ماده ۱۶ قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر

ستاد امر به معروف و نهی از منکر که در این قانون ستاد نامیده می شود؛ عهده دار وظایف زیر است:

1. بند ۱ — تعیین سیاست ها و خط مشی های اساسی در زمینه ترویج و اجرای امر به معروف و نهی از منکر و پیشنهاد آن به مبادی ذی ربط.
2. بند ۲ — تبادل اطلاعات و نظرات برای شکل گیری سیاست های مربوط به امر به معروف و نهی از منکر
3. بند ۳ — آسیب شناسی و ریشه یابی علل ترک معروف و ارتکاب منکر
4. بند ۴ — تعیین الگوهای رفتاری
5. بند ۵ — زمینه سازی جهت مشارکت همه جانبه آحاد مردم و دستگاه های اداری و رسانه های عمومی در امور مربوط به فریضه امر به معروف و نهی از منکر
6. بند ۶ — رصد اقدامات انجام شده در اجرای این قانون و انعکاس آن به مراجع ذی ربط
7. بند ۷ — تدوین راهبردهای آموزشی برای سطوح مختلف جامعه
8. بند ۸ — آموزش و پژوهش و تحقیق در زمینه امر به معروف و نهی از منکر و ترویج گسترش فرهنگ آن
9. بند ۹ — شناسایی ظرفیت ها و کمک به تشکیل جمعیت ها و تشکل های مردمی فعال
10. بند ۱۰ — حمایت همه جانبه از اقدامات قانونی آمران به معروف و ناهیان از منکر
11. بند ۱۱ — پیگیری مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در ارتباط با تکالیف ستاد در خصوص راهکارهای اجرایی فرهنگ عفاف و حجاب
12. بند ۱۲ — ارائه گزارش سالانه به مقام معظم رهبری و قوای سه گانه و مردم تبصره ۱ـ وزارت کشور پس از کسب نظر مشورتی ستاد، نسبت به صدور مجوز برای سازمان های مردم نهادی که در زمینه امر به معروف و نهی از منکر قصد فعالیت دارند، اقدام می نماید

تبصره ۴: وظایف ستاد، نافی مسؤولیت های وزرا، مسؤولان دستگاه های اجرایی موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری، رؤسای قوای سه گانه و مراجع قضایی و ضابطان دادگستری در ارتباط با آنچه در این قانون مقرر شده، نمی باشد.