اجازه امضای موقت « پروتکل آمادگی، واکنش و همکاری منطقه ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر» و پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر به سازمان حفاظت محیط زیست با اصلاحات و الحاقات بعدی
مرجع رسمی — 1389/08/16
اجازه امضای موقت « پروتکل آمادگی، واکنش و همکاری منطقه ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر» و پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر به سازمان حفاظت محیط زیست مصوب 1389,08,16
اجازه امضای موقت « پروتکل آمادگی، واکنش و همکاری منطقه ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر» و پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر به سازمان حفاظت محیط زیست مصوب 1389,08,16 با اصلاحات و الحاقات بعدی هیأت وزیران درجلسه مورخ 1389/8/16 بنا به پیشنهاد شماره 25317-1مورخ 1389/6/23 سازمان حفاظت محیط زیست و در اجرای ماده (2) آیین نامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافق های بین المللی - مصوب 1371- موافقت نمود: سازمان حفاظت محیط زیست مجاز است نسبت به امضای موقت (پروتکل آمادگی، واکنش و همکاری منطقه ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر) و (پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی الحاقی به کنوانسیون چارچوپ حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر) به شرح پیوست که تأیید شده به مهر (دفتر هیأت دولت) است، با درج عبارت (منوط به تصویب مقامات داخلی) اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری نماید. محمدرضا رحیمی - معاون اول رییس جمهور پروتکل آمادگی ، واکنش و همکاری منطقه ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر مقدمه دولت های ساحلی دریای خزر: جمهوری آذربایجان- جمهوری اسلامی ایران- جمهوری قزاقستان- فدراسیون روسیه- ترکمنستان که از این پس (طرف های متعاهد) خوانده می شوند ، و عضو کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر، منعقده در تهران، جمهوری اسلامی ایران، به تاریخ 1382/8/13(4نوامبر2003 ) می باشند ، که از این پس ( کنوانسیون ) خوانده می شود: با اعلام تعهد به اجرای مقررات مربوط کنوانسیون: با تصدیق اینکه آلودگی دریای خزر با نفت و سوانح آلودگی نفتی در دریا، محیط زیست دریایی را تهدید می کند: با تصدیق اینکه در صورت بروز سوانح آلودگی نفتی ناشی از کشتی ها، خطوط لوله، سکوهای ثابت و شناور، و چاه های متروک و منابع آلودگی مستقر در خشکی، اقدامات ویژه ای ضرورت پیدا خواهد کرد: با عزم به اینکه در صورت بروز سوانح آلودگی نفتی در دریا به منظور کاهش صدمات ناشی از چنین حادثه ای فوری و بطور مؤثر وارد عمل شوند: با تأکید بر اهمیت آماده سازی واقعی در سطح ملی برای مقابله با سوانح آلودگی نفتی در دریا، همچنین با تصدیق اهمیت نهادینه شدن همیاری متقابل و همکاری بین المللی بین طرف های متعاهد، همچنین با تأکید بر اهمیت اقداماتی که به صورت انفرادی و مشترک به منظور به حداقل رساندن خطرات سوانح آلودگی نفتی در دریای خزر صورت گرفته است، با توجه به موافقتنامه های منطقه ای در سایر مناطق جهان که هدف آنها مساعدت در مواقع سوانح آلودگی نفتی دریایی است، با در نظر گرفتن قصد طرف های متعاهد مبنی بر حفاظت از محیط زیست دریایی و مناطق ساحلی در برابر آلودگی نفتی، همچنین با در نظر گرفتن کنوانسیون های بین المللی مربوط و به ویژه کنوانسیون های راجع به آماده سازی، و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی و مسؤولیت و جبران خسارت صدمات ناشی از آلودگی: با ابراز تمایل به توسعه هر چه بیشتر همکاری و کمک متقابل بین طرف های متعاهد در مقابله با آلودگی نفتی دریای خزر، به ترتیب زیر موافقت نمودند: بخش اول – مقررات عمومی ماده 1- کاربرد اصطلاحات از نظر این پروتکل الف - «سانحه آلودگی نفتی» از جمله «حوادث آلودگی نفتی» به معنی واقعه یا سلسله وقایعی با منشاء یکسان است که به تخلیه نفت منجر شده یا بتواند منجر شود و محیط زیست دریایی یا خطوط ساحلی را تهدید نموده یا بتواند تهدید نماید و اقدام اضطراری یا واکنش فوری دیگری را ایجاب نماید، (ب) « نفت» به معنی نفت به هر شکل از قبیل نفت خام، نفت سوخت، لجن نفت، ضایعات نفت، و فرآورده های تصفیه شده می باشد، (پ) «کشتی» به معنی شناور از هر نوع، از جمله هواناو (هاورگرافت) ، قایق های پرنده (هیدروفویل)، زیردریایی ها، و قایق هایی می باشد که یدک کشیده شده یا خود متحرک باشند و در محیط زیست دریایی عمل می کنند، (ت) «واحد فراساحلی» به معنی هرگونه سکو یا سازه های ساخت دست بشر در در مناطق فراساحل، اعم از تأسیسات یا سازه های ثابت یا شناور فراساحلی که به عملیات کاوش، بهره برداری یا تولید منابع هیدروکربنی یا تخلیه یا بارگیری این منابع اختصاص دارند، (ث) «بنادر دریایی و تأسیسات مرتبط با نفت» به معنی هرگونه، تأسیساتی از جلسه بنادر دریایی، پایانه های نفتی، خطوط لوله و هر نوع تأسیسات مرتبط با نفت است که در معرض خطر سانحه آلودگی نفتی باشد، (ج) «مقام صالح ملی» به معنی مقام ملی منصوب از سوی هر کدام از طرف های متعاهد است که مسؤولیت آماده سازی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی را عهده دار است و همچنین مسؤول اجرا و تحقق تعهدات مندرج دراین پروتکل می باشد. ماده 2- دامنه شمول منطقه ای که این پروتکل در مورد آن اعمال می شود، عبارت از محیط زیست دریایی دریای خزر با در نظر گرفتن تغییرات سطح آب آن، اراضی ای که به علت نزدیکی به دریا تأثیر پذیرفته اند و آلودگی نفتی دریایی ناشی از منابع مستقر در خشکی می باشد. ماده 3 - هدف هدف این پروتکل تحقق اقدامات ملی به منظور آمادگی، واکنش و همکاری برای حفاظت از دریای خزر در قبال آلودگی نفتی ناشی از فعالیت های مذکور در مواد 8 و 9 کنوانسیون و آلودکی نفتی ناشی از منابع مستقر در خشکی می باشد. ماده 4- مقررات عمومی 1- طرف های متعاهد به صورت انفرادی یا مشترک تمام اقدامات برای آمادگی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی را که برای اجرای این پروتکل ضرورت دارد، انجام خواهند داد. 2- طرف های متعاهد به صورت مشترک دستورالعمل هایی را برای جنبه های عملی، عملیاتی و فنی اقدام مشترک تدوین و وضع خواهند کرد. 3 - طرف های متعاهد سازوکاری منطقه ای را ایجاد خواهند کرد. آیین نامه های مربوطه به این ساز وکار در اجلاس طرف های متعاهد بررسی و متعاقباً تصویب خواهد شد. 4- از نظر اجرای عملیاتی این پروتکل، یک طرح دریای خزر در زمینه همکاری منطقه ای جهت مبارزه با آلودگی نفتی وضع خواهد شد. ماده 5- نظام های ملی و طرح های اضطراری مقابله با سوانح آلودگی نفتی 1- هر طرف متعاهد