ماده ۴۵ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران

1. بند الف — سقف روزانه و هفتگی اضافه برداشت هر مؤسسه اعتباری برای تسویه­حساب­های فی­مابین خود با بانک مرکزی یا سایر مؤسسات اعتباری، با توجه به سیاست­ پولی و نظارتی بانک مرکزی و وضعیت مالی مؤسسه اعتباری، توسط هیأت­عالی تعیین می­شود.
2. بند ب — در ­صورتی که میزان اضافه برداشت مؤسسه اعتباری از منابع بانک مرکزی در چهار روز کاری متوالی از سقف روزانه، یا در چهار هفته متوالی از سقف هفتگی بیشتر باشد، معاون تنظیم­گری و نظارت موظف است ضمن اخطار به مؤسسه اعتباری، بلافاصله موضوع را به اطلاع رئیس­کل رسانده و در اولین جلسه عادی یا فوق­العاده هیأت­عالی مطرح کند. هیأت­عالی پس از استماع گزارش معاون تنظیم­گری و نظارت می تواند با درخواست مؤسسه اعتباری متقاضی، مبنی بر دریافت تسهیلات اضطراری موافقت کند یا رئیس­کل را مکلف نماید تا برای مؤسسه اعتباری موردنظر هیأت سرپرستی موقت تعیین کند. در مواردی که هیأت­عالی به استناد این بند رئیس­کل را موظف به تعیین هیأت سرپرستی موقت برای مؤسسه اعتباری می ‎ کند، حکم مذکور در ماده (۳۴) این قانون مجری نخواهد­بود.
3. بند پ — سررسید تسهیلات اضطراری موضوع بند «ب» این ماده حداکثر سی روز است.
4. بند ت — در صورتی که هیأت­عالی با اعطای تسهیلات اضطراری موافقت کند، معاون تنظیم­گری و نظارت موظف است ضمن مطالبه برنامه بازسازی از مؤسسه اعتباری متقاضی، در صورت نیاز برای حصول اطمینان در آن مؤسسه، ناظرِ مقیم منصوب کند.
5. بند ث — معاون تنظیم­گری و نظارت موظف است پیش از انقضای مدت تسهیلات اضطراری، گزارشی از وضعیت مؤسسه اعتباری موردنظر برای تصمیم­گیری به رئیس­کل و هیأت­عالی ارائه کند. هیأت­عالی پس از استماع گزارش معاون تنظیم­گری و نظارت می تواند تسهیلات موضوع این بند را برای نخستین بار با رأی موافق دوسوم و برای بار دوم، با رأی موافق سه­چهارم اعضا تمدید نماید. تمدید تسهیلات مزبور بیشتر از دو نوبت مجاز نیست.