آئین‌ نامه مرجع ملی و نهاد هماهنگی کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد با اصلاحات و الحاقات بعدی

مرجع رسمی — 1392/12/21

هیأت‌ وزیران در جلسه 1392/12/21 به پیشنهاد شماره 90/01/48222 مورخ 1390/12/24 وزارت دادگستری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و برای اجرای تصویب ‌نامه شماره 44136/258840 مورخ 1388/12/24، آئین ‌نامه مرجع ملی و نهاد هماهنگی کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد ر

هیأت‌ وزیران در جلسه 1392/12/21 به پیشنهاد شماره 90/01/48222 مورخ 1390/12/24 وزارت دادگستری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و برای اجرای تصویب ‌نامه شماره 44136/258840 مورخ 1388/12/24، آئین ‌نامه مرجع ملی و نهاد هماهنگی کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد را به شرح زیر تصویب کرد: آئین ‌نامه مرجع ملی و نهاد هماهنگی کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد مصوب 1392,12,21 با اصلاحات و الحاقات بعدی ماده 1 - در این آئین‌ نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط بکار می ‌روند: الف - کنوانسیون: کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد - مصوب 1382 - (برابر با سال 2003 میلادی) موضوع قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با فساد - مصوب 1387 - . ب - مرجع ملی: وزارت دادگستری به عنوان نهاد هماهنگ کننده. ج - نظارت و ارزیابی: پایش و ارزیابی مستمر و دوره‌ ای فعالیت دستگاه‌ های دولتی و بخش ‌های عمومی غیردولتی، تعاونی و خصوصی در اجرای مفاد کنوانسیون در چارچوب قوانین و مقررات مربوط. د - دبیرخانه: واحد اداری مستقر در وزارت دادگستری که تحت نظارت دبیر مرجع ملی فعالیت می‌‌ کند. هـ - مجمع دولت ‌های عضو: مجمع موضوع بند (1) ماده (63) کنوانسیون. و - دبیرخانه کنوانسیون: دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد مستقر در وین که از سوی دبیرکل سازمان ملل متحد مسئول پیگیری اجرای ماده (64) کنوانسیون است. ز - مرور: فرآیند بررسی و ارزیابی تدابیر و اقدامات هریک از دولت ‌های عضو برای اجرای مفاد کنوانسیون توسط سایر اعضاء بر اساس الزامات مندرج در بند (7) ماده (63) کنوانسیون و مصوبات مجمع دولت ‌های عضو. ح - شورا: شورای مرجع ملی. ماده 2 - این آئین ‌نامه در اجرای کنوانسیون تصویب و مرجع ملی در چارچوب کنوانسیون فعالیت می ‌کند و هدف آن ایجاد بسترهای لازم جهت تحقق اهداف کنوانسیون است. ماده 3 - وظایف و اختیارات مرجع ملی در چارچوب قوانین و مقررات مربوط به شرح زیر می ‌باشد: 1 - تدوین برنامه‌ های اجرایی و دستورالعمل ‌ها در زمینه اجرای مفاد کنوانسیون. 2 - تبادل اطلاعات و تجربیات مرتبط با کنوانسیون با اشخاص ذی ‌صلاح موضوع کنوانسیون با رعایت مصالح کشور مطابق دستورالعمل مصوب مرجع ملی. 3 - ایجاد هماهنگی بین دستگاه ‌ها، نهادها و اشخاص موضوع کنوانسیون و حسب مورد کمک به افزایش همکاری بین بخشی در راستای اجرای کنوانسیون. 