نظام ملی واکنش عملیاتی نسبت به آلودگی نفتی را برقرار خواهد کرد. این نظام حداقل شامل تعیین موارد زیر خواهد بود: (الف) مقام صالح ملی با مسؤولیت آمادگی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی، (ب) نقطه تماس عملیاتی ملی با مسؤولیت دریافت و انتقال اطلاعات مربوط به سوانح آلودگی نفتی به گونه مذکور در بند 4ماده 7 این پروتکل، (پ) مقام صالح ملی که از جانب طرف متعاهد اختیار درخواست کمک یا تصمیم به ارائه کمک درخواست شده را داشته با شد. 2- هر طرف متعاهد یک طرح اضطراری ملی را برای آمادگی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی تهیه و اجرا خواهد کرد. طرح اضطراری ملی، از جمله، شامل موارد زیر خواهد بود: (الف) شرح سازمان اداری مربوط به آماده سازی و مقابله با سوانح آلودگی نفتی، و مسؤولیت های هر کدام از مقام های تشکیل دهنده آن، (ب) شناسایی منابع احتمالی تخلیه نفت، (پ) فهرست اقلام تجهیزات و منابع انسانی که برای مقابله با سوانح آلودگی نفتی در دسترس خواهند بود، (ت) تعیین امکانات نگهداری موقت و دفع نهایی نفت گرد آوری شده. 3- هر طرف متعاهد در صورت لزوم با همکاری نهادهای صنایع نفت و کشتیرانی، مقامات بندری و سایر نهادهای ذی ربط، حداقل تجهیزات از قبل نصب شده لازم برای مقابله مؤثر با تخلیه نفت را تهیه کرده و در شرایط عملیاتی نگاه خواهد داشت. تعداد این تجهیزات باید متناسب با خطر آلودگی باشد. 4- هر طرف متعاهد، به صورت انفرادی یا در چارچوب همکاری دوجانبه یا چندجانبه، برنامه هایی را برای تمرین و آموزش کارکنان به منظور بهبود وضعیت آمادگی نهادهای مسؤول مقابله با سوانح آلود گی نفتی تدوین خواهد کرد. ماده 6- اشاعه و تبادل اطلاعات هر طرف متعاهد متعهد می شود اطلاعات زیر را بطور مستقیم یا از طریق سازوکار منطقه ای در اختیار سایر طرف های متعاهد قرار دهد: (الف) اطلاعات مذکور در بندهای 1 و2 ماده 5 این پروتکل، (ب) اطلاعات مربوط به راه های جدید جلوگیری از آلودگی دریا با نفت و اقدامات جدید مؤثر برای مقابله با آلودگی، از جمله نتایج برنامه های پژوهشی، (پ) اطلاعات مربوط به سوانح عمده آلودگی نفتی. ماده -7 نظامنامه های گزارش آلودگی 1- هر طرف متعاهد اطمینان حاصل خواهد نمود که اشخاصی که مسؤولیت کشتی های حامل پرچم آن را برعهده دارند اطلاعات مربوط به هر واقعه اضطراری در کشتی خود که با تخلیه، رهاسازی یا نشت نفت همراه است یا هرگونه تخلیه، رهاسازی یا نشت احتمالی نفت را بدون تأخیر به اطلاع مقامات ملی ذی ربط برساند. 2 - هر طرف متعاهد دستورالعمل هایی را برای اشخاص مسؤول واحدهای فراساحلی، بنادر دریایی و تأسیسات مربوط مرتبط با نفت صادر خواهد کرد تا به موجب آن مقام های ملی را بدون تأخیر از هر گونه واقعه ای که ناشی از فعالیت های آنها در ارتباط با تخلیه، رهاسازی ، یا نشت نفت یا هرگونه احتمال تخلیه، رهاسازی یا نشت نفت است، مطلع سازند. 3 - هر طرف متعاهد دستورالعمل هایی برای: (الف) فرماند هان یا سایر اشخاص مسؤول کشتی های عامل پرچم خود، (ب) کشتی ها و هواپیماهای تجسس دریایی فرد، (ب) خلبانان هواپیماهای کشوری خود، و (ت) اشخاص مسؤول واحدهای فراساحلی، بنادر دریایی و تسهیلات مرتبط با نفت خود، صادر خواهد کرد تا بدون تأخیر هرگونه حادثه مشاهده شده در دریا، بنادر دریایی یا تسهیلات مرتبط با نفت را که به نشت نفت می انجامد را به مقام های صالح ملی گزارش نمایند و همچنین وجود هرگونه لکه نفتی شناور را گزارش کنند. 4- هر طرف متعاهد در صورت اطلاع از هر سانحه آلودگی نفتی، از جمله هرگونه اطلاعات دریافتی طبق بندهای 1 تا 3فوق را فوری از جمله از طریق سازوکار منطقه ای، مراتب بروز حادثه و اقدامات انجام شده و در دست اقدام را به طرف های متعاهدی که احتمال می رود از این حادثه آسیب ببیند اعلام خواهد نمود. ماده 8 - اقدام های عملیاتی 1 - هر طرف متعاهد ذی ربط در راستای نظام های ملی آمادگی و واکنش نسبت به نشت نفت، متعهد می شود که در صورت بروز نشت نفت اقدام های زیر را بعمل آورد: (الف) ارزیابی های ضروری در خصوص ماهیت، گستره و پیامدهای احتمالی سانحه آلودگی نفتی یا، حسب مورد، نوع و مقدار تقریبی نفت و جهت و سرعت گسترش نشت نفت، (ب) هر اقدام عملی ممکن به منظور پیشگیری، کاهش و تا حد امکان، محو آثار سانحه آلودگی نفتی، (پ) نظارت بر آلودگی نفتی و مطلع ساختن سایر طرف های متعاهد از تحولات مربوط به سانحه آلودگی نفتی و اقداماتی که بعمل آمده یا برنامه ریزی شده است، (ت) تشویق و حمایت از اجرای برنامه دریای خزر برای همکاری منطقه ای جهت مقابله با آلودگی نفتی در موارد اضطراری. 2- هنگامی که اقدام هایی برای مقابله با آلودگی ناشی از موارد اضطراری بعمل می آید کلیه تدابیر ممکن جهت حفظ وارد زیر بعمل خواهد آمد، (الف) جان انسان ها، (ب) کشتی یا واحد فراساحلی، در صورتی که کشتی یا واحد فراساحلی در یک حادثه آلودگی نفتی درگیر باشد ، ضمن رعایت ضرورت پیشگیری یا به حداقل رساندن آسیب به محیط زیست. هر طرف متعاهد که اقدام مزبور را اتخاذ می کند، سازمان بین المللی دریانوردی را مستقیماً یا از طریق ساز وکار منطقه ای مطلع خواهد نمود. ماده 9- طرح های اضطراری آلودگی نفتی در کشتی ها، واحدهای فراساحلی، بنادر دریایی و تأسیسات مرتبط با نفت 1- هر طرف متعاهد اقدام های لازم را بعمل خواهد آورد تا اطمینان حاصل نماید که کشتی های حامل پرچم آن طرح اضطراری آلودگی نفتی را به گونه ای که مطابق مقررات مربوط بین المللی مورد نیاز است، همراه داشته باشد.1 2 - هر طرف متعاهد فرماندهان کشتی های حامل پرچم خود را موظف خواهد کرد که در صورت بروز سانحه آلودگی نفتی از نظامنامه های مندرج در طرح اضطراری تبعیت کرده و به ویژه اطلاعات دقیق راجع به کشتی و محموله آن که با اقداماتی که قرار است به موجب ماده 8 این پروتکل اتخاذ شود مرتبط است، را به اطلاع مقام های صالح ملی برساند و با این مقامات همکاری نمایند. 