آیین نامه اجرایی تبصره (2) ماده (26) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور با اصلاحات و الحاقات بعدی

هیئت وزیران — 1401/03/29

هیأت وزیران در جلسه 29 /3 /1401 به پیشنهاد مشترک سازمان انرژی اتمی ایران، وزارت کشور و سازمان برنامه و بودجه کشور و به استناد تبصره (2) ماده (26) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور – مصوب 1395-، آیین نامه اجرایی ماده یادشده را به شرح زیر تصویب کرد: آیین نامه اجرایی تبصره (2) ماده (26) قانون احک

هیأت وزیران در جلسه 29 /3 /1401 به پیشنهاد مشترک سازمان انرژی اتمی ایران، وزارت کشور و سازمان برنامه و بودجه کشور و به استناد تبصره (2) ماده (26) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور – مصوب 1395-، آیین نامه اجرایی ماده یادشده را به شرح زیر تصویب کرد: آیین نامه اجرایی تبصره (2) ماده (26) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور مصوب 1401,03,29 با اصلاحات و الحاقات بعدی ماده 1- در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند: 1 - سازمان: سازمان انرژی اتمی ایران، مؤسسات و شرکت های تابع و وابسته به آن. 2- مرکز نظام: مرکز نظام ایمنی هسته ای کشور. 3- قانون: قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور – مصوب 1395-. 4- بهره بردار: هر شخص حقیقی یا حقوقی دارنده پروانه / مجوز برای مکان یابی، احداث، راه اندازی، بهره برداری، بستن یا برچینش تأسیسات هسته ای که سازمان وی را به عنوان بهره بردار تأسیسات هسته ای می شناسد. 5- تأسیسات هسته ای: نیروگاه ها و راکتورهای تحقیقاتی هسته ای و سایر تأسیساتی که دارای فعالیت استخراج، غنی سازی، تولید، مصرف و فرآوری سوخت هسته ای و نگهداری سوخت مصرف شده، پسمانداری مواد هسته ای و دارای سایر فعالیت های هسته ای می باشند. 6 - ضوابط: مجموعه الزامات و مقررات مرکز نظام مربوط به نواحی انحصاری، کم جمعیت و فاصله از مرکز جمعیت. 7- محدوده سه گانه ایمنی: نواحی پیرامون تأسیسات هسته ای شامل ناحیه انحصاری، کم جمعیت و فاصله از مرکز جمعیت: الف- ناحیه انحصاری، اولین ناحیه بلافصل پیرامون تأسیسات هسته ای می باشد. شعاع این ناحیه مطابق ضوابط توسط بهره بردار تعیین و پس از تأیید مرکز نظام طبق تبصره (1) ماده (26) قانون اقدام می شود. ب- ناحیه کم جمعیت، این ناحیه بلافاصله پس از ناحیه انحصاری قرار دارد. شعاع این ناحیه مطابق ضوابط توسط بهره بردار تعیین و پس از تأیید مرکز نظام طبق تبصره (1) ماده (26) قانون اقدام می شود. پ- فاصله از مرکز جمعیت، نزدیک ترین گروه جمعیت مردمی متمرکز که بیش از (25) هزار نفر را در خود جای دهد و فاصله آن از تأسیسات هسته ای باید حداقل چهار سوم شعاع ناحیه کم جمعیت باشد. 8 - سکونت گاه دائم: هر مکانی که به منظور اسکان دایمی احداث شده باشد. 9- تملک: هر عملی که منجر به کسب مالکیت اراضی و مستحدثات در نواحی سه گانه ایمنی پیرامون تأسیسات هسته ای به منظور سکونت گاه دائم گردد. 10 - قیمت کارشناسی: قیمتی که هیئت سه نفره کارشناسان رسمی دادگستری موضوع لایحه قانونی نحوه خرید و تملک اراضی و املاک برای اجرای برنامه های عمومی، عمرانی و نظامی دولت - مصوب 1358- تعیین می نماید. ماده 2- سازمان پس از تعیین محدوده سه گانه ایمنی هر یک از تأسیسات هسته ای طبق بند (7) ماده (1) این آیین نامه باید کلیه نقشه های رقومی شعاع محدوده سه گانه را جهت لحاظ الزامات سازمان در طرح های توسعه و عمران کشور به دبیرخانه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران اعلام نماید. تبصره 1- در خصوص