«حداقل الزامات مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» با اصلاحات و الحاقات بعدی

مرجع رسمی — 1404/10/08

حداقل الزامات مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری مصوب 1404,10,08 با اصلاحات و الحاقات بعدی احتراماً، پیرو بخشنامه شماره 02/172745 مورخ 1402/7/20 موضوع ابلاغ اصلاحیه «حداقل الزامات مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» به شبکه بانکی، به منظور بروزرسانی و تکمیل ضوابط ناظر بر مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری بر اساس مفاد بند (ب) ماده (۲۰) «قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» و همچنین در راستای تحقق هدف مذکور در جزء (۲) بند (ب) ماده (۳) «قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» مبنی بر ایجاد ثبات و سلامت شبکه بانکی، تدوین نسخه جامع و اجرایی مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری با عنوان «دستورالعمل مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» در دستور کار این بانک قرار گرفت که در نهایت در پنجاهمین جلسه مورخ 1404/09/25 هیأت عالی بانک مرکزی به تصویب رسید. در دستورالعمل مزبور، الگوی مدیریت ریسک اعتباری به گونه ای تعیین شده است که اقدامات لازم جهت مدیریت مؤثر ریسک باید از زمان تشکیل پرونده اعتباری آغاز گردد و بعد از پرداخت‏‏‏‏‏‏/ایجاد تسهیلات و تعهدات و وصول مطالبات مؤسسه اعتباری نیز ادامه داشته باشد. امور مذکور بر مبنای یک نظام تعیین اهلیت اعتباری مشتریان و مبتنی بر نتایج حاصل از سیستم رتبه بندی داخلی موسسه اعتباری می باشد. لازم به ذکر است، از تاریخ ابلاغ این بخشنامه، «دستورالعمل مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» به شرح پیوست، جایگزین «حداقل الزامات مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری»، موضوع بخشنامه شماره 02/172745 مورخ 1402/7/20 می گردد. در خاتمه، ضمن ایفاد نسخه ای از «دستورالعمل مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» ، مقتضی است مراتب به قید تسریع و با لحاظ مفاد بخشنامه شماره 96/149153 مورخ 1396/5/16 به تمامی واحدهای آن بانک‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏/مؤسسه اعتباری غیربانکی ابلاغ گردد و اقدامات و هماهنگی های لازم به منظور اجرای دقیق آن به عمل آید. رئیس مرکز تنظیم گری مدیریت کل تنظیم مقررات دستورالعمل مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری آذرماه 1404 فهرست -فصل اول - تعاریف ۲ -فصل دوم - کلیات ۶ -فصل سوم ـ راهبرد و خط مشی ریسک اعتباری ۸ -فصل چهارم - سیستم اطلاعات مدیریت و فرآیندهای گزارشگری ۹ -فصل پنجم - فرآیند اعطا و مدیریت اعتبار ۱۱ -بخش اول - مستندسازی.. ۱۱ -بخش دوم - ارزیابی و تأیید اعتبار. ۱۲ -بخش سوم ـ پرداخت و مدیریت اعتبار. ۱۵ -بخش چهارم- وصول مطالبات.. ۱۶ -فصل ششم - وثایق ۱۸ -فصل هفتم - شناسایی، ارزیابی، اندازه گیری، پایش و کنترل ریسک اعتباری ۲۱ -فصل هشتم - آزمون بحران ۲۴ -فصل نهم - کنترل و حسابرسی داخلی ۲۵ -فصل دهم - سایر موارد ۲۶ به استناد بند (ب) ماده (۲۰) «قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» در خصوص نحوه محاسبه نسبت مطالبات غیرجاری و در راستای تحقق جزء (۲) بند (ب) ماده (۳) قانون مذکور مبنی بر ثبات و سلامت شبکه بانکی و سایر اشخاص تحت نظارت و در اجرای بند (۲) ماده (۲) «قانون عملیات بانکی بدون ربا (بهره)» و مفاد «آیین نامه پیشگیری از انباشت مطالبات غیرجاری» مصوب مورخ 1397/12/28 ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی، «دستورالعمل مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» که از این پس به اختصار«دستورالعمل» نامیده می شود، به شرح زیر تدوین می گردد: فصل اول - تعاریف ماده ۱ - در این الزامات عبارات زیر در معانی مشروح به کار می روند: ۱ – ۱ - بانک مرکزی: بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران؛ 1 – ۲ - مؤسسه اعتباری: اشخاص حقوقی که با مجوز بانک مرکزی یا به موجب قانون، تحت عنوان «بانک» یا «مؤسسه اعتباری غیربانکی» به انجام عملیات بانکی مبادرت می نمایند؛ ۱ – ۳ - اعتبار: هر نوع پرداخت یا تعهد به پرداخت وجوه توسط مؤسسه اعتباری در قالب اعطای تسهیلات، ایجاد تعهدات و سایر موارد، به مشتری در قبال تعهد وی به بازپرداخت وجوه مذکور؛ ۱ – ۴ - اعتبار مشکل دار: اعتباری که به دلایلی نظیر تغییر در وضعیت مالی مشتری و فعالیت های اقتصادی وی، بازپرداخت آن به تأخیر افتاده یا احتمال نکول آن وجود دارد؛ ۱ – ۵ - مشتری: شخص حقیقی یا حقوقی که مؤسسه اعتباری را در معرض ریسک اعتباری قرار می دهد؛ ۱ – ۶ - نکول: عدم ایفای به موقع تمام یا قسمتی از تعهدات ناشی از دریافت اعتبار، توسط مشتری؛ ۱ – ۷ - ریسک اعتباری: احتمال وقوع زیان حاصل از نکول مشتری در بازپرداخت اعتبار؛ ۱ – ۸ - ریسک تمرکز اعتباری: ریسک اعتباری ناشی از تمرکز اعتبار در حوزه هایی نظیر مشتریان، یک نوع خاص از اعتبار و یا وثیقه، بخش های اقتصادی و مناطق جغرافیایی؛ ۱ – ۹ - سبد اعتباری: مجموعه ای از اعتبارات که در دسته های مختلف نظیر اعتبارات اعطایی به اشخاص حقیقی یا حقوقی، اعتبارات اعطایی به بخش های مختلف صنعت و اعتبارات اعطایی بر مبنای مبلغ آن ها دسته بندی می شود؛ ۱ – ۱۰ - مدیریت ریسک اعتباری: فرآیند شناسایی، ارزیابی، اندازه گیری، پایش، کنترل و گزارش گری ریسک اعتباری؛ ۱ – ۱۱ - اعتبارسنجی: فرآیندی که با هدف سنجش اعتبار اشخاص حقیقی و حقوقی با استفاده از داده ها و الگوهای (مدل ) مربوطه، به اختصاص نمره اعتباری به اشخاص یا تهیه گزارش اعتباری منجر می شود؛ ۱ – ۱۲ - شرکت اعتبارسنجی: شخص حقوقی