دستورالعمل نحوه تعیین و پرداخت دستمزد میانجی گری با اصلاحات و الحاقات بعدی

مرجع رسمی — 1402/10/30

دستورالعمل نحوه تعیین و پرداخت دستمزد میانجی گری مصوب 1402,10,30 با اصلاحات و الحاقات بعدی در اجرای ماده (۸۲) قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392/12/4 با اصلاحات بعدی و ماده (۳۱) آیین نامه میانجی گری در امور کیفری مصوب 1402/6/5 هیأت وزیران و بنا به پیشنهاد وزیر دادگستری، تعرفه دستمزد میانجی گری و نحوه پرداخت آن، به شرح مواد زیر است. ماده ۱ ـ کلیه میانجی گران تحت هر عنوان، مشمول مقررات این دستورالعمل می باشند. ماده ۲ ـ پرداخت هزینه ها و دستمزد میانجی گری به عهده متقاضی است و در صورتی که ارجاع به میانجی گری به درخواست طرفین پرونده باشد، به صورت مساوی به عهده آنان است ماده ۳ ـ مقام ارجاع دهنده ضمن ارجاع پرونده به میانجی گر، دستمزد او را در چهارچوب این دستورالعمل به طرفین اعلام و در تصمیم اتخاذ شده به آن تصریح می کند . دریافت یا وعده دریافت هرگونه مال، وجه، منفعت یا امتیاز از طرفین اختلاف توسط میانجی گر به جز موارد مقرر در این دستورالعمل ممنوع است ماده 4 ـ حداکثر دستمزد میانجی گران برای سال 1402 به شرح جدول زیر است: درجه جرم تعزیری حداکثر دستمزد 8 چهار میلیون ریال 7 پنج میلیون ریال 6 شش میلیون ریال تبصره ـ حداکثر دستمزد میانجی گران هر ساله بر اساس تغییر شاخص های قیمت بهای کالا و خدمات طبق اعلام بانک مرکزی به تصویب رئیس قوه قضاییه می رسد. ماده ۵ ـ میانجی گری در یک جلسه انجام می شود و در صورت نیاز و توافق طرفین، با ذکر علت و رعایت سقف زمانی سه ماهه، بیش از یک جلسه نیز قابل برگزاری است. ماده ۶ ـ دستمزد میانجی گران پیش از شروع روند میانجی گری و هزینه های اتفاقی مانند هزینه کارشناسی و هزینه ترجمه اسناد خارجی، از طریق سامانه ای که توسط مرکز حل اختلاف ایجاد خواهد شد، پرداخت می شود. تبصره ۱ ـ پرداخت هزینه های اتفاقی بر عهده متقاضی یا متقاضیان خواهد بود. تبصره 2 ـ تا زمان ایجاد سامانه مربوط، دستمزد میانجی گران مستقیماً به حساب میانجی گر واریز می گردد. ماده ۷ ـ چنانچه طرفین پیش از تشکیل اولین جلسه میانجی گری سازش نمایند و حداقل بیست و چهار ساعت پیش از زمان جلسه، مراتب را به میانجی گر اعلام کنند، دستمزد پرداخت شده مسترد می شود. در صورتی که در فاصله بیست و چهار ساعت تا پیش از زمان تشکیل جلسه مراتب را اعلام کنند، پنجاه درصد دستمزد یک جلسه به میانجی گر تعلق می گیرد و مابقی مسترد می گردد. هزینه های اتفاقی در صورت انجام اقدامات مربوط، قابل استرداد نیست. ماده 8 ـ در صورت عدم حضور طرفین یا یکی از آن ها در جلسات میانجی گری و گزارش میانجی گر مبنی بر عدم امکان برگزاری جلسات، دستمزد پرداخت شده نسبت به طرف یا طرفینی که بدون عذر موجه حضور نیافته اند، قابل استرداد نیست. ماده ۹ ـ سهم مؤسسه از دستمزد میانجی گران بیست درصد است، مگر به گونه ای دیگر توافق کنند. ماده ۱۰ ـ اگر تعدد میانجی گرها به تقاضای طرفین باشد، به ازای هر میانجی گر الحاق شده، سی درصد به تعرفه جلسه میانجی گری اضافه می شود. ماده ۱۱ ـ در صورت تعدد میانجی گرها، دستمزد به طور مساوی بین آن ها تقسیم می شود، مگر این که میانجی گران به نحو دیگری توافق کنند. ماده ۱۲ ـ افرادی که توان پرداخت هزینه های میانجی گری را ندارند با تأیید مراجع مربوط و تشخیص مقام ارجاع جهت انجام میانجی گری معاضدتی معرفی می شوند. هزینه های اتفاقی از حکم این ماده مستثنا است. ماده ۱۳ ـ هر فرد میانجی گر مکلف است در هر سال طبق تشخیص مقام ارجاع سه بار به طور رایگان میانجی گری نماید. ماده ۱۴ ـ در مواردی که موضوع برای میانجی گری به شعب شورای حل اختلاف ارجاع می شود، هزینه ها بر اساس قانون شوراهای حل اختلاف پرداخت خواهد شد. ماده ۱۵ ـ در صورتی که میانجی گر در انجام وظیفه خود اهمال نماید مستحق دریافت حق الزحمه نیست و باید بنا به تشخیص مقام ارجاع دهنده تمام یا بخشی از دستمزد دریافتی را مسترد کند. این دستورالعمل در ۱۵ ماده و ۳ تبصره در تاریخ 1402/10/30 به تصویب رییس قوه قضاییه رسید و از تاریخ ابلاغ، لازم الاجرا است. رئیس قوه قضائیه ـ غلامحسین محسنی اژیه