ماده ۳۳۶ قانون مدنی
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
هر گاه کسی بر حسب امر دیگری اقدام به عملی نماید که عرفاً برای آن عمل اجرتی بوده و یا آن شخص عادتاً مهیای آن عمل باشد عامل، مستحق اجرت عمل خود خواهد بود مگر این که معلوم شود که قصد تبرع داشته است.
تبصره : چنانچه زوجه کارهایی را که شرعاً به عهده وی نبوده و عرفا برای آن کار اجرتالمثل باشد، به دستور زوج و با عدم قصد تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود، دادگاه اجرتالمثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم مینماید.
در یک نگاه
کسی که بر حسب امر دیگری عملی را انجام دهد که عرفاً اجرت دارد یا خود مهیای آن عمل است، مستحق اجرت عمل خویش است مگر آنکه قصد تبرع او ثابت شود.
به زبان ساده: اگر به درخواست کسی برایش کاری کردید که معمولاً برای آن کار مزد میدهند، حق دارید مزدتان را بگیرید؛ مگر ثابت شود خودتان قصد داشتهاید مجانی و رایگان کار کنید.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: استیفاء، اجرتالمثل، ضمان قهری
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- عامل
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۳۳۶ قانون مدنی
چه زمانی کسی که به دستور دیگری کاری کرده مستحق اجرت است؟
که عرفاً برای آن عمل اجرتی بوده و یا آن شخص عادتاً مهیای آن عمل باشد (ماده ۳۳۶)
چه چیزی مانع استحقاق اجرت میشود؟
مگر این که معلوم شود که قصد تبرع داشته است (ماده ۳۳۶)