که به جمع آوری اطلاعات اعتباری اشخاص حقیقی و حقوقی از تأمین کنندگان مختلف اطلاعات به صورت مستقیم یا به واسطه پایگاه داده اعتباری کشور جهت تهیه گزارش اعتباری و سایر خدمات اعتباری برای ارایه به بانک ها و مؤسسات اعتباری غیربانکی، صندوق و نهادهای مالی موضوع قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت و سایر بهره برداران مجاز اقدام می نماید؛ ۱ – ۱۳ - امتیاز اعتباری: شاخصی کمی و مبتنی بر روش شناسی مشخص، اعلامی توسط شرکت اعتبار سنجی که بیانگر احتمال نکول توسط اشخاص است؛ ۱ – ۱۴ - گزارش اعتباری: گزارشی که در بر دارنده امتیاز اعتباری اشخاص است؛ ۱ – ۱۵ - رتبه اعتباری: شاخصی است که توسط مؤسسات رتبه بندی اعتباری با استفاده از اطلاعات کمی و کیفی و بر اساس یک روش مشخص، به منظور تعیین احتمال ایفای به موقع تعهدات اشخاص محاسبه می شود؛ 1 – ۱۶ - گزارش رتبه بندی اعتباری: گزارشی که در بر دارنده رتبه اعتباری اشخاص است؛ ۱ – ۱۷ - مؤسسه رتبه بندی اعتباری: اشخاص موضوع بند (۲۱) ماده (۱) «قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران» مصوب سال ۱۳۸۴ که با مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار تأسیس شده و با مجوز بانک مرکزی مجاز به ارایه خدمات رتبه بندی اعتباری به مؤسسات اعتباری می باشند؛ ۱ – ۱۸ - سیستم رتبه بندی اعتباری داخلی: مجموعه ای از روش ها، فرآیندها، کنترل ها و شیوه های گردآوری داده ها است که توسط مؤسسه اعتباری جهت تعیین و ارزیابی رتبه اعتباری داخلی به کار گرفته می شود؛ ۱ – ۱۹ - رتبه اعتباری داخلی: شاخص حاصل از سیستم رتبه بندی اعتباری داخلی که بیانگر امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری مشتری می باشد؛ ۱ – ۲۰ - مطالبات غیرجاری: مطالبات مؤسسه اعتباری که در چارچوب ضوابط و مقررات ابلاغی بانک مرکزی در خصوص طبقه بندی دارایی ها در یکی از طبقات سررسید گذشته، معوق و یا مشکوک الوصول قرار می گیرد؛ ۱ – ۲۱ - نسبت مطالبات غیرجاری : حاصل تقسیم مجموع مطالبات غیرجاری، اعم از ریالی و ارزی به مجموع مطالبات، اعم از ریالی و ارزی؛ ۱ – ۲۲ - نسبت مطالبات غیرجاری خالص: حاصل تقسیم مجموع خالص مطالبات غیرجاری اعم از ریالی و ارزی (پس از کسر ذخایر مطالبات) به مجموع مطالبات اعم از ریالی و ارزی؛ ۱ – ۲۳ - نسبت پوشش ذخیره خاص مطالبات: حاصل تقسیم مانده ذخیره خاص مطالبات به مجموع مطالبات غیرجاری؛ 1 – ۲۴ - بیانیه ریسک: بیانیه کمی و کیفی در خصوص سطح کلی ریسک کـه مؤسسه اعتباری در مسیر دستیابی به اهداف خود تمایل به پذیرش یا اجتناب از آن دارد؛ ۱ – ۲۵ - ظرفیت ریسک اعتباری: حداکثر میزان ریسک اعتباری که مؤسسه اعتباری با توجه به سـرمایه نظارتی، مـدیریت ریسک، اقدامات کنترلی خود و همچنین حدود نظارتی، قادر به پذیرفتن آن است؛ 1 – ۲۶ - اشخاص مرتبط: طبق تعریف ارایه شده در ضوابط ابلاغی بانک مرکزی ناظر بر تسهیلات و تعهدات اشخاص مرتبط ۱ – ۲۷ - تسهیلات و تعهدات کلان: مجموع خالص تسهیلات و تعهدات اعطایی/ایجاد شده به/برای هر ذینفع واحد که میزان آن مطابق با ضوابط ابلاغی بانک مرکزی در خصوص تسهیلات و تعهدات کلان تعیین می گردد؛ ۱ – ۲۸ - اهلیت اعتباری: توانایی و پیشینه اشخاص در بازپرداخت اعتبار بر اساس بررسی سوابق و مستندات مالی، بانکی و اعتباری آن ها یا مبتنی بر سایر روش های موجود. ۱ – ۲۹ - حد اعتباری مشتری: حداکثر میزان اعتبار قابل اعطا به مشتری؛ ۱ – ۳۰ - نسبت پوشش وثایق: حاصل تقسیم ارزش تعدیل شده وثایق قابل ارایه از سوی مشتری به اصل اعتبار اعطایی، سود یا فواید مترتبه آن؛ ۱ – ۳۱ - آزمون بحران ریسک اعتباری: ابزاری است که تأثیر انواع شوک هایی که با در نظر داشتن سناریوهای فرضی منجر به افزایش نکول مشتریان می شود را بر میزان ذخایر مطالبات و کفایت سرمایه مورد ارزیابی قرار می دهد؛ ۱ – ۳۲ - شوک: هر گونه تغییر وضعیت ناگهانی که بر مؤسسه اعتباری تحمیل شده و عملکرد آن را با مخاطره مواجه می سازد؛ ۱ – ۳۳ - فرهنگ اعتباری: ترکیبی از ارزش ها، نگرش ها، دیدگاه ها و شیوه ها در حوزه اعطای اعتبار است که توسط هیأت مدیره مؤسسه اعتباری تعیین و رفتار مربوط به اعطای اعتبار را مشخص می نماید؛ 1 – ۳۴ - ضریب تعدیل کاهشی: ضریبی است که بر اساس ریسک نوسانات قیمت و یا نقدشوندگی وثایق، اعمال گردیده و به میزان آن از ارزش وثایق کسر می شود؛ 1 – ۳۵ - خالص مانده مطالبات: مانده مطالبات مؤسسه اعتباری پس از کسر ذخایر مطالبات مشکوک الوصول عام و خاص؛ ۱ – ۳۶ - ریسک کشوری: ریسک ناشی از شرایط خاص سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در یک کشور خارجی. فصل دوم - کلیات ماده ۲ - هیأت مدیره مؤسسه اعتباری موظف است در راستای مدیریت مؤثر ریسک اعتباری، چارچوب مدیریت ریسک اعتباری را با توجه به ماهیت، اندازه و پیچیدگی فعالیت مؤسسه اعتباری ایجاد نماید. چارچوب مذکور باید حداقل شامل موارد زیر باشد: ۲ – ۱ - راهبرد و خط مشی ریسک اعتباری؛ ۲ – ۲ - نقش ها و مسؤلیت های هیأت مدیره مؤسسه اعتباری، هیأت عامل مؤسسه اعتباری و سایر کارکنان مرتبط با امور اعتباری؛ ۲ – ۳ - سیستم اطلاعات مدیریت و فرآیندهای گزارشگری؛ ۲ – ۴ - فرآیند اعطا و مدیریت اعتبار؛ ۲ – ۵ - رویه های ارزیابی اعتباری؛ ۲ – ۶ - نظام ها و رویه ها برای شناسایی، اندازه گیری، پایش و کنترل ریسک اعتباری؛ ۲ – ۷ - ساختار حاکمیتی مدیریت ریسک اعتباری؛ ۲ – ۸ - فرهنگ اعتباری. ماده ۳ - هیأت مدیره مؤسسه اعتباری موظف است به منظور مدیریت ریسک اعتباری حداقل اقدامات زیر را انجام دهد: ۳ – ۱ - ایجاد و نهادینه کردن فرهنگ اعتباری؛ 3- ۲ - تصویب فرآیندها و رویه های شناسایی، اندازه گیری، پایش و کنترل ریسک اعتباری؛ ۳ – ۳ - تصویب سیاست های اعتباری و فرآیند اعطا