ماده ۳۶۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی
احکام زیر اگرچه از مصادیق بندهای (الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل رسیدگی فرجامی نخواهد بود: ۱ - احکام مستند به اقرار قاطع دعوا در دادگاه. ۲ - احکام مستند به نظریه یک یا چند نفر کارشناس که طرفین بهطور کتبی رأی آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند. ۳ - احکام مستند به سوگند که قاطع دعوا باشد. ۴ - احکامی که طرفین حق فرجامخواهی خود را نسبت به آن ساقط کرده باشند. ۵ - احکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی بهدعاوی اصلی راجع به متفرعات آن صادر میشود، درصورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابلرسیدگی فرجامی نباشد. ۶ - احکامی که بهموجب قوانین خاص غیرقابل فرجامخواهی است.