3 - هر طرف متعاهد از: (الف) مسؤولان واحدهای فراساحلی، (ب) مقام ها یا مسؤولان بنادر دریایی، (پ) مسؤولان تأسیسات مرتبط با نفت، خواهد خواست که طرح های اضطراری آلودگی نفتی را تهیه نماید که با نظام ملی وضع شده به موجب ماده 5 این پروتکل هماهنگ شده و طبق نظامنامه های وضع شده توسط مقام صالح ملی به تأیید رسیده باشد. ماده 10- کمک 1- طرف متعاهدی که برای مقابله با یک سانحه آلودگی نفتی یا تهدید ناشی از چنین آلودگی نفتی نیاز به کمک داشته باشد، می تواند از سایر طرف های متعاهد درخواست کمک نماید. طرف متعاهد درخواست کننده کمک، نوع مساعدت مورد درخواست، که ممکن است شامل مشاوره کارشناسی، کارکنان متخصص و گروه های ضربت، تجهیزات، محصولات کشتی و هواپیما باشد را مشخص خواهد نمود. طرف های متعاهدی که به موجب این ماده از آنها درخواست کمک شده است، حداکثر مساعی خود را بعمل خواهند آورد تا جایی که امکانات آنها اجازه می دهد این کمک را ارائه دهند. 2 - هر طرف متعاهد تدابیر حقوقی و اداری لازم را برای تسهیل موارد ذیل بکار خواهند بست: (الف) کشتی ها، هواپیماها و سایر انواع وسایل حمل و نقلی که در امر واکنش نسبت به سانحه آلودگی نفتی مشارکت داشته یا به حمل کالاها، مواد و تجهیزات مورد نیاز برای مقابله با این سوانح می پردازند، بتوانند به قلمرو آنها وارد شده، از آن قلمرو استفاده کرده و از آن خارج شوند، (ب) ورود ، تردد و خروج سریع کارکنان، کالاها، مواد و تجهیزات موضوع جزء (الف) در قلمرو خود. ماده 11- بازپرداخت هزینه های کمک 1- طرف های متعاهد هزینه های اقدام های مربوط خود در مقابله آلودگی طبق بندهای 2،3 و 4 این ماده را متقبل خواهند شد مگر در صورتی که قبل از بروز سانحه آلودگی نفتی موافقتنامه ای دو جانبه یا چندجانبه در خصوص ترتیبات مالی حاکم بر اقدامات طرف های متعاهد برای مقابله با سوانح آلودگی نفتی منعقد شده باشد. 2- اقدام های یک طرف متعاهد برای کمک به طرف متعاهد دیگر جهت مقابله با یک سانحه آلودگی نفتی به موجب درخواست کتبی از سوی طرف متعاهد دریافت کننده کمک صورت خواهد گرفت. 3- طرف درخواست کننده کمک هزینه فعالیت های ارایه کمک برای مقابله با سوانح نشت نفت را که هر طرف متعاهد بنا به درخواست طرف متعاهد دیگر تقبل می کند، جبران خواهد نمود. چنانچه در خواست کمک لغو گردد، طرف متعاهد درخواست کننده، هزینه هایی را که از قبل توسط طرف متعاهد کمک کننده صورت گرفته یا تعهد شده است، تقبل خواهد کرد. 4- چنانچه یک طرف متعاهد به ابتکار خود برای ارائه کمک اقدام کرده باشد و در صورتی که طرف متعاهد دیگر نسبت به آن اعتراض ننماید، طرف متعاهد ارائه دهنده کمک، هزینه اقدام های خود را تقبل خواهد نمود. 5- اصول مذکور در بندهای 2،3و 4 این ماده در صورتی اعمال می شود که طرف های متعاهد ذی ربط در هر مورد خاص به گونه دیگری توافق ننموده باشند. 6- هزینه های اقدام های صورت گرفته از سوی یک طرف متعاهد بنا به درخواست طرف متعاهد دیگر طبق قوانین ملی طرف متعاهد کمک کننده در مورد بازپرداخت این قبیل هزینه ها ، به گونه ای منصفانه محاسبه خواهد شد، مگر آنکه طرف ها به گونه دیگری توافق کرده باشند. 7- در صورت اقتضاء، طرف متعاهد درخواست کننده و ارائه دهنده کمک برای طرح دعوی جبران خسارت همکاری خواهند نمود. به این منظور، آنها نظام های حقوقی موجود در زمینه مسؤولیت و جبران خسارت صدمات ناشی از آلودگی را به گونه مقتضی مد نظر قرار خواهند داد. هرگاه دعوی مطرح شده، جبران کامل هزینه های وارده در عملیات کمک را تجویر ننماید، طرف متعاهد در خواست کننده می تواند از طرف متعاهد کننده درخواست نماید که از درخواست بازپرداخت مازاد هزینه ها منصرف شود یا میزان هزینه ها و محاسبه شده طبق بند 6 این ماده را کاهش دهد. طرف مذکور همچنین می تواند خواستار تعویق بازپرداخت این قبیل هزینه ها شود. 8- مفاد این ماده به گونه ای تفسیر نخواهد شد که به حقوق طرف های متعاهد برای استرداد هزینه های اقدام های انجام شده در مقابله با سوانح آلودگی نفتی یا تهدید ناشی از چنین سوانحی از طرف های ثالث، به موجب قوانین ملی خود و معاهدات بین المللی که طرف های متعاهد درآن عضویت دارند خدشه ای وارد نماید می توانند. طرف های متعاهد می توانند برای استرداد هزینه های صورت گرفته در اقدامات خود، همکاری نمایند و کمک متقابل ارائه نمایند. بخش دوم - ترتیبات سازمانی ماده 2 1- مقررات سازمانی 1- از نظر این پروتکل و طبق بند 10 ماده 22 کنوانسیون، اجلاس طرف های متعاهد از جمله، مبادرت به اقدام های ذیل خواهد نمود: (الف) نظارت بر اجرای این پروتکل، (ب) نظارت بر محتوای این پروتکل، (پ) بررسی و تصویب هرگونه اصلاحیه این پروتکل یا پیوست های آن: (ت) بررسی گزارش هایی که توسط دبیرخانه راجع به موضوعات مربوط به اجرای این پروتکل تهیه شده است، (ث) در صورت اقتضاء، مطالبه خدمات مالی و فنی مؤسسات علمی و نهادهای بین المللی مربوط برای اهداف این پروتکل، (ج) در صورت لزوم، ایجاد نهادهای فرعی که برای اجرای این پروتکل لازم به نظر می رسند: (چ) اجرای وظایف موضوع بند 3 ماده 4 این پروتکل، (ح) بررسی راهبردها، طرح های اقدام و برنامه های مربوط به اجرای این پروتکل، (خ) انجام سایر وظایفی که برای اجرای این پروتکل ممکن است، لازم باشد. 2- از نظر این پروتکل و طبق بند 4 ماده 23 کنوانسیون، دبیرخانه، از جمله،: (الف) اطلاعیه ها و سایر اطلاعات دریافت شده طبق مفاد این پروتکل را تهیه و در اختیار طرف های متعاهد قرار خواهد داد، (ب) گزارش های مربوط به موضوعات مرتبط با اجرای این پروتکل را تهیه و ارسال خواهد نمود، (پ) درخواست های طرف های متعاهد و اطلاعات دریافت شده از آنها را بررسی نموده و با طرف های مذکور در خصوص موضوعات مرتبط با اجرای این پروتکل مشورت خواهد کرد، (ت) ترتیبات لازم برای تأمین کمک ها و توصیه های فنی برای اجرای مؤثر این پروتکل را، در صورت درخواست هر طرف متعاهد، به انجام خواهد رساند، (ث) در صورت اقتضاء، با سازمان ها و برنامه های منطقه ای و بین المللی ذی ربط همکاری خواهد نمود، (ج) سایر وظایفی که ممکن است توسط اجلاس طرف های متعاهد تعیین گردد، را به انجام برساند. ماده 13- وظایف سازوکار منطقه ای 1- سازوکار منطقه ای به طرف های متعاهد در واکنش فوری و مؤثر در برابر سوانح آلودگی نفتی کمک خواهدکرد. 2- وظایف سازوکار منطقه ای شامل موارد زیر خواهد بود: (الف) برقراری روابط کاری نزدیک با مقام صالح ملی طرف های متعاهد و، در صورت لزوم، با سازمان ها و نهادهای ذی ربط بین المللی و منطقه ای دولتی و غیردولتی مرتبط با مواد آلودگی نفتی، (ب) هماهنگی فعالیت های منطقه ای مرتبط با همکاری فنی، آموزش، تمرین ها و ارائه خدمات کارشناسی در موارد اضطراری و کمک به فعالیت های ملی در این زمینه ها، (پ) جمع آوری و اشاعه اطلاعات مربوط به سوانح آلودگی نفتی (فهرست ها، نظرات کارشناسی، گزارش های سوانح، پیشرفت های فنی برای بهبود طرح های اضطراری، و غیره)، (ت) تهیه رویه های نظام مند برای تبادل اطلاعات و داده های مربوط به سوانح آلودگی نفتی، (ث) اقدام به عنوان کانونی برای تبادل اطلاعات در خصوص فنون جستجوی سوانح آلودگی نفتی در دریای خزر: (ج) ارائه پیشنهاد در خصوص روزآمد کردن طرح دریای خزر در خصوص همکاری منطقه ای در مقابله با آلودگی نفتی در موارد اضطراری، (چ) اجرای سایر وظایفی که ممکن است از سوی اجلاس طرف های متعاهد مقرر گردد. بخش سوم - اجرا و رعایت ماده 14- تأمین بودجه پروتکل 1- به منظور تحقق اهداف این پروتکل، طرف های متعاهد اطمینان حاصل خواهند نمود که منابع مالی برای تدوین و اجرای برنامه ها، پروژه ها و اقدامات مربوط در دسترس می باشند، به این منظور، طرف های متعاهد: (الف) منابع مالی داخلی قابل دسترسی را تعهد خواهد نمود، (ب) تدارک منابع مالی از منابع و ساز و کارهای تأمین بودجه دوجانبه یا چندجانبه ، از جمله کمک ها و وام ها، را تشویق خواهند کرد، (پ) به جستجوی روش ها و مشوق های مبتکرانه برای تدارک و هدایت منابع، از جمله منابع بنیادها، نهادهای دولتی کشورهای دیگر، سازمان های بین المللی، سازمان های غیر دولتی، و نهادهای بخش خصوصی خواهند پرداخت. 