و مدیریت اعتبار؛ ۳ – ۴ - تصویب ساختار سازمانی برای مدیریت ریسک اعتباری متناسب با اندازه، پیچیدگی و تنوع فعالیت های مؤسسه اعتباری؛ ۳ – ۵ - تصویب سیاست های جبران خدمات واحدهای مرتبط مدیریت ریسک و اعتبارات؛ ۳ – ۶ - تصویب سیاست های کلی در خصوص حدود اعتباری و بازنگری آن ها در مقاطع زمانی حداکثر شش ماهه؛ ۳ – ۷ - تصویب موارد استثناء از حدود اعتباری تعیین شده؛ ۳ – ۸ - تصویب رویه هایی برای پایش و کنترل ریسک تمرکز اعتباری؛ ۳ – ۹ - تصویب برنامه آزمون بحران از جمله سیاست ها، مفروضات اصلی و سناریوها؛ ۳ – ۱۰ - تصویب رویه ها و خط مشی های مشخص برای گزارشگری. ماده ۴ - در ایجاد و استقرار فرهنگ اعتباری، هیأت مدیره مؤسسه اعتباری باید حداقل اقدامات زیر را انجام دهد: ۴ – ۱ - تعیین ساز و کارهایی به منظور حصول اطمینان از اطلاع و آشنایی تمامی کارکنان ذی ربط با خط مشی ها و رویه های اعتباری و همچنین بیانیه ریسک مؤسسه اعتباری؛ ۴ – ۲ - به کارگیری اعضای هیأت عامل مؤسسه اعتباری و کارکنان مرتبط با امور اعتباری به تعداد مکفی که دارای تجربه و دانش کافی برای انجام وظایف محوله باشند؛ ۴ – ۳ - تعیین ساز و کارهایی به منظور حصول اطمینان از پاسخگویی و مسئولیت پذیری شفاف کارکنان مرتبط با فرآیند مدیریت ریسک اعتباری؛ ۴ – ۴ - تعیین اهداف و خط مشی های آموزشی مرتبط با امور و فرآیند مدیریت ریسک اعتباری. ماده ۵-هیأت عامل مؤسسه اعتباری موظف است به منظور مدیریت ریسک اعتباری حداقل اقدامات زیر را انجام دهد 5 – ۱ - ایجاد شیوه های عملیاتی در چارچوب سیاست های اعتباری و فرآیند اعطا و مدیریت اعتبار مصوب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری؛ ۵ – ۲ - ایجاد واحد اجرایی مرتبط در چارچوب ساختارسازمانی مصوب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری و ضوابط ناظر بر الزامات حاکمیت شرکتی؛ 5 – ۳ - ارایه پیشنهاد به هیأت مدیره مؤسسه اعتباری در خصوص حدود اختیارات و مسئولیت های واحد اجرایی مرتبط؛ ۵ – ۴ - تصمیم گیری در خصوص تغییر حدود اعتباری مشتریان حسب مورد و بر اساس میزان اعتبار، با توجه به تغییرات در وضعیت اعتباری آن ها و در چارچوب سیاست های تعیین شده در این خصوص؛ 5 - 5- اجرا و عملیاتی کردن برنامه آزمون بحران؛ ۵ – ۶ - ایجاد سیستم اطلاعات مدیریت برای اطمینان از گزارشگری به موقع، صحیح و حاوی اطلاعات کافی در خصوص ریسک اعتباری. فصل سوم ـ راهبرد و خط مشی ریسک اعتباری ماده ۶- هیأت مدیره مؤسسه اعتباری موظف است راهبرد و خط مشی ریسک اعتباری را متناسب با اهداف تجاری، ظرفیت ریسک اعتباری و با توجه به ماهیت کسب و کار، تدوین، تصویب و به تمامی سطوح سازمانی مؤسسه اعتباری ابلاغ نماید. تبصره - خط مشی و راهبرد ریسک اعتباری باید حداقل یک مرتبه در سال و بر اساس شرایط بازار، عملکرد مالی و منابع سرمایه ای مؤسسه اعتباری مورد بازنگری قرار گیرد. ماده ۷- راهبرد و خط مشی ریسک اعتباری باید با لحاظ حداقل موارد زیر تدوین شود: ۷ – ۱ - ترکیب و کیفیت سبد اعتباری با لحاظ آثار چرخه های اقتصادی؛ ۷ - ۲ - پیش بینی سودآوری و توسعه کسب و کار؛ ۷ – ۳ - سطح مطلوب تمرکز و یا تنوع در بازارهای هدف؛ 7 – ۴ - برنامه فعالیت اعتباری بر حسب مواردی نظیر؛ طرف های مقابل مؤسسه اعتباری، انواع خدمات اعتباری، بخش های اقتصادی، منطقه جغرافیایی، نوع ارز، سررسید و حدود اعتباری؛ ۷ – ۵ - برنامه اعتباری با لحاظ اثرات تغییر نرخ سود و کارمزد بر اساس سیاست های مصوب مراجع ذی ربط. ماده ۸ - هیأت مدیره مؤسسه اعتباری موظف است بیانیه ریسک را با رویکرد آینده نگر در چارچوب راهبرد و خط مشی ریسک مؤسسه و با توجه به ظرفیت و حدود ریسک پذیری مؤسسه اعتباری تدوین، تصویب و به تمامی سطوح سازمانی مؤسسه ابلاغ نماید. همچنین مؤسسه اعتباری موظف است عنداللزوم و با توجه به تغییر شرایط از جمله موارد مذکور در ماده (۷) این دستورالعمل بیانیه ریسک را مورد بازنگری قرار دهد. ماده ۹- بیانیه ریسک مؤسسه اعتباری باید بیانگر حداقل موارد زیر باشد: ۹- ۱ - میزان پذیرش ریسک متناسب با ظرفیت ریسک اعتباری، با توجه به منافع مشتریان و سهامداران؛ ۹ – ۲ - شاخص های کمی قابل تبدیل به حدود ریسک برای هریک از خطوط کسب و کار 9 – ۳ - هم راستا بودن حدود ریسک هریک از خطوط کسب و کار با بیانیه ریسک کلی؛ ۹ – ۴ - تعیین وقایع و رویدادهایی که منجر به ریسک بیش از ظرفیت مؤسسه اعتباری با استفاده از نتایج آزمون بحران شود. فصل چهارم - سیستم اطلاعات مدیریت و فرآیندهای گزارشگری ماده ۱۰ - هیأت عامل مؤسسه اعتباری موظف است بر مبنای رویه ها و خط مشی های اعتباری، سیستم اطلاعات مدیریت شامل سیستم گزارشگری که دربردارنده خطوط گزارشگری است را به نحوی ایجاد نماید که حداقل، اطلاعات در خصوص موارد زیر، در اسرع وقت به هیأت مدیره مؤسسه اعتباری، هیأت عامل مؤسسه اعتباری و کمیته ریسک گزارش شود: ۱۰- ۱ - انحرافات از رویه های اعطای اعتبار و حدود اعتباری؛ ۱۰- ۲ - ترکیب و کیفیت سبد اعتباری؛ ۱۰- ۳ - ریسک تمرکز اعتباری؛ ۱۰- ۴ - مطالبات غیرجاری و کفایت ذخایر مطالبات؛ ۱۰- ۵ - کیفیت و ارزش وثایق؛ ۱۰- ۶ - روند تغییرات کیفیت سبد اعتباری بر مبنای طبقات حاصل از ارزیابی اعتبارات موضوع ماده (۲۲) و هرگونه تنزل کیفیت در اجزای آن. ماده ۱۱- کمیته ریسک به منظور بررسی موارد مرتبط با مدیریت ریسک اعتباری حداقل وظایف زیر را بر عهده دارد: ۱۱- ۱ - ارزیابی کفایت راهبرد های مدیریت ریسک اعتباری مرتبط با فعالیت های مؤسسه اعتباری؛ ۱۱ – ۲ - نظارت بر ریسک اعتباری در تمامی سطوح مؤسسه اعتباری و حصول اطمینان از رعایت حدود مصوب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری؛ ۱۱ – ۳ - ارایه پیشنهادات صریح و شفاف به هیأت مدیره مؤسسه اعتباری در