ماده ۲۲۶ قانون مدنی
متن این ماده در برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا بهدست بازبین انسانی، روی همین نسخه، خوانده و تأیید شده است. (آخرین بازبینی: ۱۴۰۵/۰۵/۱۸)
در مورد عدم ایفای تعهدات از طرف یکی از متعاملین، طرف دیگر نمیتواند ادعای خسارت نماید مگر این که برای ایفای تعهد مدت معینی مقرر شده و مدت مزبور منقضی شده باشد و اگر برای ایفای تعهد، مدتی مقرر نبوده، طرف، وقتی میتواند ادعای خسارت نماید که اختیار موقع انجام با او بوده و ثابت نماید که انجام تعهد را مطالبه کرده است.
در یک نگاه
مطالبه خسارت بابت عدم ایفای تعهد منوط است به انقضای مدت معین؛ و اگر مدتی مقرر نشده باشد، متعهدله وقتی حق مطالبه خسارت دارد که اختیار موقع انجام با او بوده و ثابت کند انجام تعهد را مطالبه کرده است.
به زبان ساده: اگر طرف قرارداد به تعهدش عمل نکند، تا وقتی مهلت تعیینشده تمام نشده نمیشود خسارت خواست. اگر اصلاً مهلتی تعیین نشده، باید ثابت کنید که انجام کار را از او خواستهاید.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: خسارت قراردادی، عدم ایفای تعهد، اجل
در این ماده چه آمده است
- اقدامها و تشریفات
- ادعای خسارت
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۲۲۶ قانون مدنی
مطالبه خسارت بابت عدم ایفای تعهد به چه شرطی ممکن است؟
مگر این که برای ایفای تعهد مدت معینی مقرر شده و مدت مزبور منقضی شده باشد (ماده ۲۲۶)
اگر برای انجام تعهد مدتی تعیین نشده باشد چه باید کرد؟
ثابت نماید که انجام تعهد را مطالبه کرده است (ماده ۲۲۶)