ماده ۱۹۷ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی
⚠️ فاصلهگذاری متن این ماده آسیب دیده است — واژهها در پایگاه به هم چسبیدهاند و متن ممکن است ناخوانا باشد. تا تصحیح از منبع رسمی، متن کامل را از منبع رسمی ماده ببینید و به این نسخه استناد نکنید.
متن این ماده در برنامهٔ راستیآزمایی چیستارا بهدست بازبین انسانی، روی همین نسخه، خوانده و تأیید شده است. (آخرین بازبینی: ۱۴۰۵/۰۵/۱۷)
اصل برائت است، بنابراین اگر کسی مدعی حق یا دینی بر دیگری باشد باید آنرا اثبات کند، درغیر اینصورت با سوگند خوانده حکمبرائت صادر خواهد شد.
در یک نگاه
اصل بر برائت است؛ هر کس مدعی حق یا دینی بر دیگری باشد باید آن را اثبات کند، وگرنه با سوگند خوانده حکم برائت صادر میشود.
به زبان ساده: اصل این است که هیچکس بدهکار یا مقصر شناخته نمیشود مگر ادعاکننده ادعایش را ثابت کند؛ اگر نتواند ثابت کند، طرف مقابل با قسم خوردن تبرئه میشود.
خلاصهٔ زیر توضیح ماشینی و کمکی است و متن قانون نیست؛ ملاک، متن مادهٔ بالا است.
موضوعات: اصل برائت، ادله اثبات دعوی، سوگند
در این ماده چه آمده است
- طرفهای این ماده
- مدعی، خوانده
- اقدامها و تشریفات
- سوگند خوانده
پرسش و پاسخ دربارهٔ ماده ۱۹۷ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی
بار اثبات دعوا با کیه؟
اصل این است که هیچکس بدهکار یا مقصر شناخته نمیشود مگر ادعاکننده ادعایش را ثابت کند؛ اگر نتواند ثابت کند، طرف مقابل با قسم خوردن تبرئه میشود. (توضیح ماشینی، نه متن قانون)
اگر مدعی حق یا دینی که ادعا کرده را ثابت نکند چه میشود؟
با سوگند خوانده حکمبرائت صادر خواهد شد (ماده ۱۹۷)