ماده ۱۸۱ قانون مجازات اسلامی
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
عادل کسی است که در نظر قاضی یا شخصی که بر عدالت وی گواهی می دهد، اهل معصیت نباشد. شهادت شخصی که اشتهار به فسق داشته باشد، مرتکب گناه کبیره شود یا بر گناه صغیره اصرار داشته باشد تا احراز تغییر در اعمال او و اطمینان از صلاحیت و عدالت وی، پذیرفته نمی شود.
در یک نگاه
این ماده به تعریف عادل از منظر فقهی و قضایی پرداخته و شرایط عدم پذیرش شهادت افراد مشهور به فسق یا مرتکب گناه را تا زمان احراز تغییر رفتار تبیین میکند.
به زبان ساده: عادل کسی است که اهل گناه نباشد. اگر کسی به گناهکار بودن مشهور باشد یا گناه بزرگی کرده باشد، حرفش در دادگاه به عنوان شاهد قبول نمیشود مگر اینکه ثابت شود توبه کرده و رفتارش عوض شده است.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: ادله اثبات دعوی، شهادت، شرایط شاهد
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- قاضی
- اقدامها و تشریفات
- احراز تغییر در اعمال، اطمینان از صلاحیت
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۱۸۱ قانون مجازات اسلامی
شاهد باید چه ویژگیهایی داشته باشد؟
عادل کسی است که اهل گناه نباشد. اگر کسی به گناهکار بودن مشهور باشد یا گناه بزرگی کرده باشد، حرفش در دادگاه به عنوان شاهد قبول نمیشود مگر اینکه ثابت شود توبه کرده و رفتارش عوض شده است. (توضیح ماشینی، نه متن قانون)
عادل از نظر قانون مجازات اسلامی کیست؟
عادل کسی است که در نظر قاضی یا شخصی که بر عدالت وی گواهی می دهد، اهل معصیت نباشد. (ماده ۱۸۱)
در چه صورتی شهادت شخصی که مرتکب گناه شده مجدداً پذیرفته میشود؟
تا احراز تغییر در اعمال او و اطمینان از صلاحیت و عدالت وی (ماده ۱۸۱)
چه نوع رفتارهایی مانع پذیرش شهادت شاهد میشود؟
اشتهار به فسق داشته باشد، مرتکب گناه کبیره شود یا بر گناه صغیره اصرار داشته باشد (ماده ۱۸۱)