2- مقررات مالی کنوانسیون، با اعمال تغییرات لازم، در مورد این کنوانسیون اعمال خواهد شد، مگر آنکه اجلاس طرف های متعاهد به گونه دیگری مقرر نماید. ماده -15ارتباط با کنوانسیون آیین کار و قواعد مالی که به موجب بند 9 (پ) ماده 22 کنوانسیون به تصویب رسیده باشد، به این پروتکل نیز تسری خواهد یافت مگر آنکه طرف های متعاهد تصمیم دیگری اتخاذ کرده باشند. ماده 16 - حل و فصل اختلافات هرگونه اختلاف بین طرف های متعاهد در ارتباط با اجرا یا تفسیر مفاد این پروتکل، به موجب ماده 30 کنوانسیون حل و فصل خواهد شد. ماده -17 تصویب و لازم الاجرا شدن پروتکل 1- این پروتکل با تصمیم به اتفاق آرای طرف های متعاهد طی اجلاس طرف های متعاهد تصویب خواهد شد. 2- این پروتکل از تاریخ .... تا ...... در شهر...... فقط برای امضای دولت های ساحلی دریای خزر مفتوح می باشد . 3- این پروتکل منوط به تنفیذ، پذیرش یا تصویب دولت های ساحلی دریای خزر خواهد بود، و از تاریخی که پروتکل برای امضاء بسته می شود، برای الحاق هر یک از دولت های ساحلی دریای خزر مفتوح خواهد بود. 4- اسناد تنفیذ، پذیرش ، تصویب یا الحاق نزد امین اسناد کنوانسیون تودیع خواهد شد. 5- این پروتکل در نودمین روز پس از تاریخ تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق توسط تمامی دولت های ساحلی دریای خزر لازم الاجراء خواهد شد. ماده 18- تصویب اصلاحات و پیوست های پروتکل و اصلاحات پیوست ها هر یک از طرف های متعاهد می تواند اصلاح این پروتکل یا افزودن پیوست هایی به آن یا اصلاح پیوست های آن را پیشنهاد نماید این اصلاحات و پیوست ها توسط طرف های متعاهد تصویب و طبق مواد24، 25و 34 کنوانسیون لازم الاجرا خواهند شد. بخش چهارم - مقررات نهایی ماده 19 - تأثیر پروتکل بر قوانین ملی مفاد این پروتکل بر حق طرف های متعاهد برای اتخاذ تدبیر شدیدتر ملی برای اجرای این پروتکل خدشه وارد نمی سازد. ماده 20 - ارتباط با سایر موافقتنامه های بین المللی هیچیک از مفاد این پروتکل به حقوق و تعهدات طرف های متعاهد به موجب سایر موافقتنامه ها لطمه ای وارد نمی سازد. ماده 21- قید تحدید تعهد هیچ گونه قید تحدید تعهدی را نمی توان برای این پروتکل در نظر گرفت . ماده 22- متون معتبر متون آذری ، انگلیسی، فارسی ، قزاقی ، روسی و ترکمنی این پروتکل دارای اعتبار یکسان می باشد در صورت بروز اختلاف در تفسیر یا اجرای این پروتکل ، متن انگلیسی ملاک خواهد بود . ماده 23 - امین اسناد امین اسناد این پروتکل ، همان امین اسناد کنوانسیون خواهد بود . ماده 24- ارتباط با مذاکرات راجع به وضعیت حقوقی دریای خزر هیچ گونه تفسیری از این پروتکل برای پیش قضاوت در مورد نتایج مذاکرات مربوط به وضعیت نهایی رژیم حقوقی دریای خزر جایز نیست. درتأیید مراتب فوق ، امضاءکنندگان زیر که بطور مقتضی بدین منظور مجاز شده اند، این پروتکل را امضاء نمودند، این پروتکل در شهر در روز ماه سال تنظیم گردید . پروتکل ارزیابی اثرات زیست محیطی فرامرزی الحاقی به کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر مقدمه دولت های ساحلی دریای خزر : جمهوری آذربایجان – جمهوری اسلامی ایران – جمهوری قزاقستان – فدارسیون روسیه – ترکمنستان ازاین پس طرف های متعاهد خوانده می شوند ، و عضو کنوانسیون چارچوب حفاظت محیط زیست دریایی دریای خزر ، منعقده در تهران ، جمهوری اسلامی ایران به تاریخ 13/8/1382 ( 4 نوامبر 2003) می باشند ، با تأکید مجدد بر عزم خود به اجرای مواد 7، 17و 18 کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر ، با عزم به افزایش تفاهم و همکاری منطقه ای بین طرف های متعاهد در حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر ، با تصدیق این که ارزیابی اثرات زیست محیطی در مراحل اولیه تصمیم گیری در مورد فعالیت های پیشنهادی موجب ارتقاء اجرای اصول توسعه پایدار می گردد ، باعنایت به اهمیت دسترسی به اطلاعات و مشارکت عمومی درتصمیم گیری درمسائل زیست محیطی، به ترتیب زیر موافقت نمودند: ماده 1- کاربرد اصطلاحات از نظر این پروتکل: (الف) ‹طرف مبداء› به معنی طرف (های) متعاهد این پروتکل است که فعالیت پیشنهادی فهرست شده در پیوست (1) این پروتکل در قلمرو تحت صلاحیت آن (ها) به اجرا در می آید ، (ب) ‹ طرف تأثیرپذیر› به معنی طرف ( های) متعاهد این پروتکل است که احتمال می رود از اثرات فرامرزی فعالیت پیشنهادی آسیب ببیند، منطقه دریایی که در آن طرف های متعاهد ممکن است به عنوان طرف تأثیر پذیر شناخته شوند بر حسب وضعیت نهایی رژیم حقوقی دریای خزر تعیین خواهد شد. (پ) ‹طرف های ذی ربط› به معنی طرف مبداء و طرف تأثیرپذیر در فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی موضوع این پروتکل می باشد، (ت) ‹ ارزیابی اثرات زیست محیطی (ای.آی.ا) › به مفهوم فرایند ملی ارزیابی احتمال تأثیرگذاری فعالیت پیشنهادی بر محیط زیست می باشد، (ث) ‹ فعالیت پیشنهادی› به مفهوم هر فعالیت یا تغییر عمده در یک فعالیت است که به موجب تصمیم مقام صالح طبق فرایند ملی ارزیابی اثرات زیست محیطی صورت می پذیرد، (ج) ‹ اثرات› به معنی هرگونه اثر ناشی از اجرای فعالیت پیشنهادی برمحیط زیست دریایی دریای خزر از جمله گیاهان ، جانوران ، خاک ، هوای اتمسفری ، آب، آب و هوا، منظره ، بناهای تاریخی ویا هرگونه تعامل بین این عوامل می باشد، اثرات همچنین شامل تأثیر برسلامت و ایمنی انسانی، میراث فرهنگی، شرایط اجتماعی - اقتصادی و هرگونه شرایط دیگری که از تغییرات در عوامل مذکور حادث شود می باشد، (چ) ‹تأثیر فرامرزی › به مفهوم هرگونه تأثیر ناشی از اجرای فعالیت های پیشنهادی از سوی طرف مبداء بر طرف متعاهد دیگر می باشد، (ح) ‹ عموم › به معنی یک یا چند شخص حقیقی یا حقوقی می باشد ، (خ) ‹ مقام صالح› به مفهوم مقام (های) منصوب شده از سوی یک طرف متعاهد برای اجرای وظایف مذکور در این پروتکل می باشد ، (د) ‹ نقطه تماس اطلاع رسانی› به مفهوم نقطه یا نقاط تماسی است که از سوی هریک از طرف های مشخص شده و به اطلاع سایر طرف های متعاهد و دبیرخانه رسانده شده باشند و مسؤولیت دریافت اطلاعیه و حصول اطمینان از اطلاع یافتن مقام صالح راعهده دار می