ماده ۱ قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی
⚠️ فاصلهگذاری متن این ماده آسیب دیده است — واژهها در پایگاه به هم چسبیدهاند و متن ممکن است ناخوانا باشد. تا تصحیح از منبع رسمی، متن کامل را از منبع رسمی ماده ببینید و به این نسخه استناد نکنید.
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
اصطلاحات و عبارات بکاربرده شده در این قانون دارای معانی زیر میباشد : قانون - قانون تشویق و حمایت سرمایهگذاری خارجی. سرمایهگذار خارجی - اشخاص حقیقی یا حقوقی غیرایرانی و یا ایرانی با استفاده از سرمایه با منشاء خارجی که مجوز سرمایهگذاری موضوع ماده (۶) رااخذ نموده باشند. سرمایه خارجی - انواع سرمایه اعم از نقدی و یا غیر نقدی که توسط سرمایهگذار خارجی به کشور وارد میشود و شامل موارد زیر میگردد :
- بند الف — وجوه نقدی که به صورت ارز قابل تبدیل، از طریق نظام بانکی یا دیگر طرق انتقال وجوه که مورد تأیید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایرانباشد، به کشور وارد شود،
- بند ب — ماشین آلات و تجهیزات،
- بند ج — ابزار و قطعات یدکی، قطعات منفصله و مواد اولیه، افزودنی و کمکی،
- بند د — حق اختراع، دانش فنی، اسامی و علائم تجاری و خدمات تخصصی،
- بند ه — سود سهام قابل انتقال سرمایهگذار خارجی،
- بند و — سایر موارد مجاز با تصویب هیأت دولت. سرمایهگذاری خارجی - بکارگیری سرمایه خارجی در یک بنگاه اقتصادی جدید یا موجود پس از اخذ مجوز سرمایهگذاری. مجوز سرمایهگذاری - مجوزی که برطبق ماده (۶) این قانون برای هر مورد سرمایهگذاری خارجی صادر میشود. سازمان - سازمان سرمایهگذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران موضوع ماده (۵) قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارائی مصوب ۱۳۵۳.۴.۲۴. هیأت - هیأت سرمایهگذاری خارجی موضوع ماده (۶) این قانون.
مواد مرتبط
- ماده ۵ قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارایی — این ماده به آن ارجاع داده است «ماده (۵) قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارائی»
- ماده ۲۵ قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی — به این ماده ارجاع داده است «مواد (۱) و (۲)»