ماده ۲۹ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران

در صورتی که معاون تنظیم­گری و نظارت اقدامات پیشگیرانه را کافی نداند، می­تواند پس از کسب موافقت رئیس­کل، مؤسسه اعتباری را ملزم کند تا ظرف یک­ماه برنامه بازسازی خود را که قبلاً به تأیید شورای تنظیم گری و نظارت بانکی رسیده است، به موقع به­اجرا بگذارد؛ یا حسب درخواست معاون تنظیم گری و نظارت، برنامه بازسازی خود را اصلاح و پس از تأیید، اجرا نماید. در صورتی که ظرف مهلت مقرر برنامه بازسازی مؤسسه اعتباری به بانک مرکزی ارائه نشود یا برنامه ارائه­شده به تأیید شورای تنظیم­گری و نظارت نرسد، معاون تنظیم­گری و نظارت، برنامه بازسازی مؤسسه اعتباری موردنظر را رأساً تهیه و جهت تصویب به شورای مزبور ارائه می نماید. برنامه بازسازی می­تواند مشتمل بر تمام یا بخشی از اقدامات زیر باشد:

1. بند ۱ — فروش بخشی از دارایی ها
2. بند ۲ — افزایش سرمایه با سلب حق تقدم از سهامداران یا بدون آن با تصویب هیأت­عالی
3. بند ۳ — افزایش اندوخته ها و ذخایر
4. بند ۴ — کاهش شعب یا محدودیت در توسعه آن
5. بند ۵ — فروش شرکتهای تابعه
6. بند ۶ — تبدیل مطالبات حال­شده سهامداران به سرمایه
7. بند ۷ — تبدیل بدهی های تبعی غیرسپرده ای به سهام
8. بند ۸ — تغییر سهامداران مؤثر از طریق الزام ایشان به­کاهش سهام خود با تصویب هیأت­عالی

تبصره ۱: در صورتی که مؤسسه اعتباری که به­موجب این ماده ملزم به افزایش سرمایه شده­است، دولتی باشد، دولت موظف است منابع مورد­نیاز برای افزایش سرمایه مؤسسه اعتباری مورد­نظر را در لایحه اصلاحیه قانون بودجه همان سال یا لایحه بودجه سال بعد با تخصیص صددرصد (۱۰۰%) پیش­بینی کند. در صورتی که دولت به این حکم عمل نکرده یا پیشنهاد دولت مورد موافقت مجلس قرار نگیرد، افزایش سرمایه مؤسسات اعتباری دولتی موضوع این تبصره از محل عائدی دولت از سود خالص بانک مرکزی با رعایت اصل پنجاه و سوم (۵۳) قانون اساسی انجام خواهد شد

تبصره ۲: در صورتی­که به تشخیص معاون تنظیم­گری و نظارت، تأیید رئیس­کل و تصویب دوسوم اعضای هیأت­عالی، اجرای برخی از اقدامات اصلاحی مذکور در برنامه بازسازی مؤسسه اعتباری، مقدم بر انجام اقدامات پیشگیرانه، ضرورت داشته­باشد، معاون تنظیم­گری و نظارت موظف است مؤسسه اعتباری را ملزم به اجرای اقدامات اصلاحی موردنظر نماید. تعیین هیأت سرپرستی موقت برای مؤسسه اعتباری