تصویبنامه در خصوص مجاز بودن وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات نسبت به امضای موقت موافقتنامه میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه در خصوص همکاری در بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو برای مقاصد صلح آمیز با اصلاحات و الحاقات بعدی

مرجع رسمی — 1400/04/02

تصویبنامه درخصوص مجاز بودن وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات نسبت به امضای موقت موافقتنامه میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه درخصوص همکاری در بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو برای مقاصد صلح آمیز مصوب 1400,04,02 با اصلاحات و الحاقات بعدی هیئت وزیران در جلسه 2 /4 /1400 به پیشنهاد شماره ۶۱۱۹۲ /۱ مورخ ۲۳ /۴ /۱۳۹۹ وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و در اجرای ماده (۲) آیین نامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافق های بین المللی – مصوب ۱۳۷۱ - تصویب کرد: وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مجاز است با هماهنگی معاونت حقوقی رییس جمهور (امور توافق های بین المللی) و وزارت امور خارجه نسب به مذاکره، پیش امضا (پاراف) و امضای موقت موافقتنامه میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه در خصوص همکاری در بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو برای مقاصد صلح آمیز در چهارچوب متن پیوست که تأیید شده به مهر دفتر هیئت دولت است، اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری نماید. اسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهور موافقت نامه دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه در خصوص همکاری در بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو برای مقاصد صلح آمیز دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه (که از این پس «طرف ها» نامیده می شوند)، با توجه به روابط دوستانه و دیرینه بین مردم دو کشور، با تمایل به تحکیم و ارتقاء همکاری های فناورانه درازمدت بین مردم دو کشور،‌ بر اساس اصول برابری، حاکمیت و منابع متقابل و با عنایت و آگاهی از اینکه همکاری در عرصه فضایی منجر به توسعه فناوری، علمی،‌ اقتصادی و اجتماعی خواهد گردید؛ با اظهار تمایل خود در ایجاد و توسعه همکاری سودمند مشترک و برابر میان دو کشور در استفاده و بهره برداری از فضای ماورای جو و استفاده کاربردی از تجهیزات و فناوری فضایی برای مقاصد صلح آمیز؛ با ارجاع به موافقتنامه همکاری های علمی و فناوری بین دولت ج . ا . ایران و دولت فدراسیون روسیه مصوب 22 /12 /1379؛‌ و با توجه به ماده 4 موافقتنامه مذکور و اولویت های فناورانه،‌ علمی و اقتصادی از جمله اکتشافات فضایی و کاربرد علوم فضایی برای مقاصد صلح آمیز؛ با تمایل به ارتقای توسعه اجتماعی، اقتصادی، علمی و فناوری جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه،‌ به شرح ذیل به توافق رسیدند: ماده 1 اهداف و دامنه کاربرد 1 . این موافقتنامه (شامل پیوست های 1 – 2 آن، که تشکیل دهنده بخش جدایی ناپذیر آن هستند) با هدف تعریف حوزه ها،‌ اصول حقوقی و اشکال سازمانی تحقق خط مشی مشترک،‌ با هدف ایجاد و توسعه برنامه ها و پروژه های همکاری در اجرای فعالیت های فضایی، و تضمین شرایط برای دستیابی موثر به نتایج عملی در این قلمرو منعقد خواهد شد. 2 . خط مشی مورد توافق در ارتباط با فعالیت های مشترک فضایی در راستای این موافقتنامه،‌ می بایست مطابق با قوانین دولت های طرف ها و حقوق بین الملل فضایی مورد توافق انجام شود به گونه ای که موارد زیر را تامین کند: 1) تدارک و تبادل دوجانبه منابع فنی و علمی، بر مبنای حقوقی، که برای بکارگیری در قلمروهای مختلف فعالیت های مشترک فضایی در نظر گرفته شده است؛ 2) توسعه روابط به نفع فعالیت های مشترک در بازار بین المللی تجهیزات و خدمات فضایی؛ 3) قابلیت اطمینان و حمایت حقوقی و سازمانی برای برنامه ها و پروژه های مشترک؛ 