ماده ۱۰۷ قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران

پرسنل در موارد زیر شهید و یا در حکم شهید محسوب می‌شوند: ‌

1. بند الف — کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب مأموریت.
2. بند ب — کشته شدن یا فوت در هر گونه مأموریت رزمی یا جنگی و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت.
3. بند ج — کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح و یا قاچاقچیان. ‌
4. بند د — کشته شدن در هر گونه حملات زمینی، هوایی و دریایی دشمن.
5. بند ه — کشته شدن یا فوت در رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی. ‌
6. بند و — کشته شدن توسط اشرار، سارقین مسلح و قاچاقچیان به سبب مأموریت. ‌
7. بند ز — کشته شدن توسط ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن.
8. بند ح — کشته شدن در هر گونه آموزش‌های رزمی و عملیات مانوری.
9. بند ط — کشته شدن حین آزمایش و تحقیقات در زمینه اسلحه و مهمات و وسائل جنگی و خنثی‌سازی مواد منفجره و محترقه به سبب مأموریت.
10. بند ی — کشته شدن به سبب خدمت از طریق سوء قصد اعم از این که در ایام خدمت یا غیر خدمت باشد.
11. بند ک — فوت در اثر جراحات، صدمات و بیماری‌های حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا، مشروط بر این که جراحات یا صدمات مذکور علت‌فوت باشد.