باشند، (ذ) ‹ پشتیبان پروژه› به مفهوم آغازگر ، ازجمله مقام دولتی است که مجوز فعالیت پیشنهادی را بر طبق نظامنامه ملی به اجرا در می آورد ، (ر) ‹ اجلاس طرف های متعاهد › به مفهوم نهاد موضوع ماده 22 کنوانسیون می باشد ، (ز) ‹دبیرخانه› به مفهوم نهاد موضوع ماده 23 کنوانسیون می باشد . ماده 2- هدف هدف از این پروتکل پیشگیری ، کاهش و مهار آلودگی محیط زیست دریایی اراضی آسیب پذیر به علت نزدیکی به دریا و نیز حفاظت از تنوع زیستی آن و ارتقاء استفاده معقول از منابع طبیعی و حمایت از سلامت انسانی از طریق اجرای مؤثر و شفاف نظامنامه های ارزیابی اثرات زیست محیطی هرنوع فعالیت پیشنهادی در قالبی فرامرزی است که ممکن است موجب اثرات چشمگیر زیست محیطی فرامرزی برمحیط زیست دریایی و همچنین اراضی ای شود که به علت نزدیکی با دریا دچار آسیب می شوند . ماده 3- دامنه شمول طبق ماده 3 کنوانسیون ، این پروتکل نسبت به محیط زیست دریایی دریای خرز با در نظر گرفتن تغییرات سطح آب آن و آلودگی ناشی از منابع مستقر در خشکی اعمال می گردد . ماده 4- مقررات عمومی 1.هریک از طرف های متعاهد تدابیر حقوقی و اداری و سایر اقدامات لازم را به منظور اجرای مفاد این پروتکل، از جمله در زمینه فعالیت های پیشنهادی مندرج در پیوست 1 که احتمال می رود موجب اثرات مهم فرامرزی تعیین شده طبق معیارهای مذکور در پیوست (2) این پروتکل گردد، برای ایجاد فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی به عمل خواهند آورند تا امکان مشارکت عمومی و تهیه اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی مذکور در پیوست (3) این پروتکل فراهم گردد. 2.هریک از طرف های متعاهد اطمینان حاصل خواهد نمود که قبل از اتخاذ هرگونه تصمیم در خصوص صدور اجازه یا اجرای فعالیت های پیشنهادی مذکور در پیوست (1) این پروتکل که احتمال می رود موجب اثرات مهم فرامرزی گردد ، فعالیت پیشنهادی مشمول فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی به موجب این پروتکل می باشد. 3.هریک از طرف های متعاهد نقطه تماس اطلاع رسانی خودرا به سایر طرف های متعاهد و دبیرخانه اعلام خواهد نمود. دبیرخانه اطلاعات مربوط به نقاط تماس اطلاع رسانی را به روش الکترونیکی یا سایر روش های مناسب در دسترس طرف های متعاهد قرار خواهد داد . 4.طرف های ذی ربط مشارکت مؤثر عمومی در فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی فعالیت های پیشنهادی به موجب این پروتکل را از مراحل اولیه فرایند ارزیابی تضمین خواهند نمود . 5- به موجب این پروتکل، طرف های ذی ربط فرصت های برابر برای مشارکت عمومی در طرف مبداء و مشارکت عمومی در طرف تأثیرپذیر در فرایند های ارزیابی اثرات زیست محیطی نسبت به فعالیت های پیشنهادی را تضمین خواهند نمود، و کمک ها و توصیه های لازم را در اختیار عموم قرار خواهند داد. 6- مفاد این پروتکل به حق طرف های متعاهد برای اجرای قوانین و مقررات ملی یا موازین اداری در راستای منافع امنیت ملی خدشه ای وارد نخواهد کرد . 7- مفاد این پروتکل به حق طرف های متعاهد برای حفظ یا ارائه تدابیر اضافی درارتباط با موضوعات مندرج در این پروتکل خدشه ای وارد نخواهد کرد . 8- مفاد این پروتکل به تعهدات طرف های متعاهد به موجب حقوق بین الملل درخصوص ارزیابی اثرات زیست محیطی در چارچوب فرامرزی لطمه وارد نمی کند. ماده 5- اطلاعیه 1.در مورد فعالیت پیشنهادی مندرج در پیوست (1) این پروتکل ، مقام صالح طرف مبداء به محض اطلاع از فعالیت های پیشنهادی که احتمال می رود موجب اثرات مهم فرامرزی گردد ، از طریق نقطه تماس اطلاع رسانی ، مراتب را به همه طرف های متعاهدی که بالقوه طرف تأثیرپذیر قلمداد می شوند و نیز دبیرخانه جهت مطلع کردن سایر طرف های متعاهد، اعلام خواهد نمود . 2.این اطلاعیه از جمله شامل موارد زیر خواهد بود: (الف) اطلاعات مربوط به فعالیت پیشنهادی، از جمله هرگونه اطلاعات موجود در زمان صدور اطلاعیه در مورد اثرات احتمالی فرامرزی و ویژگی های تصمیمات احتمالی در مورد فعالیت پیشنهادی، (ب) چارچوب زمانی معقول برای تسلیم پاسخ کشور تأثیرپذیر به اطلاعیه ، که این چارچوب زمانی از 30 روز از زمان دریافت اطلاعیه به زمان های انگلیسی و روسی به گونه پیش بینی شده در بند 3 ماده 5 این پروتکل کمتر نخواهد بود، (پ) اطلاعات مربوط به فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی مورد نظر، از جمله جدول زمانی مراحل بعدی فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی ، بویژه مراحل موضوع مواد 6، 7و 8 این پروتکل . 3.کشور مبداء ، اسناد اطلاعیه را به زبان رسمی خود به همراه ترجمه انگلیسی یا روسی ارائه خواهد نمود. دبیرخانه ترجمه اسناد اطلاعیه را در صورت اقتضاء به انگلیسی یا روسی برعهده خواهد داشت. 4.مقام صالح طرف مبداء اطمینان حاصل خواهد نمود که نقطه تماس اطلاع رسانی طرف تأثیرپذیر و دبیرخانه ، اطلاعیه را دریافت نموده باشند. 5.مقام صالح طرف تأثیرپذیر ظرف مهلت زمانی تعیین شده در اطلاعیه به مقام صالح طرف مبداء پاسخ خواهد داد و دبیرخانه را از قصد خود برای مشارکت یا عدم مشارکت در فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی فعالیت پیشنهادی آگاه خواهد کرد . 6.چنانچه طرف تأثیرپذیر اعلام نماید که قصد مشارکت در فرایند اثرات زیست محیطی فعالیت پیشنهادی را ندارد ، یا طی مهلت زمانی مذکور در اطلاعیه پاسخ ندهد ، مفاد بند های 7و8 این ماده و مواد 6 تا 11 این پروتکل به استثنای تعهد طرف مبداء مبنی بر ارسال اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی به دبیرخانه ، به موجب جزء (ب) بند 3 ماده (7) این پروتکل اعمال نخواهد شد. 7.چنانچه طرف تأثیرپذیر قصد مشارکت خود در فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی فعالیت پیشنهادی را اعلام نماید، طرف تأثیر پذیر در پاسخ خود به اطلاعیه یا بلافاصله پس از آن موارد زیر را در اختیار طرف مبدأ قرار خواهد داد: (الف) اطلاعات مربوط به فرایند مشورتی عمومی در طرف تأثیرپذیر، (ب) در صورت لزوم، درخواست درج موضوعات خاص در تحقیقات ارزیابی اثرات زیست محیطی، (پ) خلاصه ای از اطلاعات موجود در خصوص مسائل مطرح شده در جزء (ب) . 8- بنا به درخواست طرف مبداء ، طرف تأثیرپذیر هرگونه اطلاعات مربوط به محیط زیست بالقوه در معرض آسیب که به طور معقول قابل تهیه است را چنانچه این اطلاعات برای تهیه اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی ضروری باشد، ارائه خواهد نمود. 9- هرگاه یک طرف متعاهد نگرانی های معقولی داشته باشد دال بر این که از اثرات مهم زیست محیطی فرامرزی یک فعالیت پیشنهادی آسیب خواهد دید و در صورتی که اطلاعیه در این خصوص بر اساس بند (1) این ماده صادر نشده باشد، طرف مبداء بنا به درخواست طرف متعاهد مذکور اطلاعات کافی برای تصمیم گیری در خصوص مشارکت در فرایند ارزیابی اثرات زیست محیطی در اختیار طرف مذکور قرار خواهد داد . ماده 6- ارتباطات بین طرف های ذی ربط 1 - مقام های صالح طرف های ذی ربط در خصوص موارد زیر مشورت و توافق خواهند نمود: (الف) شکل و زبان (های) اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی، ازجمله هرگونه اطلاعاتی که قرار است برای مشورت ها و بررسی عمومی توسط مقام صالح طرف تأثیر پذیر ارائه گردد، 2.