ماده ۱ قانون تسریع دادرسی و اصلاح قسمتی از قوانین آیین دادرسی کیفری و کیفر عمومی

تبصره‌های زیر به عنوان تبصره 2 و 3 به ماده 8 قانون آیین دادرسی کیفری الحاق می‌شود: ‌

تبصره ۲: در مورد جرمهای مذکور در ماده 277 قانون کیفر عمومی و سایر جرائم قابل گذشت و جرمهای زیر تعقیب جزایی جز با شکایت شاکی‌خصوصی شروع نمی‌شود و در صورت گذشت او تعقیب یا اجرای حکم موقوف می‌گردد مگر این که متهم سابقه محکومیت مؤثر کیفری به علت‌ارتکاب جرم مشابه آن داشته باشد. 1 - آن قسمت از ماده 172 قانون کیفر عمومی که ناظر به شکستن عضو می‌باشد بدون این که منتهی به نقص عضو گردد و قسمت اول ماده 173 و ماده208 مکرر و بند ب ماده 214 و ماده 252 و ماده 265 مکرر و ماده 268 مکرر قانون مزبور. 2 - جرمهای موضوع قانون راجع به بدهی واردین به مهمانخانه‌ها مصوب سال 1312. 3 - جرم موضوع تبصره 2 ماده 9 قانون اصلاح قانون منع کشت خشخاش مصوب سال 1338. 4 - جرمهای موضوع ماده 16 قانون راجع به اراضی دولت و شهرداریها و اوقاف و بانکها مصوب سال 1339. 5 - سرقت و خیانت در امانت و کلاهبرداری و جرائمی که در حکم کلاهبرداری است و جرمهای موضوع ماده 233 و 234 قانون کیفر عمومی و ماده 5‌قانون تشدید مجازات رانندگان که ناظر به نقص عضو است و آن قسمت از ماده 172 قانون کیفر عمومی که ناظر به شکستن یا نقص عضو می‌باشد بدون‌این که منتهی به نقص کامل عضو گردد مشروط به این که مرتکب این جرائم همسر و یا از اقربای نسبی تا درجه سوم و یا اقربای سببی تا درجه دوم‌شاکی خصوصی باشد. ‌

تبصره ۳: مواد 210 و 213 قانون کیفر عمومی قابل گذشت نبوده و از شمار مواد مندرج در ماده 277 آن قانون حذف می‌گردد. ‌