ماده ۱ قانون مرکز آمار ایران
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
تعاریف اصطلاحات مندرج در این قانون به قرار زیر است:
- بند الف — سرشماری: منظور آمارگیریهایی است که کلیه افراد واحدهای جامعه مورد مطالعه را در بر گیرد و در مواعد مشخص به منظور جمعآوریاطلاعات در زمینه فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی مانند نفوس، مسکن، کشاورزی، صنعت، ساختمان، بازرگانی، فرهنگی و سایر فعالیتها صورتمیگیرد. در صورتی که سرشماری در سراسر کشور به عمل آید سرشماری عمومی نامیده میشود.
- بند ب — آمارگیری نمونهای: منظور جمعآوری اطلاعات آماری از تعدادی از افراد یا واحدهای جامعه بر اساس روشهای علمی و آماری است که نتایجآن قابل تعمیم باشد.
- بند ج — آمارگیری جاری: منظور آمارگیریهایی است که از روی مدارک گزارشها و فرمهای مربوط به فعالیتهای جاری وزارتخانهها و مؤسسات دولتی وشرکتهای دولتی و وابسته به دولت انجام میشود.
- بند د — محاسبات ملی: منظور بیان آماری کلیه فعالیتهای اقتصادی کشور طی یک دوره زمانی میباشد.
- بند ه — شاخص قیمت: منظور کمیتی است که تغییرات متوسط قیمت کالاها و خدمات را نسبت به یک زمان معین نشان دهد.
- بند و — قالب آماری: منظور فهرستی از مشخصات کلی افراد یا واحدهای جامعه مورد آمارگیری است که بخصوص در آمارگیریهای نمونهای از آناستفاده میشود.
- بند ز — خدمات آماری: منظور انجام تمام یا قسمتی از خدماتی است که در زمینه تهیه و اجرای طرحهای آماری و استخراج نتایج و چاپ و انتشار آنهابه عمل میآید.