مورد معیارهای لازم برای استانداردهای اعتبارسنجی، پذیرش طرح های اعتباری و قراردادهای مالی؛ 11 – ۴ - ارایه پیشنهاد به هیأت مدیره مؤسسه اعتباری درخصوص واگذاری حدود اختیارات به سطوح مناسب مدیریتی برای تصویب اعتبار؛ ۱۱ – ۵ - ارایه پیشنهاد به هیأت مدیره مؤسسه اعتباری درخصوص تفویض اختیارات لازم برای تعیین معیارهای ضروری برای وثایق و تضامین، ترکیب سبد اعتباری، ساز و کار بررسی و بازبینی اعتبار؛ ۱۱ – ۶ - ارایه پیشنهاد به هیأت مدیره مؤسسه اعتباری درخصوص حدود اعتباری برحسب مواردی نظیر: مناطق جغرافیایی، بخش های اقتصادی و صنایع خاص به منظور پیشگیری از ریسک تمرکز اعتباری؛ ۱۱ – ۷ - تهیه خط مشی های مرتبط با ریسک اعتباری مؤسسه اعتباری و ارایه آن به هیأت مدیره مؤسسه اعتباری. فصل پنجم -فرآیند اعطا و مدیریت اعتبار ماده ۱۲- پس از مراجعه مشتری به مؤسسه اعتباری به منظور دریافت اعتبار با توجه به مدارک و مستندات ارایه شده، سابقه اعتباری، صنعت و زمینه فعالیت و سیاست ها و خط مشی های مؤسسه اعتباری، حد اعتباری مشتری توسط مؤسسه اعتباری تعیین می گردد. تبصره - ضوابط اجرایی این ماده در خصوص حد اعتباری به تصویب هیات عامل بانک مرکزی می رسد. ماده ۱۳- فرآیند اعطای اعتبار مشتمل بر مراحل مستندسازی، ارزیابی، تأیید اعتبار و پرداخت یا تعهد به پرداخت می باشد. بخش اول – مستندسازی ماده ۱۴- مستند سازی با تشکیل پرونده اعتباری شروع می شود. پرونده اعتباری در هر یک از مراحل اعطا، مدیریت امور و کنترل اعتبار تکمیل می گردد و باید حاوی حداقل اطلاعات و مدارک زیر برای اشخاص حقیقی و حقوقی، حسب مورد باشد: ۱۴ – ۱ - درخواست دریافت اعتبار؛ ۱۴ – ۲ - مدارک هویتی؛ ۱۴ – ۳ - اطلاعات ثبتی، ساختار مالکیت، مدیریت و تعداد کارکنان صرفاً برای اشخاص حقوقی 14 - ۴ - مدارک نشان دهنده عملکرد و وضعیت مالی از جمله صورت های مالی حسابرسی شده طی سه سال گذشته؛ ۱۴ – ۵ - اظهارنامه ای حاوی حداقل اطلاعات در خصوص مشخصات بدهکاران و بستانکاران عمده، جریان های نقدی و فهرستی از تمام دارایی های مالی، پرداخت های احتمالی و تعهدات از جمله اقلام زیر خط ترازنامه؛ ۱۴ – ۶ - مدارک و اطلاعات مربوط به تضامین و وثایق و مستندات در خصوص ارزیابی آن ها؛ ۱۴- ۷ - گزارش توجیه فنی و اقتصادی در خصوص تقاضای اعتبار، بر اساس خط مشی ها و رویه های اعتباری موسسه اعتباری؛ ۱۴ – ۸ - گزارش متضمن تأیید یا عدم تأیید اعتبار و مصوبه اعطای اعتبار؛ ۱۴ – ۹ - قرارداد اعطای اعتبار؛ ۱۴ – ۱۰ - مستندات متضمن زمان و مبلغ پرداخت اعتبار؛ ۱۴- ۱۱ - مستندات مربوط به پایش، کنترل و بازبینی شرایط اعتبار؛ ۱۴- ۱۲ - مستندات مربوط به نظارت بر مصرف اعتبار؛ ۱۴- ۱۳ - مستندات مربوط به پیگیری و وصول مطالبات؛ ۱۴- ۱۴ - گزارش اعتبارسنجی و عنداللزوم گزارش رتبه بندی؛ ۱۴- ۱۵ - سایر موارد الزامی مطابق با ضوابط ابلاغی بانک مرکزی. ماده ۱۵ - مؤسسه اعتباری موظف است تمهیدات لازم را در خصوص نحوه دسترسی، جابجایی، حفاظت و نگهداری مدارک و مستندات موضوع ماده (۱۴) در شرایط ایمن مطابق با ضوابط ابلاغی بانک مرکزی در خصوص مدت و طرز نگهداری اوراق بازرگانی، اسناد و دفاتر مؤسسات اعتبـاری، اتخاذ نماید. بخش دوم - ارزیابی و تأیید اعتبار ماده ۱۶- مؤسسه اعتباری موظف است پیش از اعطای هرگونه اعتبار نسبت به استعلام گزارش اعتباری از شرکت های اعتبارسنجی اقدام نماید. ماده ۱۷- مؤسسه اعتباری مکلف است قبل از اعطای هرگونه اعتبار علاوه بر أخذ گزارش اعتباری موضوع ماده (۱۶)، نسبت به استعلام گزارش رتبه بندی اعتباری مشتری از مؤسسات رتبه بندی اعتباری برای موارد زیر اقدام نماید: ۱۷ – ۱ - اعتبارات با مبلغ یک درصد سرمایه نظارتی مؤسسه اعتباری و بیش از آن؛ ۱۷ – ۲ - سایر اعتبارات به تشخیص مؤسسه اعتباری. تبصره - اعطای اعتبارات خرد موضوع ضوابط ابلاغی بانک مرکزی در خصوص تسهیلات خرد، از مفاد این ماده مستثنی می باشد. ماده ۱۸-استفاده از گزارش های موضوع مواد (۱۶) و (۱۷) در اعطای اعتبار نافی مسئولیت مؤسسه اعتباری در بررسی اهلیت اعتباری مشتری نمی باشد. ماده ۱۹- مشارکت هر یک از مؤسسات اعتباری در سندیکا منوط به ارزیابی اهلیت اعتباری مشتری به نسبت اعتبار اعطایی است. ماده ۲۰- مؤسسه اعتباری موظف است به منظور ارزیابی اهلیت اعتباری و تصمیم گیری برای اعطای اعتبار، یک سیستم رتبه بندی داخلی متناسب با اندازه، ماهیت و پیچیدگی فعالیت های خود ایجاد نماید. این سیستم باید از انعطاف پذیری لازم برخوردار باشد تا بتواند ریسک های پیش روی مؤسسه اعتباری را نیز پوشش دهد. ماده ۲۱- مؤسسه اعتباری مکلف است به منظور تعیین امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری مشتری با استفاده از اطلاعات و مدارک موجود در پرونده اعتباری، وضعیت اعتباری وی را از طریق بررسی حداقل موارد زیر، ارزیابی نماید: ۲۱ – ۱ - امتیاز اعتباری اعلامی توسط شرکت های اعتبارسنجی؛ ۲۱ – ۲ - رتبه اعتباری اعلامی توسط مؤسسات رتبه بندی اعتباری مطابق با مفاد ماده (۱۷)؛ ۲۱ – ۳ - توانایی مالی مشتری در بازپرداخت اعتبار بر اساس چشم انداز درآمدها و بدهی های وی در آینده؛ ۲۱ – ۴ - میزان آورده مشتری اعم از سهم الشرکه و پیش دریافت در موضوع اعتبار؛ 21 - 5- شرایط اعتبار و محل مصرف آن؛ ۲۱ – ۶ - شرایط محیطی از جمله ریسک کشوری، ریسک سرایت و شرایط اقتصاد کلان نظیر نوسانات نرخ ارز. تبصره - در محاسبه امتیاز ارزیابی اهلیت اعتباری در صورت اخذ رتبه اعتباری، رتبه اعلامی می تواند جایگزین بندهای (3) و (6) این ماده می شود. ماده ۲۲-در طراحی سیستم رتبه بندی داخلی به منظور دسته بندی مشتری بر اساس احتمال نکول وی، رعایت حداقل موارد زیر الزامی است: ۲۲ – ۱ - تعریف طبقه، تعیین و تعریف گروه های رتبه بندی و زیرگروه های