ماده ۴۱ قرارداد شرکت نفت خلیج فارس " پگویکو"

‌ماده ۴۱ - ضمانت اجرا ۱ - در صورتی که طرف دوم حق‌الارض مقرر در ماده ۲۹ را که در تاریخهایی که در این قرارداد تعیین شده نپردازد طرف اول مراتب عدم پرداخت را طی‌اخطار کتبی به طرف دوم اعلام خواهد نمود. هر گاه طرف دوم حق‌الارض مربوطه را ظرف یک ماه از موعد مقرر به اضافه بهره دیرکرد که بر اساس دو‌برابر حداکثر نرخ بهره مورد عمل بانک ملی ایران به نسبت مدت دیرکرد احتساب خواهد شد نپردازد طرف اول حق خواهد داشت که به این قرارداد‌خاتمه دهد. ۲ - در مورد تعهد دستگاه مختلط راجع به انصراف از حقوق خود نسبت به ناحیه عملیات به نحو مقرر در ماده ۳ هر گاه طرف دوم طی مهلت مقرر‌نتواند نظر خود را درباره قسمتهای مورد انصراف به طرف اول اعلام نماید طرف اول حق دارد که طبق نظر خود قسمتهایی را که باید مسترد گردد‌مشخص سازد تشخیص مزبور قطعی بوده و از تاریخی که اعلام گردد قسمتهای مشخص شده مزبور خارج از ناحیه عملیات تلقی خواهد شد. ۳ - در صوتی که طرف دوم تعهدی را که برای حفاری به موجب بند ۲ ماده ۱۶ بر عهده گرفته انجام ندهد طرف اول برای هر یک ماه تأخیر (‌که ناشی از‌قوه قهریه نباشد) مبلغ سیصد و پنجاه هزار دلار آمریکایی از محل ضمانت‌نامه موضوع بند ۴ ماده ۲۹ به رسم غرامت ضبط خواهد نمود. هر گاه ظرف‌مدت شش ماه از مهلت مقرر تعهد هنوز انجام نشود طرف اول حق خواهد داشت که به این قرارداد خاتمه دهد و نیز طرف اول حق خواهد داشت که از‌مبلغ ضمانت‌نامه‌ای که به موجب بند ۴ ماده ۲۹ سپرده شده تمام مبالغ خرج نشده مربوط به تعهد هزینه‌های اکتشافی چهار سال اول را ضبط نماید. ۴ - مقررات ماده ۳۶ درباره قوه قهریه (‌فرس ماژور) در موارد مربوط به این ماده نیز قابل اجرا خواهد بود.