ماده ۲۲۶ قانون مدنی
متن این ماده در برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا بهدست بازبین انسانی، روی همین نسخه، خوانده و تأیید شده است. (آخرین بازبینی: ۱۴۰۵/۰۵/۲۳)
در مورد عدم ایفای تعهدات از طرف یکی از متعاملین، طرف دیگر نمیتواند ادعای خسارت نماید مگر این که برای ایفای تعهد مدت معینی مقرر شده و مدت مزبور منقضی شده باشد و اگر برای ایفای تعهد، مدتی مقرر نبوده، طرف، وقتی میتواند ادعای خسارت نماید که اختیار موقع انجام با او بوده و ثابت نماید که انجام تعهد را مطالبه کرده است.
در یک نگاه
طرف متضرر از عدم ایفای تعهد، تنها زمانی میتواند مطالبهٔ خسارت کند که یا مدت معینی برای ایفای تعهد مقرر و منقضی شده باشد، یا در نبود مدت معین، ثابت کند اختیار زمان انجام با او بوده و انجام تعهد را مطالبه کرده است.
به زبان ساده: اگر طرف مقابل به تعهدش عمل نکند، فقط زمانی میتوانید خسارت بخواهید که مهلت مشخصشده در قرارداد تمام شده باشد؛ اگر مهلتی معین نشده، باید ثابت کنید که رسماً از او خواستهاید تعهدش را انجام دهد.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: مسئولیت قراردادی، شرایط مطالبه خسارت
در این ماده چه آمده است
- اقدامها و تشریفات
- ادعای خسارت
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۲۲۶ قانون مدنی
چه زمانی میشود از طرف قرارداد خسارت خواست؟
اگر طرف مقابل به تعهدش عمل نکند، فقط زمانی میتوانید خسارت بخواهید که مهلت مشخصشده در قرارداد تمام شده باشد؛ اگر مهلتی معین نشده، باید ثابت کنید که رسماً از او خواستهاید تعهدش را انجام دهد. (توضیح ماشینی، نه متن قانون)
مطالبه خسارت بابت عدم ایفای تعهد به چه شرطی ممکن است؟
مگر این که برای ایفای تعهد مدت معینی مقرر شده و مدت مزبور منقضی شده باشد (ماده ۲۲۶)
اگر برای انجام تعهد مدتی تعیین نشده باشد چه باید کرد؟
ثابت نماید که انجام تعهد را مطالبه کرده است (ماده ۲۲۶)