جزئیات ترتیبات مربوط به ارتباطات بین طرف های ذی ربط از جمله نقش مقام های صالح طرف های ذی ربط پشتیبان پروژه، (پ) چارچوب زمانی بررسی اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی توسط طرف تأثیرپذیر که این مدت از 90 روز بیشتر نخواهد بود. 2- طرف های ذی ربط می توانند، در صورت اقتضاء در خصوص روش های تعامل برای انجام وظایف موضوع این پروتکل توافق نمایند. ماده 7- تهیه و ارسال پیش نویس اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی 1.تحقیقات ارزیابی زیست محیطی طبق قوانین و رویه های ملی طرف مبداء انجام شده و تا حد امکان به هر موضوعی که از سوی طرف تأثیرپذیر به موجب بند 7 ماده 5 این پروتکل مطرح می شود خواهد پرداخت. 2.طرف مبداء اطمینان حاصل خواهد نمود که پشتیبان پروژه پیش نویسی از اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی را به منظور مشورت ها و بررسی عمومی توسط مقام صالح طرف تأثیرپذیر تهیه خواهد نمود . پیش نویس اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی به شکل و زبانی (زبان هایی) تنظیم خواهدشد که طرف های ذی ربط به موجب بند 1 ماده (6) این پروتکل در مورد آن به توافق رسیده باشند و حداقل شامل محتوای موارد مذکور در پیوست (3) این پروتکل به علاوه اطلاعات درخواست شده از سوی طرف تأثیرپذیر به موجب بند 1 ماده (6) این پروتکل خواهد بود. 3.طرف مبداء پیش نویس اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی را برای مقامات زیر ارسال خواهد نمود: (الف) مقام صالح طرف تأثیرپذیر ، (ب) دبیرخانه به منظور آنکه این اطلاعات را حسب درخواست در اختیار هر یک از طرف های متعاهد قراردهد . ماده 8- بررسی اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی و مشورت های عمومی 1.طرف های ذی ربط اطمینان حاصل خواهند نمود که در مناطقی که احتمال بروز آسیب وجود دارد، عموم همانگونه که در بند 1 ماده (6) این پروتکل توافق شده است نسبت به موارد زیر مطلع گردند: (الف) فعالیت پیشنهادی، (ب) در دسترس بودن پیش نویس اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی، (پ) فرصت و فرایند مشورت های عمومی از طریق اعلامیه های عمومی یا روش های مناسب دیگر . 2- طرف های ذی ربط اطمینان حاصل خواهند نمود که پیش نویس اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی در دسترس عموم بوده و به آسانی قابل تهیه باشد. نسخه مکتوب این اسناد در مکان هایی که عموم به آن دسترسی دارند موجود خواهد بود. 3- طرف های ذی ربط اطمینان حاصل خواهند نمود که در مناطقی که احتمال بروز آسیب وجود دارد عموم از این فرصت برخوردار باشند که نظر خود در مورد فعالیت پیشنهادی را به مقام های صالح طرف های ذی ربط اعلام نمایند. این نظرات به مقام صالح طرف مبداء یا حسب توافق بعمل آمده در جزء (ب) بند 1 ماده (6) این پروتکل ارسال خواهد شد. 4- مقام صالح طرف تأثیرپذیر پیش نویس اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی را طی مدت زمان تعیین شده توسط مبداء به موجب جزء (پ) بند 1 ماده (6) این پروتکل بررسی کرده و نسبت به آن اظهارنظر خواهد نمود و نظرات خود را برای مقام صالح طرف مبداء ارسال خواهد کرد . 5- طرف مبداء اطمینان حاصل خواهد کردکه پشتیبان پروژه: (الف) نظرات دریافت شده را خلاصه نموده و، در صورت لزوم ، ترجمه نماید، (ب) درصورت نیاز، تحقیقات بیشتر به عمل آورد، (پ) نظرات دریافت شده از عموم و مقامات صالح طرف های تأثیرپذیر را در اسناد نهایی ارزیابی اثرات زیست محیطی خواهد گنجاند و توضیح خواهد داد که این نظرات به چه نحو مد نظر قرار گرفته اند . ماده 9- مشورت های طرف های ذی ربط 1.بنا به درخواست طرف تأثیرپذیر و پیش از اتخاذ هرگونه تصمیم در خصوص فعالیت پیشنهادی، طرف مبداء با طرف تأثیرپذیر از جمله در خصوص تدابیری جهت کاهش اثرات بالقوه فرامرزی مشورت خواهد کرد. 2.درابتدای این مشورت ها طرف های ذی ربط در مورد چارچوب زمانی معقول برای مدت زمان این مشورت ها توافق خواهند نمود . ماده 10- تصمیم نهایی در خصوص اجرای فعالیت پیشنهادی 1.مقام صالح طرف مبداء هنگام بررسی اسناد نهایی ارزیابی اثرات زیست محیطی و اتخاذ تصمیم نهایی در خصوص فعالیت پیشنهادی، نظرات دریافت شده به موجب ماده (8) این پروتکل را مدنظر قرارخواهد داد. 2.مقام صالح طرف مبداء تصمیم نهایی در خصوص فعالیت پیشنهادی را به همراه علل و ملاحظاتی که این تصمیم برآنها استواراست، ازجمله اطلاعات مربوط به اینکه نظرات دریافت شده چگونه مدنظر قرارگرفته اند، در اختیار مقام صالح طرف تأثیرپذیر و دبیرخانه قرار خواهد داد. 3.طرف های ذی ربط اطمینان حاصل خواهند نمود که اطلاعات مربوط به تصمیم نهایی مربوط به فعالیت پیشنهادی و اطلاعات مربوط به نحوه در نظرگرفته شدن نظرات دریافت شده، در اختیار اشخاصی که نظر خود را به موجب بند 3 ماده (8) این پروتکل اعلام نموده بودند قرار خواهد گرفت . ماده 11- تجزیه و تحلیل پس از پروژه 1.بادر نظر گرفتن تأثیرات مهم فرامرزی احتمالی فعالیت که ارزیابی اثرات زیست محیطی آن براساس این پروتکل به انجام رسیده است، طرف های ذی ربط بنابه درخواست هریک از طرف ها تعیین خواهند کرد که تجزیه و تحلیل پس از پروژه، که شامل نظارت، نیز می شود، تا چه اندازه به اجرا در آید. 2.هرگونه تجزیه و تحلیل پس از پروژه با در نظر گرفتن اهداف زیر اجرا خواهد شد: (الف) نظارت بر رعایت شرایط مقرردر مجوز یا تأییدیه فعالیت و مؤثر بودن اقدامات جبرانی، (ب) بررسی یک اثر از لحاظ مدیریت صحیح و به منظور فائق آمدن بر ابهامات، (پ) تعیین صحت پیش بینی های قبلی به منظور انتقال تجزیه به فعالیت های مشابه آتی. 3- چنانچه در نتیجه ی تجزیه و تحلیل پس از پروژه ، هریک از طرف های متعاهد این پروتکل دلایل معقول دال بر وجود اثرات مخرب مهم فرامرزی ارائه نماید، یا عواملی کشف گردد که ممکن است منجر به چنین اثراتی شود، طرف مذکور بلافاصله مراتب را به اطلاع سایر طرف های ذی ربط این پروتکل و دبیرخانه خواهد رساند. در این صورت، طرف های ذی ربط بلافاصله به مشورت خواهند پرداخت و اقدامات ضروری را برای از میان برداشتن یا کاهش این اثرات به عمل خواهند آورد. ماده 12- گزارش دهی هرکدام از طرف های متعاهد گزارشی از اجرای مفاد این پروتکل را به شکل و در فواصل زمانی تعیین شده در اجلاس طرف های متعاهد به دبیرخانه ارائه خواهد نمود. ماده 13- مقررات سازمانی 1.