راهبردهای بلندمدت توسعه بخش کشاورزی از منظر آمایش سرزمین با اصلاحات و الحاقات بعدی
مرجع رسمی — 1391/11/16
شورای آمایش سرزمین در جلسه مورخ 16/ 11/ 1391 به استناد ماده (182) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران – مصوب 1389 – تصویب نمود: راهبردهای بلندمدت توسعه بخش کشاورزی از منظر آمایش سرزمین مصوب 1391,11,16 با اصلاحات و الحاقات بعدی در راستای پیشبرد سیاست های کلی آمایش سرزمین و با رعایت اص
شورای آمایش سرزمین در جلسه مورخ 16/ 11/ 1391 به استناد ماده (182) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران – مصوب 1389 – تصویب نمود: راهبردهای بلندمدت توسعه بخش کشاورزی از منظر آمایش سرزمین مصوب 1391,11,16 با اصلاحات و الحاقات بعدی در راستای پیشبرد سیاست های کلی آمایش سرزمین و با رعایت اصول مصوب آمایش سرزمین از جمله گسترش عدالت اجتماعی و تعادل های منطقه ای، افزایش کارآیی و بازدهی اقتصادی، حفاظت محیط زیست، صیانت از منابع طبیعی و رعایت ملاحظات دفاعی – امنیتی و اصول پدافند غیرعامل، راهبردهای بلندمدت توسعه بخش کشاورزی از منظر آمایش سرزمین به شرح ذیل تعیین می شود: ۱. مدیریت تولید محصولات کشاورزی با حفظ پایداری منابع پایه تولید و تقویت کشاورزی تجاری و یکپارچه نگری در تمامی مراحل پیش از تولید و پس از تولید تا مصرف. ۲. تامین امنیت غذایی کشور با تأکید بر تولید داخلی محصولات راهبردی متناسب با قابلیت مناطق. ۳. بهنگام سازی الگوی بهینه کشت و رعایت آن، متناسب با مزیت های رقابتی و قابلیت تولید هر منطقه. ۴. توسعه و ارتقاء کارآیی بازار و بهره وری منابع و صادرات محصولات منابع طبیعی و کشاورزی و فرآورده های غذایی با تأکید بر اقلام دارای مزیت رقابتی کشور متناسب با توان تولید طبیعی سرزمین. ۵. بهسازی، تجهیز و نوسازی اراضی زراعی و باغی با اولویت اراضی پایین دست سدها، ارتقاء فناوری و کارآیی و بهبود شاخص های مکانیزاسیون. ۶. اصلاح ساختار و پایداری نظام بهره برداری و تولید کشاورزی و منابع طبیعی و ساماندهی واحدهای خرده دهقانی با تأکید بر یکپارچه سازی اراضی و بهینه سازی واحدهای بهره برداری از نظر مقیاس فنی و اقتصادی. ۷. حفظ، احیاء و بهره برداری بهینه از منابع آب کشاورزی متناسب با ظرفیت واحدهای هیدرولوژی، با تأکید بر رعایت الگوی کشت، ارتقاء روش های آبیاری، گسترش سیستم های نوین توزیع و تکمیل شبکه های آبیاری و زهکشی. ۸. توسعه همکاری های بین المللی و منطقه ای با تأکید بر استفاده از فناوری های نوین کشاورزی و بهره برداری مشترک از امکانات و منابع طبیعی سایر کشورها. ۹. تسهیل ادغام های عمومی و افقی در بخش کشاورزی با تأکید بر کشاورزی قراردادی و سرمایه گذاری در بومی سازی فناوری های نوین. ۱۰. تکمیل زنجیره ارزش ، توسعه و گسترش صنایع تبدیلی و تکمیلی متناسب با الگوی بهینه کشت و تولید مناطق. ۱۱. حفظ کاربری اراضی کشاورزی (زراعی و باغی) در حریم شهرها با بکارگیری روش های تشویقی و تنبیهی مناسب و با توجه به ظرفیت های آبی موجود. ۱۲. توسعه کشت گلخانه ای و آب کشت در مناطق با شرایط اقلیمی مناسب و رعایت ملاحظات زیست محیطی. ۱۳. حفظ، احیاء و توسعه پایدار باغات به ویژه در اراضی شیب دار مستعد در جهت جلوگیری از فرسایش خاک و افزایش تولیدات باغی. ۱۴. اولویت کشت محصولات با نیاز آبی کمتر و بازدهی اقتصادی بیش تر به ویژه در مناطق خشک و کم آب. ۱۵. توسعه واحدهای پرواربندی کوچک و متوسط با تأکید بر جایگزینی کشت علوفه بجای کشت غلات در نواحی کوهپایه ای. ۱۶. توسعه و گسترش مجتمع های دامپروری صنعتی و نیمه صنعتی با اولویت استقرار آن ها در مناطق تولید و کشت نباتات علوفه ای. ۱۷. حفظ و بازسازی ذخایر آبزیان دریایی و آب شیرین. ۱۸. توسعه آبزی پروری در نواحی ساحلی و منابع آب های داخلی ۱۹. توسعه و ساماندهی استفاده از منابع شیلاتی فراسرزمینی. ۲۰. توسعه فعالیت های تلفیقی آبزی پروری و زراعت متناسب با مقتضیات واحدهای هیدرولوژی در حوضه ها. ۲۱. سطح بندی ارایه خدمات پشتیبانی تولیدات کشاورزی به تفکیک ملّی، استانی و محلی با تأکید بر استفاده از امکانات و توان بخش خصوصی، تشکل های تولیدکنندگان کشاورزی و با حمایت نهادهای دولتی. ۲۲. تربیت نیروی انسانی ماهر و ارتقاء سطح مهارتی و حرفه ای تولیدکنندگان و بهره برداران کشاورزی و منابع طبیعی متناسب با مناطق جغرافیایی. ۲۳. حفظ و ارتقاء ذخایر و منابع ژنتیکی گیاهی و جانوری و حمایت از گونه های در معرض انقراض در مناطق و اقلیم مختلف. ۲۴. بهره برداری بهینه از منابع پایه با تأکید بر مدیریت جامع و بهم پیوسته واحدهای هیدرولوژی. ۲۵. توسعه و گسترش مناطق عاری از بیماری های دام، طیور و کنترل مبادی ورودی دام با مشارکت کشورهای منطقه. ۲۶. ارتقاء سطح آمادگی عمومی در مواجه با تهدیدات بیولوژیک و اپیدمی ها در حوزه های کشاورزی و دامی در مبادی و مرزهای ورودی کشور. ۲۷. ارتقاء سطح سلامت و ایمنی منابع و فرآورده های گیاهی، دام، طیور و شیلاتی در مقابل عوامل خسارت زای مرتبط مطابق با استانداردهای ملی قرنطینه ای و بهداشت گیاهی و دامی. ۲۸. تقویت و توسعه سامانه های پایش و مقابله با تهدیدات زیستی در مناطق جغرافیایی. بهروز مرادی - معاون برنامه ریزی و نظات راهبردی رئیس جمهور × وضعیت های تنقیحی