ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری

⚠️ فاصله‌گذاری متن این ماده آسیب دیده است — واژه‌ها در پایگاه به هم چسبیده‌اند و متن ممکن است ناخوانا باشد. تا تصحیح از منبع رسمی، متن کامل را از منبع رسمی ماده ببینید و به این نسخه استناد نکنید.

امورحاکمیتی: آن دسته از اموری است که تحقق آن موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آن بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه گردیده و بهره مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی شود. از قبیل:

1. بند الف — سیاستگذاری، برنامه ریزی و نظارت در بخش های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی.
2. بند ب — برقراری عدالت و تأمین اجتماعی و باز توزیع درآمد.
3. بند ج — ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم.
4. بند د — فراهم نمودن زمینه ها و مزیت های لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری.
5. بند ه — - قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضایی.
6. بند و — حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی.
7. بند ز — ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی، اسلامی.
8. بند ح — اداره امور داخلی، مالیه عمومی، تنظیم روابط کار و روابط خارجی.
9. بند ط — حفظ محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی و میراث فرهنگی.
10. بند ی — تحقیقات بنیادی، آمار و اطلاعات ملی و مدیریت فضای فرکانس کشور.
11. بند ک — ارتقای بهداشت و آموزش عمومی، کنترل و پیشگیری از بیماری ها و آفت های واگیر، مقابله و کاهش اثرات حوادث طبیعی و بحران های عمومی.
12. بند ل — بخشی از امور مندرج در مواد (۹)، (۱۰) و (۱۱) این قانون نظیر موارد مذکور در اصول بیست و نهم (۲۹) و سی ام (۳۰) قانون اساسی که انجام آن توسط بخش خصوصی و تعاونی و نهادها و مؤسسات عمومی غیردولتی با تأیید هیأت وزیران امکانپذیر نمی باشد.
13. بند م — سایر مواردی که با رعایت سیاست های کلی مصوب مقام معظم رهبری به موجب قانون اساسی در قوانین عادی جزو این امور قرار می گیرد.