ماده ۲۷۰ قانون مدنی
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
اگر متعهد در مقام وفای به عهد، مالی تأدیه نماید دیگر نمیتواند به عنوان این که در حین تأدیه، مالک آن نبوده استرداد آن را از متعهدله بخواهد مگر این که ثابت کند که مال غیر و با مجوز قانونی در ید او بوده، بدون این که اذن در تأدیه داشته باشد.
در یک نگاه
ماده ۲۷۰ قانون مدنی بیان میدارد که متعهد پس از پرداخت مال بابت وفای به عهد، نمیتواند به دلیل عدم مالکیت درخواست استرداد کند، مگر آنکه ثابت نماید مال متعلق به دیگری بوده و او بدون اجازه مالک، آن را پرداخت کرده است.
به زبان ساده: اگر بابت بدهی خود مالی را به کسی دادید، دیگر نمیتوانید بگویید مال خودم نبود و آن را پس بگیرید؛ مگر اینکه ثابت کنید مال شخص دیگری بوده و شما اجازه نداشتید آن را بابت بدهی خود به طرف مقابل بدهید.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: وفای به عهد، سقوط تعهدات، استرداد مال
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- متعهد، متعهدله، مالک
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۲۷۰ قانون مدنی
آیا متعهد میتواند به بهانه اینکه در زمان پرداخت مالک مال نبوده، آن را پس بگیرد؟
دیگر نمیتواند به عنوان این که در حین تأدیه، مالک آن نبوده استرداد آن را از متعهدله بخواهد (ماده ۲۷۰)
در چه صورتی متعهد میتواند مال پرداخت شده بابت بدهی را استرداد کند؟
ثابت کند که مال غیر و با مجوز قانونی در ید او بوده، بدون این که اذن در تأدیه داشته باشد (ماده ۲۷۰)