هر گروه به طور مشخص بر اساس امتیاز بدست آمده از ارزیابی اهلیت اعتباری طبق ماده (۲۱)؛ ۲۲ – ۲ - تقسیم بندی امتیاز اعتباری داخلی مشتری مطابق با پیوست شماره (۱) در ۱۰۰ امتیاز و سه گروه شامل هفت زیرگروه برای اشخاصی که احتمال نکول آن ها کم است در قالب طبقات «بسیار خوب» و «خوب»، سه زیرگروه برای اشخاصی که احتمال نکول آن ها متوسط است در قالب طبقه «متوسط» و هشت زیرگروه برای آن ها که احتمال نکول آن ها بالا است، در قالب طبقات «ضعیف» و «بسیار ضعیف» انجام می شود. زیرگروه های هر گروه با استفاده از علایم مثبت و منفی و نیز حروف الفبا مشخص می شود؛ ۲۲ – ۳ - افق زمانی برای تخمین و یا بازنگری احتمال نکول حداکثر یک سال در نظر گرفته شود؛ ۲۲ – ۴ - ساز و کار تهیه و ارایه گزارشات رتبه بندی حاصل از سیستم رتبه بندی داخلی حاوی رتبه اعتباری داخلی تخصیص یافته به مشتری، تعیین شود؛ ۲۲ – ۵ - ساز و کار بازبینی مستمر سیستم رتبه اعتباری داخلی تدوین شود. ماده ۲۳- مؤسسه اعتباری موظف است پس از اعطای اعتبار، در مقاطع سالانه نسبت به به روز رسانی امتیاز اعتباری از شرکت های اعتبارسنجی برای تمامی اعتبارات به استثنای تسهیلات خرد و برای اعتبارات موضوع ماده (۱۷) نسبت به به روز رسانی رتبه اعتباری از مؤسسات رتبه بندی اعتباری اقدام نماید. ماده ۲۴-مؤسسه اعتباری موظف است اهلیت اعتباری ضامن/ضامنین را وفق مفاد ماده (۲۱) و تبصره ذیل آن، حسب مورد ارزیابی نماید. نتایج حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری ضامن/ضامنین صرفاً برای پذیرش ضمانت وی/آن ها مورد استفاده قرار می گیرد. تبصره - چنانچه بر اساس نتایج حاصل از سیستم رتبه بندی داخلی، رتبه ضامن/ضامنین در طبقه بسیار ضعیف قرار گیرد ضمانت وی/آن ها قابل پذیرش نمی باشد. ماده ۲۵-مؤسسه اعتباری موظف است بر اساس امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری موضوع ماده (۲۱) نسبت به تأیید یا عدم تأیید اعتبار، حداکثر به میزان حد اعتباری مشتری اتخاذ تصمیم نماید. تبصره - اعطای اعتبار توسط مؤسسه اعتباری به اشخاصی که به واسطه احتمال نکول بالا در طبقه «بسیار ضعیف» رتبه بندی داخلی مؤسسه اعتباری قرار گرفته اند، ممنوع است. ماده ۲۶- هیأت مدیره مؤسسه اعتباری موظف است حداکثر ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ این دستورالعمل در راستای ایجاد و پیاده سازی سیستم رتبه بندی داخلی، نسبت به تدوین و تصویب دستورالعمل اجرایی داخلی حداقل مشتمل بر نحوه اجرا، چگونگی استفاده از معیارهای قضاوتی و سهم آن در تعیین امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری، راهکارهای جلوگیری از هرگونه تبعیض در اعطای اعتبار، تعیین واحدهای مسئول، شرح وظایف، نحوه ارتباط، تبادل و گردش اطلاعات اقدام نماید و ضمن ارسال یک نسخه از آن به بانک مرکزی به منظور نظارت بر حسن اجرای این ماده، دستورالعمل مزبور را به اطلاع کارکنان واحدهای مربوط رسانده و در مقاطع زمانی سالانه مورد بازنگری قرار دهد. بخش سوم ـ پرداخت و مدیریت اعتبار ماده ۲۷-مؤسسه اعتباری در صورت تأیید اعتبار موضوع ماده (۲۵)، مشروط بر آن که نسبت پوشش وثایق قابل ارایه از سوی مشتری کمتر از مقادیر تعیین شده در جدول شماره (۲) موضوع ماده (۳۷) نباشد، باید نسبت به اعطای اعتبار اقدام نماید. تبصره - در صورت کمتربودن نسبت پوشش وثایق قابل ارایه از سوی مشتری از مقادیر درج شده در جدول شماره (2) موضوع ماده (37)، میزان اعتبار اعطایی به مشتری به میزانی که شرط مذکور در این ماده رعایت گردد، کاهش می یابد. ماده ۲۸-مؤسسه اعتباری موظف است پس از پرداخت اعتبار و در راستای مدیریت امور اعتباری، ضمن حفظ و نگهداری پرونده اعتباری اقداماتی نظیر کنترل و بازبینی اعتبار را انجام دهد. ماده ۲۹- کنترل و بازبینی اعتبار باید توسط واحدی مستقل از واحد مسئول ارزیابی و اعطای اعتبار، متناسب با آخرین امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری بدست آمده از سیستم رتبه بندی داخلی انجام شود. واحد مذکور باید گزارش های مربوط به بررسی های خود را در مقاطع زمانی حداکثر سه ماهه به مدیرعامل و کمیته ریسک ارایه نماید. در فرآیند کنترل و بازبینی اعتبار موارد زیر باید توسط واحد مسئول کنترل و بازبینی انجام شود: ۲۹ – ۱ - حصول اطمینان از به روز بودن امتیازحاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری در مقاطع مذکور در ماده (۲۳) در چارچوب ماده (۲۱) این دستورالعمل؛ 29 – ۲ - بررسی صحت و کامل بودن اسناد و تأییدیه های اعتباری؛ 29 – ۳ - اطمینان معقول از ارزیابی مجدد وثایق و کفایت آن ها ۲۹ – ۴ - اطمینان معقول از مشخص بودن فرآیند تملک وثایق؛ ۲۹ – ۵ - اطمینان معقول از مصرف اعتبارات در موضوع قرارداد؛ ۲۹ – ۶ - پایش نحوه بازپرداخت اعتبارات؛ 29 – ۷ - بررسی رعایت سلسله مراتب تصمیم گیری در خصوص تصویب و اعطای اعتبار؛ 29 - 8- پایش اعتبارات مشکل دار. تبصره - واحدهای مسئول ارزیابی و اعطای اعتبار، کنترل و بازبینی اعتبار و وصول مطالبات زیرمجموعه حوزه اعتبارات مؤسسه اعتباری است. ماده ۳۰- مؤسسه اعتباری موظف است به منظور حفظ و نگهداری پرونده اعتباری تمامی مستندات را مطابق با ضوابط ابلاغی بانک مرکزی ناظر بر مدت و طرز نگاهداری اوراق بازرگانی، اسناد و دفاتر موسسات اعتباری نگهداری نموده و نسبت به ثبت جابجایی مستندات و ردیابی آن ها اقدامات لازم را انجام دهد. بخش چهارم - وصول مطالبات ماده ۳۱- هیأت عامل مؤسسه اعتباری موظف است، به منظور مدیریت مؤثر ریسک اعتباری و وصول مطالبات، حداکثر ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ این دستورالعمل نسبت به تدوین دستورالعمل اجرایی داخلی حداقل مشتمل بر شیوه های وصول، ارزیابی روند وصول، نحوه