ماده ۱ قانون تشکیل سازمان مدیریت بحران کشور
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
اصطلاحات مندرج در این قانون در معانی مشروح زیر بهکار میرود:
- بند الف — بحران: شرایطی است که در اثر حوادث، رخدادها و عملکردهای طبیعی و انسانی (بهجز موارد موضوعه در حوزههای امنیتی و اجتماعی) بهطور ناگهانی یا غیرقابل کنترل بهوجود میآید و موجب ایجاد مشقت و سختی به یک مجموعه یا جامعه انسانی میگردد و برطرف کردن آن نیاز به اقدامات اضطراری، فوری و فوقالعاده دارد.
- بند ب — مدیریت جامع بحران : فرآیند برنامهریزی، عملکرد و اقدامات اجرائی است که توسط دستگاههای دولتی، غیردولتی و عمومی پیرامون شناخت وکاهش سطح مخاطرات (مدیریت خطرپذیری) و مدیریت عملیات مقابله و بازسازی و بازتوانی منطقه آسیبدیده (مدیریت بحران) صورت میپذیرد. در این فرآیند با مشاهده پیش نشانگرها و تجزیه و تحلیل آنها و منابع اطلاعاتی در دسترس تلاش میشود بهصورت یکپارچه، جامع و هماهنگ با استفاده از ابزارهای موجود از بحرانها پیشگیری نموده یا درصورت بروز آنها با آمادگی لازم در جهت کاهش خسارات جانی و مالی به مقابله سریع پرداخته تا شرایط به وضعیت عادی بازگردد.