ماده ۲۳ قانون متمم اصلاح اصول محاکمات جزایی
در موارد جرائم مشهوده مأمورین نظمیه مکلفند تا وقتی که مدعیالعموم یا مستنطق مداخله نکرده کلیه اقدامات لازمه را برای جلوگیری ازامحاء اثرات جرم و فرار متهم و هر تحقیقی را که برای کشف جرم لازم بدانند به عمل آورند. جرم در موارد ذیل مشهود محسوب است: ۱ - در صورتی که جرم در مرئی و منظر مأمورین کشف جرائم واقع شده و یا بلافاصله مأمورین مزبور در محل وقوع جرم حاضر شده و یا آثار جرم رافوراً پس از وقوع ملاحظه نمایند. ۲ - در صورتی که دسته یا جماعتی که ناظر وقوع جرم بوده و یا خود مجنیعلیه بلافاصله پس از وقوع جرم شخص معینی را مرتکب معرفی نماید. ۳ - اگر در موقعی نزدیک به زمان وقوع جرم علائم و آثار واضحه یا اسباب و دلائل جرم در تصرف متهم یافت شود یا تعلق اسباب و دلائل مزبور بهمتهم محرز شود. ۴ - وقتی که متهم در زمان نزدیکی پس از وقوع جرم قصد فرار داشته یا در حال فرار یا فوراً پس از آن دستگیر شود. ۵ - وقتی که متهم ولگرد باشد. علاوه بر موارد مذکور در فوق در موردی نیز که صاحبخانه دخول مأمورین نظمیه را به خانه خود تقاضا کند و همچنین در موردی که در غیاب مستنطقیا مدعیالعموم میتوان علائم و آثار جرم را معدوم نمود مأمورین مزبور قائممقام مستنطق واقع شده اقدامات و تحقیقاتی را که فوریت دارد به عملمیآورند.