و زمان شروع انجام پیگیری های حقوقی، مدیریت وثایق، تعیین واحدهای مسئول، شرح وظایف هر یک از آن ها، نحوه ارتباط، تبادل و گردش اطلاعات اقدام نموده و دستورالعمل مزبور را به تصویب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری برساند. دستورالعمل مذکور باید در مقاطع زمانی سالانه مورد بازنگری قرار گیرد. ماده ۳۲- واحد مسئول وصول مطالبات موظف است حداقل اقدامات زیر را در خصوص اعتبارات مشکل دار انجام دهد: ۳۲ – ۱ - وصول مطالبات؛ ۳۲ – ۲ - پیگیری حقوقی؛ ۳۲ – ۳ - بازنگری مستندات وثایق و تضامین و صحت ارزش گذاری آن ها؛ 32 – ۴ - ارایه پیشنهادات اصلاحی در خصوص راهبرد و خط مشی ریسک اعتباری؛ ۳۲ – ۵ - مذاکره و پیگیری؛ ۳۲ – ۶ - ارزیابی مجدد اهلیت اعتباری مشتری؛ ۳۲ – ۷ - ارزیابی صحت و به روز بودن طبقه بندی اعتبارات؛ ۳۲ – ۸ - گزارش مستمر بازبینی دوره ای وضعیت اعتبارات مشکل دار. ماده ۳۳- مؤسسه اعتباری موظف است در راستای مدیریت اعتبارات مشکل دار، این گونه اعتبارات را به تعداد دفعات بیشتر نسبت به سایر اعتبارات، تحت بررسی و پایش قرار دهد. ماده ۳۴- واحد مسئول وصول مطالبات موظف است آمار و اطلاعات مربوط به اعتبارات مشکل دار نظیر مبلغ، وثایق، نوع قرارداد، طبقه اعتبارات مذکور و اقدامات انجام شده در راستای وصول مطالبات مذکور را در مقاطع زمانی ماهانه به کمیته ریسک گزارش دهد. کمیته مزبور موظف است، پس از بررسی گزارش مذکور، نتیجه بررسی های خود را در اسرع وقت به هیأت مدیره گزارش دهد. ماده ۳۵- هیأت مدیره مؤسسه اعتباری موظف است بر مبنای اطلاعات ماده (۳۴) و در راستای کاهش زیان های احتمالی ناشی از اعتبارات مشکل دار، حسب مورد، بر مبنای میزان و انواع اعتبارات مشکل دار، تصمیمات لازم در خصوص مواردی نظیر تغییر رویه ها و نحوه وصول مطالبات، رویه های ارزیابی اعتبار و تغییر درصد ذخایر مطالبات با رعایت ضوابط ابلاغی بانک مرکزی را اتخاذ نماید. فصل ششم - وثایق ماده ۳۶- مؤسسه اعتباری موظف است پیش از اعطای اعتبار، نسبت به أخذ یک یا ترکیبی از مصادیق وثایق و تضامین به شرح جدول زیر، با در نظر گرفتن ضرایب تعدیل کاهشی اقدام نماید: جدول (1) ضریب تعدیل مربوط به وثایق و تضامین ردیف وثایق/تضامین ضریب تعدیل (h) (درصد) ۱ وثایق نقد و شبه نقد از جمله اوراق بهادار منتشره و یا تضمین شده توسط دولت جمهوری اسلامی ایران یا بانک مرکزی ۰ ۲ مصنوعات، مسکوکات و شمش طلا ۵ ۳ اوراق بهادار منتشره و یا تضمین شده توسط شهرداری ها و سایر نهادهای عمومی غیردولتی، اعتبارات اسنادی و ضمانتنامه بانکی، اوراق بهادار منتشره و یا تضمین شده توسط بانک های دولتی، ضمانت نامه های صادره توسط صندوق های تضمین دولتی ۶ ۴ اعتبارات اسنادی و ضمانتنامه بانکی، اوراق بهادار منتشره و یا تضمین شده توسط بانک های غیردولتی ۱۲ ۵ اوراق بهادار منتشره و یا تضمین شده توسط اشخاص حقوقی دولتی، واحدهای سرمایه گذاری عادی صندوق های سرمایه گذاری مشترک قابل معامله در بورس اوراق بهادار تهران و سهام پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، ضمانت نامه های صادره توسط صندوق های تضمین غیر دولتی، ضمانت نامه های صادره توسط صندوق های پژوهش و فناوری ۱۵ ۶ اوراق بهادار منتشره و یا تضمین شده توسط اشخاص حقوقی غیردولتی و سهام پذیرفته شده در شرکت فرابورس ۲۵ ۷ دارایی های فیزیکی نظیر املاک و مستغلات، ماشین آلات و تجهیزات ۳۰ ۸ ضمانت اشخاص ثالث بر اساس امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری ضامن ۴۰ تا ۷۰ ۹ اسناد تجاری نظیر چک و سفته بر اساس امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری برای اشخاص حقیقی ۵۰ تا ۸۰ ۱۰ سایر وثایق و تضامین مأخوذه ۹۰ تبصره ۱- بانک مرکزی می تواند با توجه به شرایط و اقتضائات نسبت به افزایش انواع وثایق/تضامین قابل پذیرش و همچنین تغییر در ضرایب تعدیل وثایق/تضامین در جدول (۱) اقدام نماید. تبصره ۲- مؤسسات اعتباری دولتی صرفاً پس از ثبت گزارش کارشناسی وثایق مأخوذه در سامانه ملی (مندرج در ماده (۲) آیین نامه نحوه تعیین کارشناس برای دستگاه های اجرایی موضوع تصویب نامه شماره 123347/ت54802ه مورخ 1402/7/15 هیات وزیران)، می توانند نسبت به اعطای اعتبار به دستگاه های اجرایی (موضوع ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری)، اقدام نمایند ماده ۳۷ - اخذ وثایق موضوع ماده (۳۶)، متناسب با نتایج حاصل از سیستم رتبه بندی داخلی (امتیاز حاصل از ارزیابی اهلیت اعتباری) و بر اساس نسبت پوشش وثایق به شرح جدول ذیل می باشدجدول (۲)- نحوه پذیرش وثایق موضوع ماده (۳۶) بر اساس ردیف های جدول شماره (۱) و نسبت پوشش وثایق به شرح جدول ذیل می باشد: جدول (2) – نحوه پذیرش وثایق موضوع ماده (36) بر اساس ردیف های جدول شماره (1) و نسبت پوشش وثایق نوع وثیقه رتبه مشتری ردیف های ۱ تا ۷ ردیف ۸ ردیف ۹ ردیف ۱۰ حداقل نسبت پوشش وثایق (درصد) بسیار خوب به تشخیص موسسه اعتباری ۹۰ خوب به تشخیص موسسه اعتباری عدم پذیرش ۱۰۰ متوسط به تشخیص موسسه اعتباری عدم پذیرش ۱۲۰ ضعیف به تشخیص موسسه اعتباری عدم پذیرش ۱۳۰ بسیار ضعیف عدم اعطای اعتبار - تبصره ۱ - أخذ وثایق برای اعطای اعتبارات خرد موضوع «دستورالعمل اجرایی اعطای اعتبارات خرد»، تابع ضوابط مذکور در دستورالعمل مربوطه می باشد. تبصره ۲ - اخذ وثیقه برای اعطای تسهیلات تکلیفی در صورت عدم تعیین نحوه اخذ وثیقه در قانون یا مقررات مربوطه، متناسب با نتایج حاصل از سیستم رتبه بندی داخلی در اختیار مؤسسه اعتباری می باشد. تبصره ۳ - نسبت پوشش وثایق مشتری وفق رابطه زیر محاسبه می گردد: = نسبت پوشش وثایق که در رابطه فوق، ضرایب به کار رفته به شرح زیر می باشد: Ci : ارزش بازار وثیقه i ام؛ hi : ضریب تعدیل وثیقه i ام طبق جدول