ماده ۱۲۰ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
منبع رسمی این ماده پیوند شده است؛ بازخوانی انسانیِ کلمهبهکلمه در نوبتِ برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا است.
- بند الف — درآمد حاصل از صادرات فرآوردههای نفتی، گاز و میعانات گازی و برق حسب مورد به عنوان درآمد شرکت ملی نفت ایران و شرکت ملیگاز ایران و شرکت توانیر تلقی شده و به مصرف ارزی هزینه عملیات جاری (شامل واردات فرآوردههای نفتی و گاز طبیعی) و اجرای طرحهایسرمایهای مصوب مجلس شورای اسلامی میرسد. مبالغ سرمایهگذاری فوق از نظر مالیاتی جزء هزینههای قابل قبول محسوب خواهد شد و به عنوان افزایش سرمایه دولت یا شرکت ملی نفت ایرانحسب مورد منظور میشود.
- بند ب — درصدی از درآمد ارزی حاصل از صادرات نفت خام که میزان آن در قوانین بودجه سنواتی تعیین خواهد شد در قالب ساز و کاری کهبهتصویب هیأت وزیران میرسد، دراختیار شرکت ملی نفت ایران قرار خواهد گرفت تا بهمنظور تحقق اهداف برنامه طبق قوانین و مقررات موجودهزینه شود.
- بند ج — صادرات فرآوردههای نفتی پس از تأمین نیازهای داخلی مجاز خواهد بود. مسؤولیت تأمین نیاز کشور و تنظیم بازار داخلی فرآوردههای نفتیبا وزارت نفت خواهد بود.
- بند د — دولت موظف است بهمنظور اصلاح ساختار شرکتهای دولتی وابسته به وزارتین نفت و نیرو در راستای اجرای سیاست کاهش تصدی دولتو افزایش کارآمدی اقتصادی، فنی این شرکتها با درنظر گرفتن بهره مالکانه نفت و گاز مورد مصرف داخلی بهعنوان سرمایه ملی طی سال اول برنامه سوملایحهای را تنظیم و جهت تصویب به مجلس شورای اسلامی تقدیم نماید.