4 - شناسایی خلأها و الزامات و ضرورت ‌های تقنینی، اجرایی و قضایی و ارایه گزارش و پیشنهاد به مراجع مربوط. 5 - برقراری ارتباط با دبیرخانه کنوانسیون و تشکیلات وابسته با هماهنگی وزارت امور خارجه. 6 - مشارکت در تهیه، تدوین و پیگیری تصویب یادداشت تفاهم و موافقتنامه ‌های دو یا چندجانبه و همکاری در تنظیم روابط با سایر دولت ‌ها و سازمان‌ های بین‌ المللی به منظور پیگیری همکاری‌ های بین ‌المللی در زمینه اجرای کنوانسیون و بهره ‌گیری بهینه از ظرفیت‌ های آن. 7 - تهیه، تنظیم و ارایه گزارش ‌های مرور، دوره ‌ای و موردی جمهوری اسلامی ایران با همکاری سایر دستگاه‌ های ذی ‌ربط. 8 - مدیریت و هدایت فرایند مرور سایر کشورهای عضو توسط جمهوری اسلامی ایران. 9 - تعیین و معرفی مأمور یا مأموران رابط با هماهنگی دستگاه ‌های ذی ‌ربط، به منظور تسهیل ارتباط مؤثر حسب مورد بین مراجع ذی ‌صلاح داخلی و خارجی در چارچوب ترتیبات یا موافقتنامه‌ های دوجانبه. 10 - مساعدت به دستگاه‌ های اجرایی و سازمان ‌های مردم نهاد و بخش خصوصی به منظور آموزش و تقویت بنیه علمی و عملی لازم در راستای پیشگیری و مبارزه با فساد و در صورت لزوم فراهم‌ سازی و تبادل اطلاعات علمی و تحقیقی. 11 - همکاری با دستگاه‌ های ذی‌ ربط به منظور افزایش آگاهی ‌های عمومی از جمله ایجاد دیدارگاه (پایگاه) اطلاع‌ رسانی. 12 - نظارت و پیگیری مستمر بر اجرای مفاد کنوانسیون و ارزیابی آن. 13 - مشارکت مؤثر در فعالیتهای مجمع دولتهای عضو و نهادهای وابسته با هماهنگی وزارت امور خارجه و همکاری دیگر نهادهای صلاحیتدار داخلی و پیگیری، هماهنگی و نظارت بر اجرای مصوبات مجمع مذکور در چارچوب قوانین و مقررات داخلی. ماده4 - ارکان مرجع ملی عبارتند از: 1 - رئیس (وزیر دادگستری) 2 - شورای مرجع ملی 3 - دبیر ماده 5 - وظایف و اختیارات رئیس عبارتند از: 1 - ریاست شورا و نظارت بر حسن اجرای مصوبات آن 2‌ - ارتباط و هماهنگی با دستگاه‌ های اجرایی، تقنینی و قضایی و سازمان‌ های مردم نهاد داخلی 3 - ارتباط و هماهنگی با مراجع خارجی و بین‌ المللی ذی ‌ربط، با هماهنگی دستگاه‌ های ذی ‌ربط و رعایت مقررات مربوط 4 - ارایه گزارش عملکرد دوره ‌ای یا موردی مرجع ملی به مقامات کشور 5 - پیشنهاد بودجه مرجع ملی 6 - تدوین برنامه‌ های اجرایی و ابلاغ آن به دستگاه‌ های اجرایی مربوط در چارچوب مقررات 7 - ارزیابی عملکرد بر مبنای برنامه‌ های ابلاغی 8 - سایر وظایف و اختیارات مرجع ملی مصرح در ماده (3) که در اختیار سایر ارکان قرار داده نشده‌ است. تبصره - رئیس می‌ تواند بخشی از اختیارات و وظایف خود را به معاونین و مدیران ذی ‌ربط خود تفویض کند. ماده6 - شورای مرجع ملی با هدف هماهنگی و ارایه مشورت به رئیس در موارد ارجاعی، با ترکیب زیر تشکیل می‌ شود: 1 - رئیس مرجع ملی (رییس شورا) 2 - دبیر مرجع ملی (دبیر شورا) 3 - معاون حقوقی قوه قضاییه 4 - معاون اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه ۵ - رئیس کل دادگستری استان تهران 6 - رئیس سازمان حسابرسی یا یکی از معاونان وی 7 - رئیس دیوان محاسبات