ماده ۶ قانون مالیات بر درآمد

اصناف کسانی هستند که بدون داشتن کارت بازرگانی به هر نوع معاملات و تجارت داخلی اعم از عمده‌فروشی و یا خرید و فروش - دلالی‌اعم از ملکی و بازرگانی - امور حمل و نقل - تصدی مهمانخانه - کافه رستوران و تماشاخانه و امثال آنها و یا به هر قسم کارهای صنعتی اعم از دستی و‌یا ماشینی و مانند آن اشتغال دارند و درآمد سالیانه آنها اضافه بر ۱۲۰ هزار ریال می‌باشد. ‌ملاک تشخیص درآمد این طبقه از مؤدیان در صورتی که دارای دفاتر پلمب شده نباشند دفتری است که وزارت دارایی طبع و در دسترس آنها خواهد‌گذاشت. ‌اصناف مذکور در این ماده مکلف هستند قبل از آخر تیر ماه هر سال اظهارنامه مالیاتی بر اساس درآمد سال گذشته خود به اداره دارایی محل تسلیم و در‌همان موقع مالیات متعلقه را پرداخت نمایند در صورت عدم تسلیم اظهارنامه به موعد مقرر و یا عدم ارائه دفتر در مورد آنهایی که سابقه مالیات قطعی‌شده قبل از تصویب این قانون دارند در سال اول دو برابر و در سالهای بعد تا پنج برابر آخرین مالیات قطعی شده مالیات قطعی این قبیل مؤدیان خواهد‌بود. ‌مگر آن که اقدام بنگاهداری دفاتر مندرج در این ماده بنمایند که در این صورت دفاتر عملکرد آنها ملاک تشخیص درآمد خواهد بود. ‌چنانچه این قبیل مؤدیان مالیات قطعی شده نداشته باشند و یا در آینده در ردیف این قبیل مؤدیان قرار گیرند و دارای دفتر نباشند درآمد آنها به وسیله‌کمیسیونهای بدوی مندرج در ماده ۲۳ تشخیص و مالیات آنها دریافت خواهد شد. ‌هر گاه مؤدی اعتراض داشته باشد می‌تواند به کمیسیون تجدید نظر شکایت نماید و در صورتی که این قبیل مؤدیان هم در سالهای بعد اقدام به‌نگاهداری دفتر ننمایند بر طبق ضریب سنواتی مندرج در این ماده با آنها رفتار خواهد شد.