ماده ۱۰ قانون مالیات بر درآمد و املاک مزروعی و مستغلات و حق تمبر

از اول سال ۱۳۳۵ به بعد مالیات املاک مزروعی به مأخذ صدی ده درآمد خالص مالکانه دریافت خواهد شد. درآمد خالص مالکانه به‌شرح زیر تشخیص می‌شود: ‌بند الف - در نقاطی که از سال ۱۳۰۵ تا ۱۳۱۳ (‌ممیزی شده غله و شلتوک آن عین غله و شلتوک و نقد مقطوع آن پنج برابر و آنچه به عنوان‌عایدات حاصله از تسعیر اجناس و غیره است از روی اوراق ممیزی هشت برابر می‌شود). ب - در نقاطی که از سال ۱۳۲۸ به بعد ممیزی شده یا می‌شود نتیجه ممیزی پس از وضع صدی سی بابت مخارج درآمد خالص مالکانه شناخته‌می‌شود - نتیجه ممیزی از سال قطعیت ملاک عمل قرار خواهد گرفت. ج - چنانچه تمام یا قسمتی از درآمد ملکی در خلال سالهای ۱۳۲۸ تا اول دی ماه ۱۳۳۴ به موجب سند رسمی به اجاره واگذار شده باشد رقم‌مال‌الاجاره مندرج در سند تنظیمی عایدات مالکانه تشخیص می‌شود نسبت به این این قبیل املاک وزارت دارایی ممیزی نخواهد کرد در صورتی که‌مستأجر علاوه از مال‌الاجاره مخارجی بابت تأسیسات ثابت از قبیل ایجاد قنات یا باغ در ملک به حساب خود و به نفع مالک نماید هزینه این تأسیسات‌به میزان اجاره افزوده خواهد شد در جمع درآمد این قبیل املاک معادل ۲۰% بابت هزینه کسر و بقیه درآمد خالص شناخته می‌شود. اگر ملکی در طول‌سالهای مذکور به مبالغ مختلف به اجاره رفته باشد حد متوسط مال‌الاجاره سالهای مورد اجاره معتبر خواهد بود.