آیین نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس - مصوب 2003 یونسکو- با اصلاحات و الحاقات بعدی

هیئت وزیران — 1387/11/06

هیئت وزیران در جلسه مورخ 6/11/1387 بنا به پیشنهاد شماره 5264-1/862 مورخ 8/11/1386 سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آیین نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس- مصوب 2003 یونسکو-

هیئت وزیران در جلسه مورخ 6/11/1387 بنا به پیشنهاد شماره 5264-1/862 مورخ 8/11/1386 سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آیین نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس- مصوب 2003 یونسکو- را به شرح زیر تصویب نمود: «آیین نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب 2003 یونسکو» مصوب 1387,11,06 با اصلاحات و الحاقات بعدی ماده 1- در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح زیر به کار می رود: 1– کنوانسیون – کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب 2003 – یونسکو. 2– قانون- قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس. – مصوب 2003 یونسکو-. 3– سازمان – سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. 4– میراث – میراث فرهنگی ناملموس از جمله: الف– سنت ها و اصطلاحات شفاهی از جمله زبان که محملی برای میراث فرهنگی ناملموس به شماره می رود. ب– هنرهای نمایشی و ورزشی. ج– رسوم اجتماعی، آیین های دینی و ملی و جشنواره ها. د– دانش و رسوم مربوط به طبیعت و کیهان. هـ– مهارت در هنرهای دستی سنتی. 5– میراث تأیید شده – آن دسته از میراث های شناسایی و ثبت شده که برای معرفی، احیاء، ترویج و یا ثبت جهانی به تأیید شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری رسیده باشد. 6– گنجینه های زنده بشری – به افراد در قید حیات گفته می شود که در زمینه یک یا چند مورد از مصادیق میراث، صاحب نظر و استاد منحصر به فرد هستند به نحوی که فقدان آنها موجب فقر میراث گردد. ماده 2- سازمان موظف است در اجرای قانون و این آیین نامه، اقدامات زیر را انجام دهد: 1– پژوهش در زمینه میراث. 2– شناسایی و تعیین مصادیق میراث در ایران. 3– مستند سازی میراث. 4– اقدامات لازم جهت حفظ میراث از جمله ثبت آن. 5– معرفی منتخب آثار ثبت و تأیید شده به یونسکو جهت ثبت در فهرست های بین‌المللی. 6– معرفی میراث تأیید شده در رسانه های عمومی. 7– برگزاری نمایشگاه ها و همایش های داخلی و بین‌المللی برای معرفی میراث تأیید شده. 8– ایجاد موزه های مرتبط با میراث. 9– حمایت از تشکل ها و سازمان های مردم نهاد که در زمینه حفظ و احیاء میراث تأیید شده فعالیت می نمایند. تبصره– دستورالعمل های لازم در خصوص موارد یاد شده توسط سازمان تهیه می گردد. ماده 3- ثبت مصادیق میراث در فهرست های جداگانه زیر صورت می گیرد: الف– فهرست عادی – کلیه مصادیق میراثی که نیازمند حراست فوری نباشد. ب– فهرست فوری – مصادیق میراث در حال نسخ که نیازمند حمایت فوری است. ماده 4- سازمان موظف است در شناسایی و تعیین مصادیق میراث و حفاظت و حمایت از آن، مشارکت اقوام، جوامع، گروه های اجتماعی و اشخاصی که میراث مزبور را خلق، حفظ و منتقل کرده و یا می نمایند، جلب نموده به نحوی که آنها را در مدیریت حفظ و صیانت از آن دخالت دهد. ماده 5- سازمان موظف است برای معرفی میراث تأیید شده به عموم، اقدامات لازم را به ویژه از طریق انتشار کتب، مقالات، کتابچه ها و نشریات تخصصی و مانند آن معمول دارد. ماده 6- سازمان پیشنهادات لازم را در جهت آشنایی دانش آموزان و دانشجویان با مفاهیم و اهمیت میراث، به وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فن آوری، آموزش و پرورش و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارایه می نماید. ماده 7- سازمان موظف است، کلیه تدابیر و برنامه های لازم را در برای شناسایی و معرفی گنجینه های زنده بشری و حمایت از آنها تنظیم و اجراء نماید. ماده 8- سازمان موظف است برنامه ریزی لازم را برای احیاء، ترویج و معرفی میراث تأیید شده، به عمل آورد. ماده 9- سازمان می تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط نسبت به تأسیس واحد پژوهشی و آموزشی مستقل پیرامون موضوعات مربوط به میراث در قالب پژوهشگاه موجود در سازمان اقدام نماید. ماده 10- سازمان می تواند در چارچوب قوانین و مقررات، تشکیلات اداری و نیروی انسانی لازم را برای تحقق وظایف خود ایجاد نماید. ماده 11- سازمان موظف است «کارگروه ملی میراث فرهنگی ناملموس» را به منظور حسن اجرای مقررات کنوانسیون و این آیین نامه و انجام هماهنگی های لازم برای شناسایی میراث و حمایت از آن با عضویت نمایندگان دستگاه های زیر تشکیل دهد: 1– وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. 2– وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری. 3– وزارت آموزش و پرورش. 4– وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی. 5– وزارت اطلاعات. 6– سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. 7– سازمان تربیت بدنی. 8– سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران. 9– فرهنگستان هنر. 10– فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی. تبصره سازمان در صورت لزوم می تواند از سایر دستگاه ها برای شرکت در جلسات کارگروه یاد شده حسب مورد دعوت به عمل آورد. ماده 12- تمامی دستگاه های اجرایی مکلفند در شناسایی و ثبت میراث با سازمان همکاری نمایند. ماده 13- سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است همکاری لازم را با سازمان در امر معرفی و ترویج میراث تأیید شده در سطوح داخلی و خارجی به عمل آورد. ماده 14- تمامی موارد مندرج در این آیین نامه در صورتی مشمول ثبت و حمایت خواهند شد که با قوانین و مقررات و ارزش های ملی و دینی جمهوری اسلامی ایران مغایرت نداشته باشند. ماده 15- سازمان مسؤول حسن اجرای قانون و مقررات این آیین نامه و کنوانسیون و تهیه گزارش های موضوع ماده (29) کنوانسیون و ارایه آن به کمیته بین الدول می باشد. پرویز داودی معاون اول رییس جمهور × وضعیت های تنقیحی