از نظر این پروتکل و طبق بند 10 ماده 22 کنوانسیون ، اجلاس طرف های متعاهد از جمله مواردزیر را انجام خواهد داد: (الف) نظارت بر اجرای این پروتکل، (ب) نظارت بر محتوای این پروتکل، (پ) بررسی و تصویب پیوست های این پروتکل، (ت) بررسی و تصویب هرگونه اصلاحیه این پروتکل یا پیوست های آن، (ث) بررسی گزارش هایی که توسط دبیرخانه راجع به موضوعات مربوط به این پروتکل ارائه می شود، (ج) درصورت لزوم ، ایجاد نهادهای فرعی برای اجرای این پروتکل، (چ) درصورت اقتضاء مطالبه خدمات مالی و فنی مؤسسات علمی و نهادهای بین المللی مربوط برای اهداف این پروتکل، (ح) انجام سایر وظایفی که برای اجرای این پروتکل لازم است . 2- طبق بند 4 ماده 23 کنوانسیون، دبیرخانه از جمله عهده دار موارد زیر خواهد بود: (الف) اطلاعات مربوط به نقاط تماس اطلاع رسانی کلیه دولت های ساحلی دریای خزررا به شیوه الکترونیکی یا روش های مناسب دیگر، در دسترس طرف های متعاهد قرار دهد، 2.اطلاعات دریافتی از کشورهای مبداء در اجرای این پروتکل، شامل موارد زیر، را دریافت و به شیوه الکترونیکی یا روش های مناسب دیگر در دسترس قراردهد، (اول) اطلاعیه های مربوط به فعالیت های پیشنهادی موضوع بند 3 ماده (5) این پروتکل، (دوم) اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی ارائه شده توسط کشور مبداء موضوع بند 3 ماده 7 این پروتکل، (سوم) تصمیم نهایی اتخاذ شده در خصوص فعالیت پیشنهادی به همراه دلائل و ملاحظاتی که تصمیم مذکور به استناد آنها اتخاذ شده است ، ازجمله اطلاعات مربوط به نحوه ی مدنظر قرار دادن نظرات دریافت شده به موجب بند 2 ماده (10) این پروتکل. (پ) تهیه و ارسال گزارش های مربوط به اجرای این پروتکل، (ت) بررسی درخواست ها و اطلاعات دریافتی از طرف های متعاهد و مشورت با آنها درخصوص موضوعات مربوط به اجرای مفاد این پروتکل، (ث) تا حد امکان ، ترغیب تبادل اطلاعات و همکاری بین طرف های متعاهد و مساعدت به طرف های متعاهد جهت اجرای مفاد این پروتکل، (ج) ایجاد ترتیبات لازم برای تأمین کمک ها و توصیه های فنی برای اجرای مؤثر این پروتکل ، در صورت درخواست هر طرف متعاهد، (چ) درصورت اقتضاء، همکاری با سازمان ها و برنامه های منطقه ای و بین المللی ذی ربط، (ح) انجام سایر وظایفی که ممکن است توسط اجلاس طرف های متعاهد تعیین گردد. ماده 14- تأمین بودجه 1.به منظور تحقق اهداف این پروتکل ، طرف های متعاهد تا حد امکان تأمین منابع مالی برای تدوین و اجرای برنامه ها، پروژه ها و اقدامات مربوط را تضمین خواهند کرد. به این منظور، طرف های متعاهد: (الف) منابع مالی داخلی برای این اهداف را تعهد خواهند نمود، (ب) تدارک منابع مالی از منابع و سازوکارهای دوجانبه یاچند جانبه، از جمله کمک ها و وام ها ، را تشویق خواهند کرد، (پ) به جستجوی روش ها و مشوق های مبتکرانه برای تدارک و هدایت منابع، از جمله منابع بنیادها، نهادهای دولتی کشورهای دیگر، سازمان های بین اللملی، سازمان های غیردولتی، و نهادهای بخش خصوصی، خواهند پرداخت. 2- مقررات مالی کنوانسیون، با اعمال اصلاحات لازم ، در مورد این کنوانسیون اعمال خواهد شد ، مگر آنکه اجلاس طرف های متعاهد به گونه دیگری مقرر نماید. 3- تأمین مالی کلیه فعالیت های موضوع این پروتکل و اجرای آن ها از طریق اختصاص بودجه توسط طرف های متعاهد و سایر منابعی صورت خواهد گرفت که با قوانین داخلی مطابقت داشته باشد. ماده 15- حل و فصل اختلافات هرگونه اختلاف بین طرف های متعاهد در ارتباط با اجرا یا تفسیر مفاد این پروتکل ، به موجب ماده 30 کنوانسیون حل و فصل خواهد شد. ماده 16- تصویب و لازم الاجرا شدن پروتکل 1.این پروتکل با تصمیم به اتفاق آرای طرف های متعاهد طی اجلاس طرف های متعاهد تصویب خواهد شد. 2.این پروتکل از تاریخ ..... تا ........در شهر .........فقط برای امضای دولت های ساحلی دریای خزر مفتوح می باشد. 3.این پروتکل منوط به تنفیذ ، پذیرش یا تصویب دولت های ساحلی دریای خزر خواهد بود، و از تاریخی که پروتکل برای امضاء بسته می شود، برای الحاق هریک از دولت های ساحلی دریای خزر مفتوح خواهد بود . 4.اسناد تنفیذ ، پذیزش ، تصویب یا الحاق نزد امین اسناد کنوانسیون تودیع خواهد شد . 5.این پروتکل در نودمین روز پس از تاریخ تودیع سند تنفیذ ، پذیرش ، تصویب یا الحاق توسط تمامی دولت های ساحلی دریای خزرلازم الاجراء خواهد شد . ماده 17- تصویب اصلاحات و پیوست های پروتکل و اصلاحات پیوست ها هریک از طرف های متعاهد می توانند اصلاح این پروتکل یا افزودن پیوست هایی به آن یا اصلاح پیوست های آن را پیشنهاد نماید . این اصلاحات و پیوست ها توسط طرف های متعاهد تصویب و طبق مواد 24، 25و 34 کنوانسیون لازم الاجرا خواهند شد . ماده 18- تأثیر پروتکل بر قوانین ملی مفاد این پروتکل برحق طرف های متعاهد برای اتخاذ تدبیر شدیدتر ملی برای اجرای این پروتکل خدشه وارد نمی سازد. ماده 19- ارتباط با سایر موافقتنامه های بین المللی هیچیک از مفاد این پروتکل به حقوق و تعهدات طرف های متعاهد به موجب سایر موافقتنامه ها لطمه ای وارد نمی سازد . ماده 20- قید تحدید تعهد هیچ گونه قید تحدید تعهدی را نمی توان برای این پروتکل در نظر گرفت . ماده 21- امین اسناد امین اسناد این پروتکل ، همان امین اسناد کنوانسیون خواهد بود . ماده 22- متون معتبر متون آذری ، انگلیسی ، فارسی ، قزاقی ، روسی و ترکمنی این پروتکل دارای اعتبار یکسان می باشد. در صورت بروز اختلاف در تفسیر یا اجرای این پروتکل ، متن انگلیسی ملاک خواهد بود . ماده 23- ارتباط با مذاکرات راجع به وضعیت حقوقی دریای خزر هیچ یک از مفاد این پروتکل به گونه ای تفسیر نخواهد شد که پیش قضاوت در مورد نتایج مذاکرات مربوط به وضعیت نهایی رژیم حقوقی دریای خزر باشد . درتأیید مراتب فوق، امضاءکنندگان زیر که بطور مقتضی بدین منظور مجاز شده اند ، این پروتکل را امضاء نمودند . این پروتکل در شهر .....در روز ......(ماه) ..............سال ...........تنظیم گردید . پیوست 1- فهرست فعالیت ها 1.پالایشگاه های نفت خام ( به استثنای مؤسساتی که صرفاً به تولید روان کننده ها از نفت خام می پردازند) و تأسیساتی که روزانه 500 تن یا بیشتر زغال سنگ یا شن های قیردار برای تولید مواد گازی و میعانات مصرف می کنند . 2. (الف) نیروگاه های حرارتی یا سایر تأسیسات سوختی که میزان خروجی آنها 300 مگاوات یا بیش از آن باشد، (ب) نیروگاه های هسته ای یا سایر راکتورهای هسته ای، از جمله فعالیت های اوراق کردن یا برچیدن این قبیل نیروگاه ها یا راکتورها ( به استثنای تأسیسات تحقیقاتی برای تولید و تبدیل مواد شکافت پذیر و غنی که حداکثر قدرت آن از یک کیلو وات بار حرارتی مستمر تجاوز ننماید). 