ماده ۱۲۹۱ قانون مدنی

متن این ماده در برنامهٔ راستی‌آزمایی چیستارا به‌دست بازبین انسانی، روی همین نسخه، خوانده و تأیید شده است. (آخرین بازبینی: ۱۴۰۵/۰۵/۱۹)

در یک نگاه

اسناد عادی در دو مورد در حکم اسناد رسمی و نسبت به طرفین، وراث و قائم‌مقام آنان معتبر است: نخست، هرگاه طرفی که سند علیه او اقامه شده، صدور آن را از منتسب‌الیه تصدیق کند؛ دوم، هرگاه در محکمه ثابت شود که طرفی که سند را تکذیب یا تردید کرده، در واقع همان کسی است که آن را امضا یا مهر کرده است.

به زبان ساده: معمولاً نوشته‌های دستی (سند عادی) به اندازه سند رسمی معتبر نیستند، مگر در دو حالت: اول اینکه طرف مقابل قبول کند که خودش آن را امضا کرده؛ دوم اینکه در دادگاه ثابت شود امضا یا مهر روی سند واقعاً مال همان کسی است که آن را زیر سؤال برده.

خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.

پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۱۲۹۱ قانون مدنی