ماده ۵۲ قانون حمایت از مالکیت صنعتی

در تصمیم مربوط به صدور هریک از پروانه های بهره برداری اجباری از اختراع مقدم یا مؤخّر باید حدود و کاربرد پروانه، هزینه متناسبی که باید به مالک اختراع مورد نظر پرداخت شود و نیز شرایط پرداخت تعیین گردد. هریک از طرفین می تواند با اثبات اینکه بهره بردار نتوانسته است طبق مفاد تصمیم مذکور و شرایط آن عمل کند، درخواست لغو پروانه بهره برداری اجباری را همراه با مدارک و مستندات مربوط، به مرجع ثبت تسلیم کند. هیأت موضوع ماده (۴۰) این قانون با احراز عدم رعایت مفاد تصمیم و شرایط آن، پروانه بهره برداری اجباری را لغو می کند. تبصره ـ مالک اختراع و دارنده پروانه بهره برداری اجباری می توانند نسبت به میزان هزینه تعیین شده برای صدور پروانه بهره برداری اجباری، ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ تصمیم هیأت موضوع ماده (۴۰) این قانون، در مراجع صالح قضائی اعتراض کنند. این اعتراض، مانع از بهره برداری از پروانه بهره برداری اجباری نیست.

تبصره ۱: مالک اختراع و دارنده­ پروانه­ بهره­برداری اجباری می­توانند نسبت به میزان هزینه­ تعیین شده برای صدور پروانه­ بهره­برداری اجباری، ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ تصمیم هیأت موضوع ماده (۴۰) این قانون، در مراجع صالح قضائی اعتراض کنند. این اعتراض، مانع از بهره­برداری از پروانه­ بهره برداری اجباری نیست. ماده­۵۳ ـ بهره برداری اجباری از اختراع، محدود به هدفی است که در پروانه­ بهره برداری اجباری آمده است و مشروط به پرداخت هزینه­ بهره برداری به مالک اختراع می باشد. بند دوم ـ جنبه های معنوی حقوق ناشی از اختراع