ماده ۱۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری

متهم مکلف است در موعد مقرر حاضر شود و اگر نتواند باید عذر موجه خود را اعلام کند. جهات زیر عذر موجه محسوب میشود:

1. بند الف — نرسیدن یا دیر رسیدن احضاریه به گونه ای که مانع از حضور شود.
2. بند ب — بیماری متهم و بیماری سخت والدین، همسر یا اولاد وی که مانع از حضور شود.
3. بند پ — همسر یا یکی از اقربا تا درجه سوم از طبقه دوم فوت شود.
4. بند ت — ابتلاء به حوادث مهم از قبیل بیماریهای واگیردار و بروز حوادث قهری مانند سیل و زلزله که موجب عدم امکان تردد گردد.
5. بند ث — متهم در توقیف یا حبس باشد.
6. بند ج — سایر مواردی که عرفاً به تشخیص بازپرس عذرموجه محسوب میشود.

تبصره : در سایر موارد، متهم میتواند برای یکبار پیش از موعد تعیین شده، بازپرس را از علت عدم حضور خود مطلع سازد و موافقت وی را أخذ نماید که در این مورد، بازپرس میتواند در صورت عدم تأخیر در تحقیقات، تا سه روز مهلت را تمدید کند.