شماره (۱)؛ E : اعتبار قابل اعطا به مشتری، مشتمل بر اصل، سود یا فواید مترتبه. ماده ۳۸-مؤسسه اعتباری موظف است حسب مورد، ارزش بازار وثایق موضوع این ماده را به استثنای ردیف (۷) جدول (۱) حداقل در مقاطع سالانه مورد ارزیابی مجدد قرار دهد. در خصوص وثایقی نظیر دارایی های فیزیکی موضوع ردیف (۷) جدول (۱)، مؤسسه اعتباری مکلف است از اشخاص واجد صلاحیت منتخب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری، اعم از داخل و یا خارج مؤسسه اعتباری، استفاده نماید. ارزیابی مذکور حداکثر تا مدت سه سال معتبر خواهد بود، مشروط به این که در پایان مقاطعی که تهیه صورت های مالی مؤسسه اعتباری مورد نظر است بر اساس تغییر شاخص های مربوط طبق اعلام بانک مرکزی، مورد تعدیل قرار گیرد. در صورت عدم وجود شاخص های مربوط، ارزش آخرین ارزیابی مبنای عمل خواهد بود. تبصره - در خصوص وثایقی نظیر موجودی انبار و یا مواد اولیه لازم است بازرسی مناسب برای حصول اطمینان از وجود کالا و حفظ ارزش آن، انجام گیرد. فصل هفتم - شناسایی، ارزیابی، اندازه گیری، پایش و کنترل ریسک اعتباری ماده ۳۹ -مؤسسه اعتباری موظف است با در نظر گرفتن موارد زیر، نسبت به شناسایی و اندازه گیری ریسک اعتباری اقدام نماید: ۳۹ – ۱ - تعیین احتمال نکول اعتبارات با استفاده از نتایج بازبینی رتبه اعتباری داخلی مشتری موضوع بند (۲۲ - ۵)؛ ۳۹ – ۲ - دسته بندی اعتبارات بر مبنای احتمال نکول؛ ۳۹ – ۳ - محاسبه زیان مورد انتظار به تفکیک هر اعتبار و هر دسته اعتبار با استفاده از رویکرد احتمال نکول/زیان با فرض نکول (PD/LGD) به شرح زیر: EL=PD×LGD×EAD EL: زیان مورد انتظار؛ PD: احتمال نکول (درصد)؛ LGD: زیان با فرض نکول (درصد)؛ EAD: منابع در معرض نکول (خالص مانده مطالبات شامل اصل، سود یا فواید مترتبه). تبصره ۱ - مؤسسه اعتباری موظف است زیان مورد انتظار را برای مقاطع ماهانه محاسبه نموده و نحوه محاسبه آن را به تفکیک هر یک از متغیرهای فرمول موضوع این ماده برای هر دسته اعتبار به بانک مرکزی گزارش نماید. تبصره ۲ - در صورتی که زیان مورد انتظار محاسبه شده در مقاطع ماهانه نشان دهنده تغییر وضعیت اعتباری مشتری و افزایش احتمال نکول وی باشد، مؤسسه اعتباری موظف است نسبت به تحکیم وثایق یا تضامین أخذ شده اقدام نماید. ماده ۴۰- مؤسسه اعتباری موظف است میزان ذخایر مطالبات مقرر در ضوابط ابلاغی بانک مرکزی ناظر بر نحوه محاسبه ذخیره مطالبات را محاسبه و در دفاتر اعمال نماید. چنانچه نتایج حاصل از محاسبه زیان مورد انتظار موضوع ماده (۳۹) حاکی از عدم کفایت ذخایر مذکور باشد مؤسسه اعتباری باید بر مبنای زیان مورد انتظار محاسبه شده، ذخیره لازم را محاسبه و در حساب ها منظور نماید. ماده ۴۱-مؤسسه اعتباری باید با درنظر گرفتن حداقل موارد زیر، رویه ها و روش های کاهش ریسک اعتباری را تدوین نماید: ۴۱ – ۱ - هزینه پیاده سازی و اثربخشی؛ ۴۱ – ۲ - لحاظ تجربیات گذشته در استفاده از روش های مذکور؛ ۴۱ – ۳ - انواع مشتریان از منظر معیارهایی نظیر وضعیت مالی و رفتار اعتباری؛ ۴۱ – ۴ - در دسترس بودن و قابلیت کاربرد روش های مذکور. ماده ۴۲- مؤسسه اعتباری موظف است در کنترل ریسک اعتباری، روش های کاهش ریسک را استفاده نماید. روش های کاهش ریسک نظیر موارد ذیل می باشد: ۴۲ – ۱ - أخذ و تحکیم وثایق و تضامین؛ ۴۲ – ۲ - بیمه نمودن اعتبار به هزینه موسسه اعتباری؛ ۴۲ – ۳ - تهاتر مطالبات ناشی از اعطای اعتبار با سپرده، اموال و اسناد مشتری مطابق با ضوابط ابلاغی بانک مرکزی. تبصره ۱ - بیمه اعتبار باید توسط شرکت های ارایه دهنده خدمات بیمه ای مستقلی انجام شود که در زمره اشخاص مرتبط مؤسسه اعتباری نباشند. تبصره ۲ - روش های مذکور باید با توجه به نوع و میزان اعتبار و همچنین ماهیت روش یادشده، حداکثر در مقاطع زمانی سالانه مورد ارزیابی و عنداللزوم بازنگری قرار گیرد. ماده ۴۳ - مؤسسه اعتباری مکلّف است نسبت مطالبات غیرجاری، نسبت مطالبات غیرجاری ریالی، نسبت مطالبات غیرجاری خالص و نسبت پوشش ذخیره خاص مطالبات را در مقاطع ماهانه و متوسط سه ماهه نسبت مطالبات غیرجاری و نسبت مطالبات غیرجاری ریالی را در پایان هر فصل به بانک مرکزی گزارش نماید. ماده ۴۴ - در ارایه گزارش موضوع ماده (۴۳)، چنانچه متوسط سه ماهه نسبت مطالبات غیرجاری بیش از ۸ درصد و متوسط سه ماهه نسبت مطالبات غیرجاری ریالی بیش از ۵ درصد باشد، مؤسسه اعتباری موظف است، علل وقوع آن و برنامه خود جهت کاهش نسبت های مزبور را به مدیریت کل نظارت بانکی بانک مرکزی ارایه نماید. ماده ۴۵ -مؤسسه اعتباری موظف است به منظور اندازه گیری، پایش و کنترل ریسک اعتباری، سامانه اطلاعاتی جامعی را حسب مورد به نحوی ایجاد یا به روز رسانی نماید که حداقل موارد زیر از آن قابل استخراج باشد: ۴۵ – ۱ - اطلاعات مربوط به سبد اعتباری و اجزای آن نظیر مبلغ، نرخ سود، درصد تمرکز، نوع اعتبار (بخش دولتی و غیردولتی، تکلیفـی و غیرتکلیفـی) و نوع عقد؛ ۴۵ – ۲ - اطلاعات مربوط به رتبه اعتباری مشتری و به روز رسانی آن؛ ۴۵ – ۳ - اطلاعات مربوط به احتمال نکول و زیان مورد انتظار به تفکیک هر اعتبار و هر دسته اعتبار؛ ۴۵ – ۴ - اطلاعات در خصوص اشخاص مرتبط و ذی نفعان واحد نظیر روابط بین اشخاص، مبلغ اعتبار، نرخ سود و میزان رعایت حدود مربوطه طبق ضوابط ابلاغی بانک مرکزی؛ ۴۵ – ۵ - اطلاعات مربوط به وثایق و تضامین نظیر نوع، مبلغ، ارزش، تاریخ آخرین ارزیابی، درصد ترکیب، میزان پوشش و ضرایب تعدیل برای محاسبه ذخایر و دارایی های موزون به ریسک اعتباری؛ ۴۵ – ۶ - اطلاعات مربوط به مطالبات جاری و غیرجاری و امهالی، ذخایر مطالبات متناظر آن به تفکیک هر پرونده اعتباری، ضرایب ریسک و سایر دارایی های موزون به ریسک در چارچوب ضوابط ابلاغی مربوطه؛ ۴۵ – ۷ - اطلاعات