ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
محاربه عبارت از کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آنها است، به نحوی که موجب ناامنی در محیط گردد. هرگاه کسی با انگیزه شخصی به سوی یک یا چند شخص خاص سلاح بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد و نیز کسی که به روی مردم سلاح بکشد، ولی در اثر ناتوانی موجب سلب امنیت نشود، محارب محسوب نمی شود.
در یک نگاه
تعریف جرم محاربه به عنوان کشیدن سلاح با قصد تعرض به جان، مال، ناموس یا ارعاب مردم به شرط ایجاد ناامنی محیطی و استثنائات آن.
به زبان ساده: محاربه یعنی کسی برای ترساندن مردم یا آسیب به جان و مال آنها اسلحه بکشد و امنیت محیط را به هم بزند. دعوای شخصی یا اسلحه کشیدنی که از روی ناتوانی باعث ترس نشود، محاربه نیست.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: محاربه، جرائم علیه امنیت، حدود
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- مردم، شخص خاص
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی
حکم اسلحه کشیدن روی مردم چیست؟
محاربه یعنی کسی برای ترساندن مردم یا آسیب به جان و مال آنها اسلحه بکشد و امنیت محیط را به هم بزند. دعوای شخصی یا اسلحه کشیدنی که از روی ناتوانی باعث ترس نشود، محاربه نیست. (توضیح ماشینی، نه متن قانون)
چه زمانی کشیدن سلاح بر روی مردم محاربه محسوب نمیشود؟
هرگاه کسی با انگیزه شخصی به سوی یک یا چند شخص خاص سلاح بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد و نیز کسی که به روی مردم سلاح بکشد، ولی در اثر ناتوانی موجب سلب امنیت نشود، محارب محسوب نمی شود. (ماده ۲۷۹)
تعریف قانونی محاربه چیست؟
محاربه عبارت از کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آنها است، به نحوی که موجب ناامنی در محیط گردد. (ماده ۲۷۹)