ماده ۱ قانون مدیریت داده ها و اطلاعات ملی

اختصارات و اصطلاحات بکاررفته در این قانون در معانی مشروح ذیل است:

1. بند الف — دستگاهها و نهادهای مشمول این قانون: دستگاهها و نهادهای موضوع ماده (۱) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور مصوب ۱۱/۱۰/ ۱۳۹۵ و ماده (۲۹) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران م صوب ۱۳۹۵/۱۲/۱۴ ـ بجز استثنائات آن ـ و دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی و ویژه اقتصادی و سازمان های مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی تبصره ـ شمول این ماده در خصوص نهادها، مؤسسات، تشکیلات و سازمان­هایی که زیرنظر مستقیم مقام معظم رهبری اداره می شوند، منوط به إذن ایشان است.
2. بند ب — ارائه­دهندگان خدمات ذیل تنظیم گران بخشی: آن دسته از ارائه دهندگان خدمات که به­موجب قوانین و مقررات مربوط به صدور پروانه­های کاربری (اپراتوری) و یا قوانین و مقررات مربوط به اصناف، اتحادیه­ها یا شوراهای صادرکننده انواع موافقتنامه اصولی، تأسیس شده یا می­شوند و فعالیت می­کنند.
3. بند پ — پایگاه داده ها و اطلاعات پایه: کلیه پایگاههای داده ها و اطلاعاتی که در ایجاد و ارائه خدمات الکترونیکی و هوشمند و اجرای فرآیندهای الکترونیکی نقش پایه ای داشته و ارائه این خدمات و اجرای فرآیندهای الکترونیکی وابسته به یکی یا ترکیبی از اطلاعات و داده این پایگاههای پایه است.
4. بند ت — داده ها و اطلاعات ملی: داده ها و اطلاعات دستگاهها و نهادهای مشمول این قانون و یا هر داده و اطلاعاتی که به­­موجب قوانین و مقررات در اختیار دستگاهها و نهادهای مشمول این قانون قرار دارند.
5. بند ث — داده ها: مجموعه ای از اعداد و حروف و علائم و نشانه هایی هستند که به صورت قراردادی در ابزارهای الکترونیکی یا رقومی یا توسط هر نوع فناوری جدید ارتباطاتی و اطلاعاتی تولید می شوند.
6. بند ج — اطلاعات: مجموعه ای از داده ها که طی عملیات منطقی، پردازش می شوند.