مدت شش ماه از مهلت مقرر تعهد هنوز انجام نشود طرف اول حق خواهد داشت که به این قرارداد خاتمه دهد و نیز طرف اول حق خواهد‌داشت که مبلغ ضمانت‌نامه‌ای که به موجب بند ۵ ماده ۲۵ سپرده شده تمام مبالغ خرج نشده مربوط به تعهد هزینه‌ای اکتشافی سه سال اول را ضبط‌نماید. ۴ - مقررات ماده ۳۲ درباره قوه قهریه (‌فرس‌ماژور) در موارد مربوط به این ماده نیز قابل اجرا خواهد بود.