ماده ۱۰۳ قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران

پرسنل در موارد زیر شهید محسوب می‌شوند: ‌

1. بند الف — کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب مأموریت
2. بند ب — کشته شدن یا فوت در هرگونه مأموریت رزمی و یا جنگی و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت
3. بند ج — کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح یا قاچاقچیان و یا سایر تبهکاران تحت تعقیب. ‌
4. بند د — کشته شدن در حین تعقیب و مراقبت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا تبهکاران یا قاچاقچیان و یا سارقین مسلح.
5. بند ه — کشته شدن در هرگونه حملات زمینی، هوائی و دریائی دشمن. ‌
6. بند و — کشته شدن یا فوت در مسیر رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی. ‌
7. بند ز — کشته شدن توسط اشرار، سارقین مسلح، قاچاقچیان و سایر تبهکاران تحت تعقیب به سبب مأموریت.
8. بند ح — کشته شدن توسط ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن.
9. بند ط — کشته شدن در حین آموزش‌های رزمی و عملیات مانوری که در چارچوب مقررات سازمان اجراء می‌گردد.
10. بند ی — کشته شدن حین بررسی و آزمایش اسلحه و مهمات و خنثی‌سازی مواد منفجره و محترقه به سبب مأموریت.
11. بند ک — کشته شدن به سبب خدمت از طریق سؤقصد اعم از این که در ایام خدمت یا غیر خدمت باشد.
12. بند ل — فوت در اثر تشدید جراحات و صدمات حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا، مشروط براین که جراحات یا صدمات مذکور طبق تشخیص‌کمیسیون پزشکی علت فوت باشد.