4) توزیع منصفانه منافع و مزایای حاصل از فعالیت های مشترک در زمینه فضا؛ 5) ضمانت های لازم حقوق مالکانه شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک در ارتباط با اهداف همکاری شامل رعایت منافع مشروع دارندگان و استفاده کنندگان از فناوری و تجهیزات پشتیبانی؛ 3 . طرف ها بایستی،‌ به واسطه نهادهای صلاحیتدار خود، در خصوص دستورالعمل های اصلی برنامه های ملی فضایی دولت های خود، همچنین در خصوص بخشنامه ها و قوانین جاری لازم الاجرای دولت های خود، تا آنجا که به موضوع تنظیم این موافقتنامه مربوط می شوند، تبادل اطلاعات نمایند. ماده 2 مبنای حقوقی همکاری در چارچوب این موافقتنامه باید مطابق با قوانین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه که تابع اصول و هنجارهای شناخته شده حقوق بین الملل است،‌ انجام شود و نباید به واسطه طرف ها،‌ مغایر با اجرای کامل تعهدات طرف ها و اعمال حقوق خود زیر معاهدات بین المللی که در آن جمهوری اسلامی ایران و یا فدراسیون روسیه شرکت دارند، باشد. تا موقع پیوستن جمهوری اسلامی ایران به معاهده اصول حاکم بر فعالیت های دولت ها در کاوش و بهره برداری از فضای ماورای جو، شامل ماه و سایر اجرام سماوی 27 ژانویه 1967 (7 بهمن 1345) (که از این پس «معاهده فضای ماورای جو» نامیده می شود) و کنوانسیون ثبت اشیاء پرتاب شده به فضای ماورای جو 14 ژانویه 1975 (24 دی 1353) (که از این پس «کنوانسیون ثبت» نامیده می شود)، طرف ها توافق دارند که، از طریق انعقاد موافقتنامه های الحاقی، به صورت مکتوب،‌ نظامی ایجاد کنند تا جنبه هایی از همکاری در چارچوب این موافقتنامه که ممکن است در تعارض با اصول،‌ هنجار و رویه های مقرر در معاهده فضای ماورای جو و کنوانسیون ثبت باشد را تنظیم نماید و سازکار اجرای اهداف این تنظیم را تعیین خواهند نمود. تحت این رویه طرف ها می توانند ، طی یک تصمیم مورد توافق، مقررات معاهده فضای ماورای جو و کنوانسیون ثبت را برای اهداف و در چارچوب این موافقتنامه میان خود قابل اجرا نمایند. ماده 3 نهادهای صلاحیتدار، نهادها و سازمان های تعیین شده، و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک 1 . نهادهای صلاحیتدار مسئول در اجرای همکاری طبق این موافقتنامه (که از این پس «نهادهای صلاحیتدار» نامیده می شوند) عبارت خواهند بود از : از طرف ایران – سازمان فضایی ایران (ایسا) از طرف روسیه – سازمان فضایی دولتی (روس کاسموس) طرف ها باید بلافاصله و به صورت مکتوب یکدیگر را از طرق مجاری دیپلماتیک از انتصاب سایر نهادهای صلاحیتدار مطلع نمایند. 2 . طرف ها و نهادهای صلاحیتدار می توانند، مطابق با قوانین دولت های خود، به ترتیب،‌ سایر وزارتخانه ها (ادارات) و سازمان های دولت های طرف ها (که از این پس از «نهادها و سازمان های تعیین شده» نامیده می شوند) را برای انجام انواع فعالیت های تخصیص یافته درون این موافقتنامه وارد نمایند. 3 . از منظر این موافقتنامه عبارت «شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک» به معنی نهادهای صلاحیتدار، نهادها و سازمان های تعیین شده و همچنین اشخاص حقوقی و حقیقی وارد شده توسط آن ها در فعالیت های مشترک در راستای این موافقتنامه خواهد بود. ماده 4 حوزه های همکاری 1 . همکاری در چارچوب این موافقتنامه در حوزه های ذیل خواهد بود: 1) علوم فضایی و بهره برداری از فضای ماورای جو، شامل تحقیق اخترفیزیکی (فیزیک نجوم) و مطالعات سیاره ای؛ 2) سنجش از دور زمین از طریق فضا و فناوری و خدمات مرتبط؛ 3) مخابرات فضایی و خدمات پخش رادیو و تلویزیونی و استفاده از فناوری اطلاعات و خدمات مرتبط؛ 4) ناوبری ماهواره ای و فناوری و خدمات مرتبط؛ 5) زمین سنجی و هواشناسی زمین از طریق فضا؛ 6) مطالعات مواد فضایی؛ 7) زیست شناسی و پزشکی فضایی؛ 8) پروازهای فضایی سرنشین دار؛ 9) فراهم نمودن و بهره مندی از خدمات پرتاب فضایی؛ 10) هماهنگی مدار /فرکانسی در مدار زمین ثابت ؛ 11) منظومه های ماهواره ای؛ 12) توسعه و بهره برداری مشترک از زیرساخت های مرتبط مانند: مراکز تجمیع و آزمون، ایستگاه های زمینی و پایگاه پرتاب فضایی؛ 13) استفاده از نتایج فعالیت های مشترک در تولید تجهیزات و فناوری های نوین فضایی در بخش های اقتصادی دیگر؛ 14) حفاظت از محیط فضا برای استفاده پایدار، شامل پایش اشیاء فضایی،‌ هشدار و کاهش پسماندهای فضایی. 