ماده ۱۰ قانون اجازه مبادله قرارداد مالی بین دولتین ایران و انگلستان
الف - میزان موجودیهای لیره استرلینگ به حساب بستانکار دولت شاهنشاهی ایران در تاریخ سیام ژوئن ۱۹۴۲ به طریقی که در ماده هفتماین قرارداد مقرر گردیده تعیین خواهد گردید. دولت مملکت متحده انگلستان تعهد میکند که از موجودیهایی که به این ترتیب تشخیص داده شده شصت درصد آن قابل تبدیل به زر باشد و نیز تعهدمینماید ترتیبی بدهد که دولت شاهنشاهی ایران قادر باشد زرهای مزبور را به بها و شرایطی که در ماده ۱۱ ذیل ذکر شده از بانک انگلستان خریدارینماید. ب - هر گاه موجودیهای لیره که در آخر هر سه ماه بعد از سه ماهی که به سیام ژوئن ۱۹۴۲ منتهی میشود به حساب بستانکار دولت شاهنشاهیایران باشد نسبت به موجودیهای آخر سه ماه قبل پس از کسر بهای زری که بعداً به موجب مقررات این ماده خریداری شده فزونی داشته باشد مبلغفزونی مزبور مطابق مقررات ماده ۷ این قرارداد معین خواهد شد دولت مملکت متحده انگلستان تعهد میکند که از میزان فزونی که به این ترتیبتشخیص داده شده شصت درصد آن قابل تبدیل به زر باشد و نیز تعهد مینماید ترتیبی بدهد که دولت شاهنشاهی ایران قادر باشد زرهای مزبور را به بهاو شرایطی که در ماده ۱۱ ذیل ذکر شده از بانک انگلستان خریداری نماید.