کشور یا یکی از معاونان وی 8 - رئیس سازمان بازرسی کل کشور یا یکی از معاونان وی 9 - نمایندگان مطلع و تام ‌الاختیار: الف - وزارت اطلاعات ب - وزارت امور خارجه پ ‌ - وزارت امور اقتصادی و دارایی ت - وزارت کشور ث - شورای عالی امنیت ملی ج - دادستانی کل کشور چ - بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ح - قوه قضائیه در حوزه مبارزه با مفاسد اقتصادی خ - سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران د - نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران ذ - معاونت برنامه ‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور ر - معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور تبصره - دبیر شورا می ‌تواند حسب مورد از نمایندگان سایر دستگاه ‌های اجرایی، قضایی و تقنینی و نمایندگان بخش خصوصی و سازمان‌ های مردم نهاد و کارشناسان مجرب دعوت نماید. ماده 7 - شورا به تشخیص رئیس و با دعوت اعضاء توسط دبیر تشکیل جلسه خواهد داد. ماده 8 - دبیر مرجع ملی از میان معاونان وزیر دادگستری که در زمینه کنوانسیون تجربه کافی دارد توسط رئیس منصوب می ‌شود. ماده 9 - وظایف دبیر مرجع ملی عبارتند از: 1 - تمشیت امور اداری و اجرایی مرجع ملی 2 - دعوت از اعضاء، تهیه دستور جلسات، تدوین صورتجلسات و ابلاغ مصوبات مرجع ملی به دستگاه ‌های اجرایی و پیگیری آنها 3 - کسب آگاهی و جمع ‌آوری اطلاعات درباره تحولات بین ‌المللی مرتبط با کنوانسیون و ارایه گزارش به رئیس مرجع و اعضاء شورا 4 - ارتباط با دبیرخانه کنوانسیون و پاسخ به استعلامات و پرسش‌ های واصل شده از آن، با اطلاع رئیس مرجع ملی و با هماهنگی وزارت امور خارجه 5 - پیشنهاد ترکیب هیأت‌ های اعزامی برای شرکت در اجلاس ‌های مربوط به کنوانسیون به رئیس مرجع ملی 6 - پیگیری اجرای مصوبات مرجع ملی 7 - پیگیری تشکیل کارگروه‌ های تخصصی با حضور خود یا نماینده وی در آن 8 - ایجاد بانک اطلاعات اسناد و گزارش ‌های مربوط به کنوانسیون 9 - پیگیری اجرای مصوبات مجمع ملی دولت‌ های عضو در چهارچوب قوانین و مقررات داخلی تبصره - دبیر می ‌تواند با تأیید رئیس از مراکز پژوهشی و کارشناسان مجرب جهت انجام وظایف دبیرخانه استفاده نماید. ماده10 - دبیرخانه با رعایت ساختار تشکیلاتی وزارت دادگستری در این وزارتخانه با مسئولیت دبیر مرجع ملی تشکیل و انجام وظیفه می ‌نماید. ماده 11 - در اجرای مطلوب وظایف و اختیارات مرجع ملی، کارگروه‌ های تخصصی حسب نظر شورای مرجع ملی تشکیل و اصلاح می ‌شوند. عناوین، وظایف، ترکیب اعضاء و دستورالعمل کاری هر یک از کارگروه‌ های تخصصی با نظر شورای مرجع ملی تعیین و با حکم رئیس مرجع ملی ابلاغ می ‌شود. تبصره - گزارش‌ ها و مصوبات کارگروه‌ ها از طریق دبیر و حسب مورد به رئیس و اعضای شورا ارسال می ‌شوند. ماده 12 - وزیر دادگستری مسئول نظارت بر حسن اجرای این آئین ‌نامه می ‌باشد و تمامی نهادها و دستگاه‌ های اجرایی در چارچوب وظایف محوله موظف به همکاری هستند. معاون اول رئیس جمهور - اسحاق جهانگیری × وضعیت های تنقیحی