2 . سایر حوزه های همکاری، در صورت لزوم، با توافق مکتوب طرف ها یا نهادهای صلاحیتدار طرف ها تعیین خواهد شد. ماده 5 اشکال همکاری 1 . همکاری در چارچوب این موافقتنامه می تواند به اشکال ذیل انجام شود: 1) اجرای برنامه ها و پروژه های مشترک، با استفاده از پایگاه های علمی، صنعتی و آزمایشگاهی؛ 2) انجام آزمایش های مشترک؛ 3) ایجاد سازکار تبادل اطلاعات علمی و فنی،‌ تجارب، داده های تجربی، نتایج اقدامات توسعه آزمایشگاهی، مستندسازی و تامین مواد و تجهیزات در حوزه های مختلف علوم فضایی،‌ تجهیزات و فناوری های فضایی؛ 4) اجرای برنامه ها و پروژه های مرتبط با طراحی، ساخت،‌ آزمایش و بهره برداری از محموله های فضایی، فضاپیما، سامانه های فضایی، پرتابگرها، پایگاه های پرتاب فضایی و یا اجزای آن؛ 5) سازمان دهی دوره های آموزشی حرفه ای و دوره های بازآموزی متخصصات صنعت فضایی، مبادله دانشمندان، مهندسان و سایر متخصصان؛ 6) برگزاری هم اندیشی ها،‌ گردهمایی ها و نمایشگاه های تخصصی مشترک. 2 . اشکال دیگر همکاری، در صورت لزوم،‌با توافق مکتوب دوجانبه طرف ها یا نهادهای صلاحیتدار طرف ها تعیین خواهد شد. 3 . طرف ها تلاش خواهند کرد موضع متحد در قبال حل و فصل موضوعات علمی – فنی و حقوقی بین المللی مرتبط با بهره برداری و استفاده صلح آمیز از فضای ماورای جو اتخاذ نمایند. ماده 6 پروتکل ها 1 . شرایط فنی، مالی، حقوقی و سازمان دهی برای اجرای برنامه ها و پروژه های خاص همکاری منوط به موافقتنامه ها یا قراردادها (که از این پس «پروتکل ها » نامیده می شوند) میان شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک یا در صورت لزوم، به طور مستقیم بین طرف ها خواهد بود. 2 . پروتکل ها وظایف و تعهدات شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک را تعیین خواهند کرد. 3 . طرف ها به نهادهای صلاحیتدار تفویض اختیار خواهند داد تا نظام مطلوب مقررات در چارچوب پروتکل ها ایجاد نمایند که بتواند، به طور خاص، زمینه اجرای اصول،‌ قواعد و رویه ها مطابق با پیوست های 1 و 2 این موافقتنامه را فراهم آورد. ماده 7 حفاظت از دارایی هر یک از طرف ها، مطابق قوانین و مقررات دولت خود، در قلمرو سرزمینی دولت خود و یا در تأسیسات تحت اختیار و یا کنترل خود از دارایی طرف دیگر (دارایی دولتی) و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف دیگر، که به طور مستقیم برای اهداف همکاری فراهم شده و در چارچوب فعالیت های مشترک در راستای این موافقتنامه استفاده می شود، حفاظت فیزیکی و حقوقی خواهند کرد. پروتکل ها، در صورت لزوم، رویه ها و اقدامات عملی مرتبط با حفاظت از این دارایی ها را تبیین خواهد کرد. ماده 8 جلسات و کارگروه ها طرف ها، نهادهای صلاحیتدار و نهادها و سازمانهای تعیین شده، در صورت لزوم، جلسات ویژه با شرکت مقامات و کارشناسان ذیربط برگزار خواهند کرد و کارگروه های اختصاصی مشترک برای تشریح تفصیلی جنبه های خاص فعالیت های مشترک، ‌پیش نویس پیشنهادی در خصوص حوزه ها و اشکال نوین چنین فعالیت ها و همچنین اقدامات برای بهینه سازی ابزار و روش های سازمانی توسعه همکاری در چارچوب این موافقتنامه و پروتکل ها ایجاد خواهند نمود. سپس این طرح های پیشنهادی را می توان در قالب طرح توصیه های مورد توافق نهادهای صلاحیتدار به طرف ها جهت بررسی ارائه کرد. ماده 9 تأمین وجه 1 . طرف ها، نهادهای صلاحیتدار و نهادها و سازمانهای تعیین شده در خصوص تامین بودجه فعالیت های مشترکی که در چارچوب این موافقتنامه انجام می شود، مطابق با هنجارها، مقررات و رویه های مدیریت بودجه اجرایی دولت های مربوطه خود و بسته به امکان تحصیل اعتبار بودجه اختصاص یافته برای این اهداف،‌ به توافق خواهند