ماده ۱۴ قانون توزیع عادلانه آب
هر گاه در اثر حفر و بهرهبرداری از چاه یا قنات جدیدالاحداث در اراضی غیر محیاه آب منابع مجاور نقصان یابد و یا خشک شود، به یکیاز طرق زیر عمل میشود. الف - در صورتی که کاهش و یا خشک شدن منابع مجاور با کفشکنی و یا حفر چاه دیگری جبرانپذیر باشد با توافق طرفین صاحبان چاه جدیدباید هزینه حفره چاه و یا کفشکنی را به صاحبان منابع مجاور پرداخت نمایند. ب - در صورتی که کاهش و یا خشکشدن منابع مجاور با حفر چاه و یا کفشکنی جبرانپذیر نباشد در این صورت با توافق طرفین مقدار کاهشیافته آب منابع مجاور در قبال شرکت در هزینه بهرهبرداری به تشخیص وزارت نیرو از چاه یا قنات جدید باید تأمین شود. در صورت عدم توافق طرفینطبق بند ج این ماده عمل میشود. ج - در صورتی که با تقلیل میزان بهرهبرداری از چاه یا قنات جدید مسأله تأثیر سوء در منابع مجاور از بین برود در این صورت میزان بهرهبرداریچاه یا قنات جدید باید تا حد از بین رفتن اثر سوء در منابع مجاور کاهش یابد. د - در مواردی که چاه یا قنات جدید در اراضی محیاه حفر و احداث شده باشد و آب منابع مقابل را جذب ننماید، احکام بالا در مورد آن جارینخواهد شد.