آیین نامه اجرایی بند (پ) ماده (108) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران با اصلاحات و الحاقات بعدی

هیئت وزیران — 1400/10/26

هیأت وزیران در جلسه 26 /10 /1400 به پیشنهاد مشترک وزارت کشور و وزارت راه و شهرسازی (با همکاری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و شورای عالی استان ها) و به استناد تبصره بند (پ) ماده (108) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب 1395 – آیین نامه اجرایی بند یاد شده را به شرح زیر تصویب کرد: آیین نامه اجرایی بند (پ) ماده (108) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1400,10,26 با اصلاحات و الحاقات بعدی ماده 1 – در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند: 1 – شهرک: مجموعه ای سکونتی – فعالیتی که در خارج از محدوده و حریم شهرها، با حدود معین و محصور،‌ برای پاسخ گویی به نیازهای سکونت دائم و غیردائم (اقامت) ارائه خدمات تخصصی و یا تولید، به همراه فضاهای جانبی مورد نیاز، ایجاد و در چهارچوب قوانین و ضوابط دستگاه های ذی ربط دارای طرح مصوب،‌ پروانه تاسیس و مجوز بهره برداری بوده، با مسئولیت و توسط هیئت امنایی که وفق مقررات تشکیل شده است، اداره می شود. 2 – شهرک مسکونی: شهرکی که با مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خارج از محدوده و حریم شهر، با محدوده معین و محصور به منظور تامین نیاز سکونت دائم، فضاهای عمومی و تأسیسات و خدمات پشتیبان فعالیت های تولیدی، خدماتی و زیربنایی، اصلاح نظام استقرار جمعیت، پاسخ به تقاضای موثر مسکن دائم و سکونت غیردائم یا اقامت موقت در پیرامون شهرها و مناطق دارای قابلیت،‌ به همراه تأسیسات زیربنایی، بناها، فضاها و خدمات عمومی و اجتماعی و رفاهی سکنه و بهره برداران، مطابق مقررات جاری و شرایط دستورالعمل ترویج شهرک سازی کشور مصوب 8 /2 /1399 شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مکان یابی، احداث و اداره شده و دارای طرح مصوب،‌ پروانه تاسیس و مجوز بهره برداری می باشد. 3 – شهرک تخصصی: شهرکی که مطابق مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و موافقت اصولی دستگاه های ذی ربط برای عملکردهای تخصصی، در خارج از محدوده و حریم شهر، با محدوده معین و محصور و حداقل (10) هکتار زمین که مطابق قوانین و مقررات مربوط و با توجه به ظرفیت و تقاضای موثر،‌ برای ارائه انواع خدمات تخصصی مورد نیاز از جمله اقامتی، تفریحی،‌ علم و فناوری،‌ پزشکی و سلامت،‌ دانشگاهی، پشتیبانی حمل و نقل (لجستیک)،‌ فرهنگی – هنری، ورزشی، ‌نمایشگاهی و سایر خدمات تخصصی به متقاضیان و ذی نفعان در مقیاس عملکردی محلی،‌ استانی،‌ ملی و فراملی به همراه تاسیسات زیربنایی و خدمات روبنایی و کلیه فضاهای مورد نیاز متناسب با نوع خدمت و ضوابط و استانداردهای مربوط، مکان یابی،‌ احداث و اداره شده و دارای طرح مصوب،‌ پروانه تاسیس و مجوز بهره برداری وفق مفاد دستورالعمل ترویج شهرک سازی کشور مصوب 8 /2 /1399 شورای عالی شهرسازی و معماری ایران می باشد. 4 – شهرک تولیدی: شهرکی که با تصویب مرجع قانونی و مطابق مقررات دستگاه ذی ربط، به منظور تولید صنعتی (شهرک و ناحیه صنعتی)، ‌کشاورزی (کشاورزی، دامپروری،‌ شیلات و زنجیره تولید) و صنفی (صنایع دستی، چوب،‌ چرم و غیره)،‌ مکان یابی،‌ احداث و بهره برداری می شوند. 5 – مجتمع اداری: بناها یا ساختمان هایی که از حداقل چهار واحد اداری تشکیل شده و مالکان و بهره برداران آنها، از این اماکن برای انجام امور اداری و ارایه خدمات حرفه ای یا تخصصی استفاده می نمایند. 6 – مجتمع تجاری: بناها یا ساختمان هایی که از حداقل چهار واحد تجاری تشکیل شده و مالکان و بهره برداران آنها، از این مالکان برای نمایش،‌ خرید و فروش اجناس و کالاهای مختلف استفاده می نمایند. 7 – مجتمع صنعتی: بناها یا ساختمان هایی که از حداقل چهار واحد صنعتی به منظور ساخت، سرهم بندی (مونتاژ)،‌ تولید، بسته بندی، تعمیر یا فرآیندهای مربوط به تولید تشکیل شده است. 8 – مجتمع مسکونی: مجموعه ای از آپارتمان ها یا خانه های ویلایی که در یک بلوک یا محوطه مشخص، معین و محصور گردیده باشند. بناها یا ساختمان هایی که در خارج از محدوده معین و محصور قراردارند، ولی دارای حداقل چهار واحد مسکونی می باشند نیز مجتمع مسکونی قلمداد می شوند. 9 – مراکز عمومی: کلیه فضاهایی که در آن خدمات عمومی ارایه می شود از جمله هتل ها، مسافرخانه ها، رستوران ها، قهوه خانه ها، راسته بازارها، مهمان سرا (پانسیون) ها و مهد کودک ها، کتابخانه ها، سینماها، آموزشگاه ها، سالن نمایش یا تماشاخانه، سالن گردهم آیی یا اجلاس (کنفرانس)، سالن انتظار در پایانه های مسافربری، ایستگاه های مترو، سالن نمایشگاه،‌ شبستان مسجد، ورزشگاه (استادیوم ورزشی) و پارک ها، بوستان ها، تفرجگاه ها، توقفگاه (پارکینگ)‌ های عمومی و پایانه های مسافربری، فضاهای جمعی محسوب می شوند. 10 – پیوست های حفاظتی – انتظامی: مجموعه ای از استانداردهای حفاظت فیزیکی و الکترونیکی، که به منظور ارتقای امنیت و پیشگیری از سرقت در اماکن موضوع این آیین نامه تدوین شده است. ماده 2 – پیوست های حفاظتی – انتظامی ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ این آیین نامه، توسط نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران با همکاری وزارت کشور و وزارت راه و شهرسازی تهیه و توسط وزارت کشور به مراجع صدور مجوز و پروانه تأسیس و بهره برداری ابلاغ می شود. ماده 3 – وزارت راه و شهرسازی موظف است به منظور ارتقای ایمنی و امنیت شهرک ها و مجتمع های اداری، تجاری، مسکونی، صنعتی و همچنین مراکز عمومی،‌ برای پیشگیری از سرقت، پیوست های حفاظتی – انتظامی تدوین شده توسط نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران را به عنوان مبحثی از مقررات ملی ساختمان لحاظ و برای اجرایی شدن به مراجع موضوع ماده (4) این آیین نامه ابلاغ نماید. تبصره- وزارت راه و شهرسازی مکلف است دستورالعمل صدور پروانه تأسیس و بهره برداری از شهرک ها به منظور رعایت این ماده، اصلاح و به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران برساند. ماده 4 – وزارت راه و شهرسازی و سایر مراجعی که مسئولیت صدور مجوز و یا پروانه تأسیس و پروانه بهره برداری از شهرک های مسکونی، تولیدی، تخصصی و صنعتی را بر عهده دارند مکلفند پیوست های حفاظتی – انتظامی مرتبط با زمان احداث را در حین فرایند صدور، لحاظ نموده وبه متقاضیان مجوز و پروانه ابلاغ نمایند. مسئولیت نظارت بر رعایت این پیوست ها در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط، بر عهده مراجع موضوع این ماده می باشد. تبصره- سایر دستگاه های اجرایی که مسئولیت صدور پروانه تأسیس و بهره برداری از شهرک های موضوع این ماده را بر عهده دارند،‌ مکلفند ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ این آیین نامه، دستورالعمل های اجرایی مرتبط را بازنگری و اصلاح نمایند. ماده 5 – فرمانداران با همکاری دستگاه های ذی ربط مکلفند شهرک های احداث شده موضوع این آیین نامه را شناسایی و مدیریت آنها را موظف به اجرای پیوسته ای حفاظتی – انتظامی نمایند. ماده 6 – شهرداری ها و سایر مراجع صدور پروانه مکلفند در ترتیب صدور پروانه ساخت و بهره برداری از مجتمع های اداری، تجاری، مسکونی و صنعتی و مراکز عمومی، پیوست های حفاظتی – انتظامی را لحاظ نمایند و ارایه گواهی عدم خلاف و پایان کار، منوط به نظریه / تأییدیه مهندسین ناظر در خصوص رعایت پیوست های مورد اشاره می باشد. تبصره - وزارت راه و شهرسای مکلف است با همکاری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و سازمان نظام مهندسی ساختمان،‌ ظرف سه ماه پس از تدوین و ابلاغ پیوست های حفاظتی – انتظامی،‌ نحوه اجرا و نظارت بر رعایت پیوست های موضوع آیین نامه را به مهندسین ناظر آموزش دهند. ماده 7 – نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران می تواند به صورت موردی، نظارت لازم در خصوص رعایت پیوست ها را داشته باشد و در صورت بروز تخلف، موضوع را در اسرع وقت به مراجع صدور گواهی پایان کار گزارش تا برابر ضوابط و مقررات، اقدام لازم صورت پذیرد. تبصره - مراجع صدور پروانه ساخت شهرک ها، مجتمع های اداری، تجاری، مسکونی، صنعتی و مراکز عمومی موظفند فهرست مراکزی را که موفق به اخذ گواهی پایان کار شده اند، به نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران ارائه نمایند. ماده 8 – وزارت راه و شهرسازی موظف است به منظور رعایت ملاحظات ایمنی و امنیتی در ایجاد و ساخت شهرک ها و مجتمع های اداری، تجاری، مسکونی، صنعتی و مراکز عمومی، از رئیس پلیس پیشگیری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران حسب مورد به عنوان مدعو در جلسات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران دعوت نماید. تبصره - ادارات کل راه و شهرسازی استان ها مکلفند از رئیس پلیس پیشگیری نیروی انتظامی استان حسب مورد به عنوان مدعو در جلسات شورای شهرسازی و معماری استان دعوت نمایند. ماده 9 – استانداران و فرمانداران در اجرای وظایف قانونی خود و تحقق اهداف قانون گذار در بند (پ) ماده (108) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مکلفند هماهنگی لازم را بین واحدهای اجرایی از جمله مراجع صدور پروانه، مجوز و تمدید فعالیت برای اعمال پیوست های حفاظتی – انتظامی در شهرک ها و مجتمع های اداری، تجاری،‌ مسکونی و صنعتی و مراکز عمومی ساخته شده به عمل آورند. معاون اول رئیس جمهور - محمد مخبر