مربوط به مطالبات سوخت شده و حذف شده از دفاتر، نظیر نوع مطالبات (ناشی از اعطای تسهیلات و یا ارایه خدمات)، نوع عقد، نوع تسهیلات (بخش دولتی و غیردولتی، تکلیفـی و غیرتکلیفـی) و نـوع تسهیلات گیرندگان (اشخاص مرتبط و سایر اشخاص)؛ ۴۵ – ۸ - اطلاعات مربوط به نتایج آزمون بحران ریسک اعتباری. فصل هشتم - آزمون بحران ماده ۴۶ - مؤسسه اعتباری موظف است آزمون بحران ریسک اعتباری را برای سبد اعتباری حداکثر در مقاطع شش ماهه بر اساس سناریوهای متفاوت اجرا نماید. ماده ۴۷- مؤسسه اعتباری موظف است در اجرای آزمون بحران، سناریوهای مناسبی برای شناسایی و شبیه سازی شرایط بحرانی که مؤسسه اعتباری ممکن است با آن روبه رو گردد، تدوین نماید. سناریوها می تواند حداقل شامل موارد زیر باشد: 47 – ۱ - شوک های اقتصادی نظیر کاهش رشد اقتصادی و افزایش تورم؛ ۴۷ – ۲ - شوک های اعتباری نظیر افزایش در هریک از طبقات مطالبات غیرجاری؛ ۴۷ – ۳ - شوک های بازار نظیر تغییر در ارزش دارایی های توثیق شده نزد مؤسسه اعتباری؛ ۴۷ – ۴ - شوک های ارزی تاثیرگذار بر سطح عمومی قیمت ها و دارای آثار تورمی. ماده ۴۸- مؤسسه اعتباری باید در اجرای آزمون بحران ریسک اعتباری، تاثیر هریک از سناریوهای موضوع ماده (۴۷) را بر کیفیت سبد اعتباری (جاری یا غیرجاری بودن اعتبار) ارزیابی نماید. ماده ۴۹-مؤسسه اعتباری موظف است با توجه به نتایج آزمون بحران و سایر شرایط، برنامه احتیاطی مناسب را تدوین و به تصویب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری برساند. برنامه مزبور باید حداقل شامل موارد زیر باشد: ۴۹ – ۱ - تعیین حدود مسئولیت ها، وظایف و اختیارات تمامی واحدها و کارکنان ذی ربط در خصوص ایفای صحیح نقش خود در وضعیت بحرانی جهت پیاده سازی برنامه احتیاطی؛ ۴۹ – ۲ - تعیین میزان منابع احتیاطی در دسترس مؤسسه اعتباری و اولویت بندی منابع مذکور جهت ترمیم سرمایه؛ ۴۹ – ۳ - تعیین روش های پیگیری و وصول مطالبات متناسب با شرایط بحرانی؛ ۴۹ – ۴ - بازنگری بیانیه ریسک در صورت لزوم با توجه به نتایج آزمون بحران. ماده ۵۰- مؤسسه اعتباری موظف است برنامه آزمون بحران که به تأیید هیأت مدیره مؤسسه اعتباری رسیده و شامل موارد زیر می شود را مستندسازی نماید: ۵۰ – ۱ - نوع آزمون بحران مناسب برای مؤسسه اعتباری؛ ۵۰ – ۲ - مفروضات آزمون بحران بر مبنای نوع آن؛ ۵۰ – ۳ - تعریف سناریوها و تعیین میزان کفایت و منطقی بودن مفروضات؛ ۵۰ – ۴ - فراوانی انجام آزمون در یک بازه زمانی مشخص بر حسب نوع آزمون؛ ۵۰ – ۵ - اقدامات اصلاحی مناسب و ارزیابی امکان پذیری آن ها بر اساس نتایج آزمون؛ ۵۰ – ۶ - مشخصات مسئول تدوین سناریوها؛ ۵۰ – ۷ - نحوه بازبینی برنامه آزمون بحران به طور منظم و به روز رسانی آن. فصل نهم - کنترل و حسابرسی داخلی ماده ۵۱ -هیأت مدیره مؤسسه اعتباری موظف است، در چارچوب ضوابط ابلاغی بانک مرکزی در خصوص کنترل داخلی، کنترل های داخلی اثربخش را در نظام کنترل داخلی خود طراحی و پیاده سازی نماید. ماده ۵۲ - مؤسسه اعتباری موظف است به منظور ارزیابی مدیریت ریسک اعتباری، ساز و کار حسابرسی داخلی را با توجه به ماهیت، اندازه و پیچیدگی فعالیت خود ایجاد نمایند. سازوکار مزبور باید حداقل شامل اقدامات زیر باشد: ۵۲ – ۱ - ارزیابی تطبیق پرونده های اعتباری با سیاست ها و رویه های اعتباری مصوب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری؛ ۵۲ – ۲ - بررسی کیفیت سبد اعتباری؛ ۵۲ – ۳ - تشخیص نقایص و نقاط ضعف فرآیندهای اعتباری؛ ۵۲ – ۴ - پیشنهاد اقدامات اصلاحی مناسب؛ ۵۲ – ۵ - گزارش گری به کمیته حسابرسی، کمیته تطبیق، کمیته ریسک و هیأت مدیره مؤسسه اعتباری در فواصل زمانی معین. فصل دهم - سایر ماده ۵۳ - مؤسسه اعتباری باید برنامه های آموزشی مرتبط با امور و فرآیند مدیریت ریسک اعتباری را به منظور به روزرسانی دانش و مهارت های تمامی کارکنان ذی ربط به صورت منظم در چارچوب خط مشی های آموزشی مصوب هیأت مدیره مؤسسه اعتباری تدوین و اجراء نماید. ماده ۵۴ - تخطی از مفاد مقرر در این دستورالعمل موجب اعمال مجازات های مقرر در قانون بانک مرکزی و سایر قوانین و مقررات مربوط می گردد. دستورالعمل مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» در (۵۴) ماده و (۱۸) تبصره در پنجاهمین جلسه مورخ 1404/09/25 هیآت عالی بانک مرکزی به تصویب رسیده و جایگزین «حداقل الزامات مدیریت ریسک اعتباری در مؤسسات اعتباری» مصوب جلسه مورخ 1402/05/31 هیأت عامل بانک مرکزی، ابلاغی طی بخشنامه شماره 02/172745 مورخ 1402/7/20 می گردد و از تاریخ ابلاغ لازم الاجراء است. پیوست شماره یک : سیستم رتبه بندی داخلی به منظور دسته بندی مشتری بر اساس احتمال نکول موضوع ماده (۲۲) امتیاز اعتباری داخلی طبقه -عنوان گروه ۹۹-۱۰۰ بسیار خوب ریسک نکول کم ۹۶-۹۸ ۹۱-۹۵ ۸۶-۹۰ ۸۱-۸۵ خوب ۷۶-۸۰ ۷۱-۷۵ ۶۱-۷۰ متوسط ریسک نکول متوسط ۵۱-۶۰ ۴۱-۵۰ ۳۶-۴۰ ضعیف ریسک نکول بالا ۳۱-۳۵ ۲۶-۳۰ ۲۱-۲۵ ۱۶-۲۰ ۱۱-۱۵ بسیار ضعیف ۶-۱۰ ۰-۵ پیوست شماره دو «مثال در خصوص جدول (۲) - نحوه تعیین نسبت پوشش وثایق موضوع ماده (۳۷)» به عنوان مثال در صورتی که متقاضی تسهیلات بر اساس سیستم رتبه بندی داخلی بانک «خوب» ارزیابی شود به منظور ارایه وثیقه برای دریافت اعتبار به میزان (اصل و سود تسهیلات) ۱۰۰۰ میلیارد ریال، امکان ارایه وثایق بند (۱۰) را نخواهد داشت. در این حالت در صورتی که مشتری وثایقی شامل ۴۰۰ میلیارد ریال از بند (۱) و ۴۰۰ میلیارد ریال از بند (۲) ارایه نماید، بر اساس فرمول نسبت پوشش وثایق خواهیم داشت: فرمول نسبت پوشش وثایق با توجه به اینکه در رتبه خوب باید نسبت پوشش وثایق ۱۰۰ باشد، لذا اعتبار اعطایی باید تا سطح ۷۸۰ میلیارد ریال کاهش یافته و در صورت أخذ وثایق مذکور به مشتری پرداخت شود