ماده ۸ قانون اساسنامه سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور

منابع مالی سازمان عبارتند از:

1. بند ۱ — اعتبارات هزینه ای، تملک دارایی های سرمایه ای و ردیفهای خاص در قانون بودجه سالانه کشور
2. بند ۲ — درآمدهای حاصل از ارائه هرگونه خدمات آموزشی، سنجش مهارت و صلاحیت حرفه ای و فروش محصولات آموزشی و تولیدات کارگاهی پس از گردش خزانه­داری کل کشور
3. بند ۳ — دریافت هدایا و کمکهای اشخاص حقیقی و حقوقی داخلی و خارجی با رعایت قوانین و مقررات کشور
4. بند ۴ — دریافت هرگونه وام و تسهیلات از بانکها و مؤسسات مالی و اعتباری معتبر
5. بند ۵ — معادل یک در هزار مزد کارگران در هر ماه، توسط کارفرمایان، صاحبان صنایع و بنگاههای اقتصادی طبق صورتهای ماهانه ارسالی به سازمان تأمین اجتماعی به منظور مهارت­آموزی مستمر شاغلین با پیش­بینی در بودجه سالانه و پس از گردش خزانه­داری کل کشور
6. بند ۶ — دو درصد (۲%) از منابع حاصل از فروش کالای قاچاق توسط سازمان جمع­آوری و فروش اموال تملیکی به استثنای موارد مندرج در تبصره (۱) ماده (۵۳) قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۳۹۲/۱۰/۰۳ به منظور مهارت­آموزی کارجویان و اقشار آسیب پذیر جامعه با پیش­بینی در بودجه سالانه
7. بند ۷ — نیم در هزار از سود خالص پایان سال مالی آموزشگاههای فنی و حرفه ای آزاد به منظور ترویج و توسعه مهارت­آموزی پس از گردش خزانه­داری کل کشور
8. بند ۸ — درآمدهایی که سازمان به­موجب قوانین و مقررات، مجاز به وصول و هزینه­کرد آن می باشد

تبصره ۱: کلیه دستگاههای اجرائی مکلفند با همکاری سازمان، نیازهای آموزشی نیروهای انسانی هر یک از طرحهای تملک دارایی­های سرمایه­ای خود را تعیین و حداکثر نیم در هزار اعتبارات آن طرح را به منظور آموزش­های فنی و حرفه­ای و مهارتی نیروی انسانی همان طرح در بودجه سالانه پیش­بینی کرده و در قالب توافقنامه­ای که بین سازمان و دستگاه مربوطه تنظیم می­شود، هزینه نمایند. در صورتی که به تشخیص بالاترین مقام هر دستگاه، همه یا بخشی از نیروی انسانی هر طرح پس از احراز صلاحیت فنی و تخصصی از طریق سازمان و با ارائه مدارک فنی و تخصصی مرتبط، نیاز به آموزش نداشته باشند، مازاد اعتبار مذکور صرف اجرای همان طرح می شود.