3- تأسیساتی که صرفاً برای تولید یا غنی سازی سوخت های اتمی ، بازفراوری یا انبار کردن سوخت های هسته ای تحت تشعشع، و دفع و فراوری زباله های رادیو اکتیو طراحی شده اند. 4- تأسیسات عمده ی گداخت آهن و فولاد ریخته گری و تولید فلزات غیر آهنی. 5- تأسیسات استخراج آزبست و فراوری و تبدیل آزبست و محصولات حاوی آزبست : محصولات سیمان حاوی آزبست، که تولید سالانه آن بیش از 20000 تن محصول نهایی باشد مواد سایشی که تولید سالانه آن بیش از 50 تن محصول نهایی باشد، و سایر موادی که سالانه بیش از 200 تن آزبست مصرف می کنند . 6- تأسیسات یکپارچه شیمیایی و پتروشیمی. 7- احداث ، بازسازی و/ یا تعریض بزرگراه ، آزاد راه و خطوط آهن راه دور ، از جمله احداث پل های مهم مرتبط با این راه ها و فرودگاه ها که طول باند اصلی آنها 100، 2 متر یا بیشتر باشد . 8- خطوط اصلی انتقال نفت ، گاز ، فرآوردهای نفتی یا شیمیایی. 9- بنادر تجاری و آبراه های درون سرزمینی و بنادر مورد استفاده برای تردد در آبراه های درون سرزمینی که عبور شناور های با ظرفیت بیش از 1.350 تن را امکان پذیر می سازد . 10- تأسیسات دفع پسماند از طریق سوزاندن ، فرآوردهای شیمیایی و دفن زباله ها. 11- سد ها و مخازن آبی بزرگ. 12- فعالیت های استخراج آب های زیر زمینی یا تغذیه مصنوعی آب های زیر زمینی که حجم سالانه برداشت یا تغذیه آبی آن 10میلیون متر مکعب یا بیشتر باشد . 13- تولید خمیر کاغذ، کاغذ و تخته با ظرفیت 200 تن مواد خشک شده در معرض هوا یا بیشتر. 14- معادن مهم ، معدن کاوی، و استخراج سنگ های معدن فلزی و زغال سنگ در محل. 15- تولید فراساحلی مواد هیدروکربن ، استخراج نفت و گاز طبیعی برای مقاصد تجاری که میزان استخراج آن از 500 تن در روز در مورد نفت و 500000 متر مکعب در مورد گاز فراتر رود . 16- تأسیسات عمده ذخیره سازی نفت، و فرآورده های پتروشیمی و شیمیایی. 17- جنگل زدایی در مناطق وسیع. 18- (الف) تأسیسات انتقال منابع آب بین حوزه های آبریز رودخانه ای که هدف از این انتقال پیشگیری از کمبودهای احتمالی آب باشد و میزان آب انتقال یافته از 100 میلیون متر مکعب در سال فراتر رود، (ب) در سایر موارد، تأسیسات انتقال منابع آب بین حوزه های مختلف آبریز رودخانه ای که میانگین چندساله جریان آب در حوزه ای که از آن آب برداشت می شود از 2000 متر مکعب در سال فراتر رفته و میزان آب انتقال یافته از 5 درصد این مقدار جریان آب بیشتر باشد . در هر دو مورد ، انتقال آب آشامیدنی لوله کشی شده مستثنی می باشد . 19- کارخانجات تصیفه آب های زاید با ظرفیت معادل جمعیتی بیش از 150000 نفر . 20- تأسیسات تولیدات میکروبی شناسی و زیست فناوری و نیز رها سازی موجودات زنده ای (ارگانیسم هایی) که از لحاظ ژنتیک تغییر یافته اند . 21- احیای اراضی، از جمله ساخت جزایر، زباله های خشکی متصل به ساحل و آبسنگ های مصنوعی. نکات مربوط به ضمیمه 1 1.ازلحاظ این پروتکل هر گاه تمام سوخت های هسته ای و سایر عناصر آلوده به رادیو اکتیو از محل تأسیسات به طور دائم خارج شده باشند، این قبیل تأسیسات، نیروگاه هسته ای و سایر راکتورهای هسته ای محسوب نمی شوند . 2- از نظر این پروتکل، - «آزادراه» به معنی جاده ای است که بطور خاص برای رفت و آمد موتوری طراحی شده، و املاک واقع در مجاورت بزرگراه به آن دسترسی ندارند، و: (الف) مسیرهای رفت و برگشت آن از یکدیگر مجزا بوده و با خط جداکننده، یا در موارد استثنایی به روش های دیگر، از هم جدا شده باشند، مگر در نقاط خاص یا بصورت موقت، (ب) هیچ جاده ، راه آهن ، مسیر تراموا یا معبر عابر پیاده ای بطور هم سطح آن را قطع ننماید، (پ) بطور خاص به عنوان آزادراه علامتگذاری شده باشد. - «بزرگراه» به معنی جاده مورد استفاده حمل ونقل موتوری است که دسترسی به آن صرفاً در تقاطع های کنترل شده صورت می گیرد و به ویژه ایستادن و توقف در مسیرهای رفت و برگشت آن ممنوع باشد. 3- از نظر این پروتکل، «فرودگاه» به معنی فرودگاهی است که با تعریف مندرج در کنوانسیون شیکاگو مورخ 1944 ( 1323) موجد سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری (ضمیمه 14) مطابقت داشته باشد . پیوست 2- فهرست معیارهایی برای کمک به تعیین اثرات مهم فرامرزی طرف های ذی ربط می توانند در احراز اینکه فعالیتی احتمالاً اثرات مخرب فرامرزی مهمی دارد، یک یا چند مورد از معیارهای زیر رامد نظر قرار دهند: (الف) اندازه: فعالیت های پیشنهادی که برای این فعالیت بزرگ محسوب می شوند، (ب) مکان: فعالیت های پیشنهادی که در منطقه ای که از لحاظ زیست محیطی حساس بوده یا اهمیت داشته باشند (نظیر باتلاق های تعریف شده به موجب کنوانسیون رامسر، پارک های ملی، ذخایر طبیعی مکان های دارای اهمیت علمی ویژه، یا مکان های واجد اهمیت باستان شناسی، فرهنگی یا تاریخی) قرار داشته یا به چنین منطقه ای نزدیک شود، همچنین فعالیتهای پیشنهادی واقع در مکان هایی که ویژگی های عملیات عمرانی پیشنهادی احتمالاً موجب اثرات مهمی بر جمعیت شود، (پ) اثرات : فعالیت های پیشنهادی که بطور خاص اثرات پیچیده و بالقوه مخربی از جمله فعالیت هایی که موجب اثرات مهم برانسان ها، یا گونه ها یا موجودات زنده (ارگانسیم های) ارزشمند می شوند فعالیت هایی که کاربرد بالفعل یا بالقوه از یک منطقه تحت تأثیر را تهدید می نمایند و فعالیت هایی که موجب افزایش بارگیری می شوند به نحوی که ظرفیت دفع محیط زیست جوابگوی آن نباشد. پیوست 3- حداقل محتوای اسناد ارزیابی اثرات زیست محیطی طبق ماده 6 پرو تکل، اطلاعات مندرج در پیش نویس ارزیابی اثرات زیست محیطی حداقل شامل موارد زیر خواهدبود: (الف) توصیف فعالیت پیشنهادی و اهداف آن، (ب) در صورت اقتضاء توصیف جایگزین های منطقی ( به عنوان مثال جایگزین های مکانی یا فناورانه) برای فعالیت پیشنهادی و همچنین گزینه کنار گذاشتن فعالیت، (پ) توصیف محیطی که احتمال می رود در نتیجه فعالیت های پیشنهادی به طور جدی آسیب ببیند و جایگزین های آن، (ت) توصیف اثرات زیست محیطی احتمالی فعالیت پیشنهادی، جایگزین ها و برآورد اهمیت آن، (ث) توصیف اقدامات جبرانی به منظور به حداقل رساندن اثرات منفی زیست محیطی، (ج) شرح روشن روش های پیشگیرانه و فرض های اولیه و نیز اطلاعات زیست محیطی مربوط مورد استفاده، (چ) شناسایی شکاف های موجود در دانسته ها و ابهاماتی که در جمع آوری اطلاعات مورد نیاز مشاهده شده است، (ح) در صورت اقتضاء طرح کلی برنامه های نظارت و مدیریت و هرگونه طرح مربوط به تجزیه و تحلیل پس از پروژه، (خ) خلاصه غیر فنی، از جمله در صورت اقتضاء گزارش تصویری ( نقشه ، نمودار ، و غیره ) . × وضعیت های تنقیحی