ماده ۳۰ قانون نظام صنفی

وظایف و اختیارات اتاق اصناف به شرح زیر می‌باشد:

1. بند ۱ — ایجاد هماهنگی بین اتحادیه‌های صنفی و راهنمایی صنوف.
2. بند ۲ — همکاری و اشتراک مساعی با اتحادیه‌های صنفی در انجام وظایف محوله و نظارت در اعمال آنها.
3. بند ۳ — تعیین حدود و حقوق صنفی و پیشنهاد آن برای تصویب به کمیسیون نظارت.
4. بند ۴ — تلفیق مسائل اتحادیه‌های صنفی و تعیین حدود مسئولیت هر کدام.
5. بند ۵ — تصویب آیین‌نامه‌های مالی - استخدامی - اداری - آموزشی و تشکیلاتی اتحادیه‌های صنفی و تغییرات آنها.
6. بند ۶ — صدور پروانه‌های صنفی به پیشنهاد اتحادیه با توجه به مقررات مربوط و مصوبات هیأت عالی نظارت.
7. بند ۷ — تعیین و پیشنهاد انواع پروانه‌های اشتغال برای تصویب به کمیسیون نظارت.
8. بند ۸ — ابطال پروانه و یا تعطیل موقت محل کسب طبق مقررات مربوط و اعلام آن به کمیسیون نظارت.
9. بند ۹ — تأیید صلاحیت و معرفی نمایندگان اتحادیه‌ها برای واحدهای مالیاتی و سایر مراجعی که قانوناً معرفی نماینده از طرف اتحادیه به عمل می‌آید.
10. بند ۱۰ — انتخاب و معرفی نماینده در کمیسیونهای تشخیص و سایر مراجع مالیاتی مقرر در قانون مالیات‌های مستقیم.
11. بند ۱۱ — نظارت در اجرای مقررات فنی - بهداشتی - حفاظتی - بیمه‌گزاری و سایر مقررات مربوط به شرایط واحدهای صنفی که از طرف مقامات‌صالحه وضع می‌شود و همچنین همکاری با مأمورین مربوط در اجرای مقررات مذکور به وسیله اتحادیه‌ها.
12. بند ۱۲ — درجه‌بندی واحدهای صنفی طبق ضوابط و مقرراتی که به پیشنهاد اتحادیه مربوط به تصویب کمیسیون نظارت رسیده باشد.
13. بند ۱۳ — رسیدگی و اظهار نظر نسبت به اعتراض افراد صنفی و سایر اشخاص به تصمیمات اتحادیه.
14. بند ۱۴ — تصویب وظایف کمیسیون فنی اتحادیه‌ها و صلاحیت افراد آن.
15. بند ۱۵ — همکاری با وزارت کار و امور اجتماعی در ایجاد تسهیلات لازم برای آزمایش صلاحیتهای فنی و حرفه‌ای و طبقه‌بندی مشاغل و آموزش فنی‌و حرفه‌ای کارکنان واحدهای صنفی.
16. بند ۱۶ — نظارت در حسن جریان انتخابات هیأت مدیره و هیأت رئیسه اتحادیه‌ها.
17. بند ۱۷ — پیشنهاد ادغام اتحادیه‌ها و صنوف مشابه و یا تجزیه یک اتحادیه بدو و یا چند اتحادیه جهت اظهار نظر و تصویب به کمیسیون نظارت.
18. بند ۱۸ — تعیین انواع کالا و محصولاتی که افراد هر صنف می‌توانند برای فروش عرضه نمایند و پیشنهاد آن جهت رسیدگی به تصویب به کمیسیون‌نظارت و ابلاغ مصوبه به افراد صنفی به منظور عدم تداخل صنفی.
19. بند ۱۹ — جمع‌آوری اطلاعات و آمار لازم به وسایل مقتضی جهت تعیین واحدهای صنفی متناسب با جمعیت شهرها و سایر عوامل و نیازمندیهای‌شهر.
20. بند ۲۰ — تمرکز تدریجی بار و معاملات عمده‌فروشی در میادین معین شهری متناسب با احتیاجات شهر طبق مقررات و ضوابطی که به تصویب‌کمیسیون نظارت خواهد رسید.
21. بند ۲۱ — تعیین حداقل معلومات و اطلاعات فنی لازم برای احراز صلاحیت اشتغال به کار افراد صنفی در صنوف با کسب نظر اتحادیه مربوط و‌نظارت در اجرای آن.
22. بند ۲۲ — تعیین و پیشنهاد ساعات کار و ایام تعطیل افراد صنفی با توجه به طبیعت و نوع کار آنان جهت رسیدگی و تصویب به کمیسیون نظارت.
23. بند ۲۳ — تصویب شرایط و ضوابط صدور پروانه برای هر فرد یا واحد صنفی.
24. بند ۲۴ — تشکیل کمیسیون حل اختلاف و سایر کمیسیونهای مربوط در صورت لزوم.
25. بند ۲۵ — همکاری و معاضدت با سایر اتاق‌ها به منظور تقویت مبانی نظام صنفی و رفع مشکلات و بهبود امور مربوط.
26. بند ۲۶ — تشکیل صندوق تعاون صنفی برای کمک به افراد صنفی.