تأسیسات هسته ای که محدوده نواحی سه گانه ایمنی آنها تعیین نشده یا نیاز به اصلاح دارد، بهره بردار موظف است ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ این آیین نامه مطابق ضوابط موضوع تبصره (1) ماده (26) قانون در مورد محدوده نواحی سه گانه ایمنی تأسیسات نسبت به اصلاح ضوابط اقدام نماید. تبصره 2- در مجتمع هایی که چندین تأسیسات هسته ای همزمان در کنار یکدیگر قرار دارند، معیار عمل برای نواحی کم جمعیت و فاصله از مرکز جمعیت، بر اساس تأسیساتی است که بیشترین قابلیت خطر سوانح هسته ای و پرتوی برای مردم داشته باشد. ماده 3- شورای عالی شهرسازی و معماری ایران موظف است محدوده نواحی سه گانه ایمنی را به کلیه دستگاه های اجرایی ذی ربط و سایر مراجع قانونی محل استقرار تأسیسات هسته ای اعلام نماید. ماده 4- در اجرای طرح های توسعه و عمران، استانداری ها موظفند تثبیت محدوده نواحی ایمنی بر اساس ضوابط و مقررات مربوط را از طریق سایر دستگاه ها و ادارات ذی ربط استان تا حصول نتیجه پیگیری نمایند. ماده 5- ایجاد هرگونه مستحدثات جدید، جابه جایی، تملک، تغییر کاربری املاک و اراضی، صدور سند مالکیت، پروانه و مجوز به عنوان سکونت گاه دائم توسط اشخاص در ناحیه انحصاری ممنوع و در ناحیه کم جمعیت بدون اخذ مجوز سازمان ممنوع است. تبصره - تجدید بنا یا بازسازی سکونت گاه های موجود در ناحیه کم جمعیت منوط به اخذ پروانه ساختمانی از مراجع قانونی و مشروط به عدم افزایش مساحت، بلامانع است. ماده 6- هرگونه تملک و صدور سند از طریق معامله، خرید و فروش اراضی و املاک تحت هر عنوان اعم از عادی، رسمی، وکالتی در محدوده انحصاری به عنوان سکونت گاه دائم ممنوع است. در صورتی که هر کدام از مالکان قصد فروش و یا واگذاری داشته باشند، باید املاک و اراضی خود را در قبال دریافت بهای نقدی و یا غیرنقدی، مطابق توافق و یا قیمت کارشناسی منتقل نمایند و حقوق صاحبان حق براساس لایحه قانونی نحوه خرید و تملک اراضی و املاک برای اجرای برنامه های عمومی، عمرانی و نظامی دولت - مصوب 1358- تأمین می شود. تبصره - مالکان در صورت اعتراض می توانند به مرجع صالح قضایی مراجعه کنند. ماده 7- در خصوص روستاهای هلیله و بندرگاه مجاور نیروگاه اتمی بوشهر مطابق بند (ب) ماده (41) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - مصوب 1395- اقدام می شود. ماده 8- سازمان / بهره بردار موظف است در مکان یابی و ایجاد تأسیسات هسته ای جدید، هرگونه تلاقی یا تعارض حقوق و منافع اشخاص حقیقی یا حقوقی در محدوده سه گانه ایمنی را شناسایی و آن را قبل از صدور پروانه احداث تأسیسات هسته ای، مطابق ماده (26) قانون، مرتفع و حقوق صاحبان حق را تأمین و پرداخت نماید. ماده 9- رسیدگی به تخلفات و هرگونه فعالیت ساختمانی غیرمجاز در نواحی انحصاری و کم جمعیت پیرامون تأسیسات هسته ای براساس گزارش دستگاه مربوط یا شکایت سازمان / بهره بردار به عهده مراجع ذی ربط است. ماده 10- اعتبار لازم برای پرداخت حقوق صاحبان حق حسب مورد در بودجه سنواتی دستگاه ذی ربط پیش بینی و پرداخت می شود. ماده 11- در صورت تداخل محدوده سه گانه ایمنی نیروگاه ها و تأسیسات هسته ای با محدوده سایر دستگاه ها، با توجه به الزامات بین المللی حوزه هسته ای و ضوابط آن، محدوده حوزه هسته ای ملاک عمل خواهد بود. ماده 12- چنانچه در طول زمان و در اثر تغییر شرایط یا ضوابط، نیاز به تغییر در محدوده سه گانه ایمنی نیروگاه ها و تأسیسات هسته ای باشد، این تغییرات سازمان به دبیرخانه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران اعلام می شود. معاون اول رئیس جمهور - محمد مخبـر