ماده ۳۳ قرارداد شرکت نفت خلیج فارس " پگویکو"
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
ماده ۳۳ - مدت قرارداد ۱ - مدت این قرارداد برای هر یک از نواحی مقرر در ماده سه که میدانهای قابل بهرهبرداری به میزان تجاری در آن کشف شده باشد ۲۵ سال از تاریخشروع به بهرهبرداری تجاری در ناحیه مربوطه خواهد بود. ۲ - تاریخ شروع بهرهبرداری تجاری تاریخی خواهد بود که صد هزار متر مکعب از مواد نفتی تولید شده از قسمت مربوطه ناحیه عملیات به منظورصادرات به طور منظم فروش و تحویل شده باشد. ۳ - قبل از پایان ۲۳ سال طرف دوم میتواند قصد خود را دائر به تمدید این قرارداد به طرف اول اطلاع دهد در این صورت تمدید برای مدت ۵ سال ازپایان سال بیست و پنجم به خودی خود و بر طبق مواد این قرارداد عملی خواهد گردید. ۴ - دو تمدید اضافی پنجساله نیز یکی از خاتمه سال سیام و دیگری از خاتمه سال سی و پنجم مجاز خواهد بود و طرف دوم در هر مورد دو سال قبلاز پایان مدت جاری باید قصد خود را مبنی بر تمدید به طرف اول اطلاع دهد. ۵ - در مورد دو تمدید مشروحه در بند ۴ مقررات زیر رعایت خواهد شد: هر گاه در موقع تقاضای تمدید به وسیله طرف دوم شرکتهای نفتی خارجی دیگری که با طرف اول به منظور فعالیتهای مشابهی مشارکت نمودهاند و تا آنتاریخ از لحاظ تولید نتایجی معادل یا بهتر از آنچه توسط شرکت پگوپکو حاصل گردیده به دست آورده باشند قراردادهایی منعقد کرده باشند که شرایطآن رویهم رفته برای ایران از شرایط این قرارداد مساعدتر باشد کلیه شرایط قراردادهای مذکور شامل مدت تمدید مورد تقاضای طرف دوم نیز خواهد بود.