ماده ۹۱۵ قانون مدنی
⚠️ فاصلهگذاری متن این ماده آسیب دیده است — واژهها در پایگاه به هم چسبیدهاند و متن ممکن است ناخوانا باشد. تا تصحیح از منبع رسمی، متن کامل را از منبع رسمی ماده ببینید و به این نسخه استناد نکنید.
متن این ماده در برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا بهدست بازبین انسانی، روی همین نسخه، خوانده و تأیید شده است. (آخرین بازبینی: ۱۴۰۵/۰۵/۱۸)
انگشتری که میت معمولا استعمال میکرده و همچنین قرآن و رختهای شخصی و شمشیر او به پسر بزرگ او میرسد بدون اینکه از حصه او از این حیث چیزی کسر شود مشروط بر اینکه ترکه میت منحصر به این اموال نباشد.
در یک نگاه
انگشتری که میت معمولاً استعمال میکرده، قرآن، رختهای شخصی و شمشیر او را بدون کسر از حصه، به پسر بزرگ اختصاص میدهد، مشروط بر آنکه ترکه منحصر به این اموال نباشد.
به زبان ساده: انگشتر همیشگی متوفی، قرآن، لباسهای شخصی و شمشیر او به پسر بزرگ میرسد و از سهمالارث او کم نمیشود — به شرط آنکه همه دارایی متوفی همینها نباشد.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: ارث، حبوه، اموال شخصی
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- میت، پسر بزرگ او
- اقدامها و تشریفات
- انگشتری که میت معمولا استعمال میکرده، قرآن، رختهای شخصی، شمشیر
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۹۱۵ قانون مدنی
حبوه چیست؟
انگشتر همیشگی متوفی، قرآن، لباسهای شخصی و شمشیر او به پسر بزرگ میرسد و از سهمالارث او کم نمیشود — به شرط آنکه همه دارایی متوفی همینها نباشد. (توضیح ماشینی، نه متن قانون)
حبوه شامل چه اموالی است؟
انگشتری که میت معمولا استعمال میکرده و همچنین قرآن و رختهای شخصی و شمشیر او (ماده ۹۱۵)
شرط تعلق حبوه چیست؟
مشروط بر اینکه ترکه میت منحصر به این اموال نباشد (ماده ۹۱۵)