ماده ۷۵ قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور مکلف است با همکاری سایر دستگاههایاجرائی ذیربط، به منظور بهرهگیری از قابلیتها و مزیتهای سرزمین در راستای ارتقاء نقش وجایگاه بینالمللی کشور و تعامل مؤثر در اقتصاد بینالمللی، راهبردها و اولویتهای آمایشیذیل را در قالب برنامههای اجرایی از ابتدای برنامه چهارم، به مرحله اجرا درآورد:
- بند الف — بهرهگیری مناسب از موقعیت و توانمندیهای عرصههای مختلف سرزمین،برای توسعه علم و فناوری و تعامل فعال با اقتصاد جهانی، ازطرق مختلف از جمله تعیینمراکز و پارکهای فناوری علمی، تحقیقاتی، تخصصی و همچنین تعیین نقش و عملکردمناطق آزاد و ویژه اقتصادی.
- بند ب — استفاده مناسب از قابلیت و توان کلان شهرها، در جهت تقویت نقش فراملی وارتقاء جایگاه بینالمللی کشور، ازطریق تقویت مدیریت توسعه، برنامهریزی و اجرا در اینشهرها، تعیین حوزه عملکرد فراملی و بینالمللی هر یک و انتقال همزمان وظایف ملی ومنطقهای آنها به سایر شهرها.
- بند ج — بهرهگیری مناسب از قابلیتهای ترانزیتی کشور، ازطریق اولویتبندی محورهایخاص در دالانهای ارتباطی شرقی - غربی و شمالی - جنوبی کشور و تدوین برنامه توسعهمبادی، شبکهها و نقاط خاص واقع بر این محورها.
- بند د — آمادهسازی عرصههای مختلف سرزمین، برای پذیرش فعالیتهای جدید و ایجادفرصتهای شغلی متناسب با قابلیت هرمنطقه، ازطریق تکمیل، توسعه و تجهیز شبکههایزیربنائی.
- بند ه — - بهرهگیری از آثار انتشاری سرمایهگذاریهای ملی و فراملی در توسعه مناطقپیرامونی (به ویژه دشتها و پیرامون سدها)، ازطریق تهیه برنامههای چندبخشی و گسترششیوههای نوین معیشت و فعالیت و ساماندهی استقرار جمعیت و فعالیتها.
- بند و — بهرهگیری از منابع غنی نفت و گاز (به ویژه مناطق گازی پارس جنوبی)، درتوسعه فعالیتهای مرتبط و صنایع انرژیبر و سازماندهی جدید استقرار جمعیت و فعالیتهادر حاشیه جنوبی کشور برمبنای آن.
- بند ز — توسعه مناطق مرزی با هدف تقویت همگراییهای ملی و پیوند مناطق مرزی بااقتصاد ملی و فراملی.
- بند ح — بهرهگیری از قابلیتهای محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مناطقروستایی کشور، ازطریق توسعه منابع انسانی، تنوعبخشی به فعالیتهای اقتصادی،ساماندهی نظام ارائه خدمات سطحبندی شده و اصلاح نظام برنامهریزی توسعهروستائی، با تأکید بر افزایش هماهنگی و محلی نمودن فرآیند آن.