رسید. 2 . طرف ها، تا وقتی که به طریق دیگر توافق نکرده باشند. هیچگونه مسوولیت مالی برای اجرای برنامه ها و پروژه های خاص که در چارچوب پروتکل ها بین شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک انجام می شود، نخواهند داشت. 3 . هیچ موردی در این ماده به نحوی تفسیر نخواهد شد که تعهدات اضافی برای طرف ها و دولت های طرف ها به منظور تامین بودجه همکاری صورت گرفته به موجب این موافقتنامه ایجاد نماید. ماده 10 مالکیت فکری 1 . از منظر این موافقتنامه عبارت «مالکیت فکری»‌ معنایی را خواهد داشت که در ماده 2 کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت فکری،‌ امضا شده در 23 تیر 1346 (14 جولای 1967) در استکهلم، آمده است. 2 . از منظر این موافقتنامه،‌عبارت «نتایج فعالیت های فکری» به معنای راه حل های عملی، طراحی، فنی و فناوری موجود در اسناد فنی و علمی و فنی، و همچنین در محصولات فضایی که در جریان همکاری دوجانبه در زمینه بهره برداری و استفاده از فضا برای مقاصد صلح آمیز،‌ توسعه، تولید و تحویل می گردند، خواهد بود. 3 . طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک،‌ مطابق با قوانین و تعهدات بین المللی دولت های خود و مفاد این موافقت نامه،‌حفاظت کافی و مؤثر از مالکیت فکری ایجاد و یا فراهم شده در چارچوب این موافقت نامه را تضمین خواهند کرد. طرف ها و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک،‌ به صورت متقابل و زمانبندی شده، اطلاعات مربوط به نتایج مشترکاً حاصله از فعالیت های فکری را منوط به حفاظت از آن در اختیار یکدیگر قرار خواهند داد، و با هدف اجرای رویه های لازم برای تامین چنین محافظتی همکاری خواهند نمود. 4 . طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک مقررات مربوط به مالکیت فکری ایجاد و یا فراهم شده در چارچوب فعالیت های مشترک در راستای این موافقت نامه را در پروتکل ها تعریف خواهند نمود. ماده 11 تبادل اطلاعات 1 . از منظر این موافقت نامه عبارت «اطلاعات» به معنی هرگونه اطلاعات (صرف نظر از فرم ارائه و حامل آن) در خصوص اشخاص،‌ اشیاء،‌ حقایق، رویدادها، پدیده ها و روندها،‌ شامل داده های علمی و فنی، مرتبط با فعالیت های مشترک مطابق با این موافقت نامه یا پروتکل ها، و نیز اطلاعات مربوط به روند اجرای آن و نتایج حاصله خواهد بود. 2 . با رعایت مفاد این موافقت نامه،‌ طرف ها بر اساس عمل متقابل در کوتاه ترین زمان ممکن اطلاعات لازم برای اجرای فعالیت های مشترک، و همچنین اطلاعات مرتبط با نتایج مشترکاً بدست آمده در چارچوب این فعالیت ها را در اختیار یکدیگر خواهند گذارد . هر یک از طرف ها و هر یک از شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف ها چنین اطلاعاتی را به شخص ثالث نسبت به این موافقت نامه و پروتکل ها منتقل نخواهند کرد، مگر اینکه به ترتیب،‌طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک متقابلاً از قبل به صورت کتبی به گونه ای دیگر توافق کرده باشند. 3 . هر یک از طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک، هیچ گونه اطلاعات دریافتی از طرف مقابل و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف دیگر را بدون رضایت قبلی کتبی طرف انتقال دهنده و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک انتقال دهنده، ‌افشا نخواهند کرد و یا انتقال مجدد نخواهند داد. 4 . در صورتی که ارایه اطلاعات طبقه بندی شده (اطلاعات، محافظت شده مطابق با قوانین دولت های طرف ها،‌ که انتشار آن ممکن است به امنیت یا منافع دولت یکی از طرف ها زیان وارد نماید)‌ برای فعالیت های مشترک در چارچوب این موافقت نامه از جانب طرف ها ضروری دانسته شود،‌ و یا در صورت دستیابی به چنین اطلاعاتی (ایجاد شده) در روند اجرای فعالیت های مشترک، رویه انتقال و رسیدگی به چنین اطلاعاتی تابع قوانین دولت های طرف ها و «موافقت نامه بین جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه در خصوص حفاظت متقابل از اطلاعات طبقه بندی شده 6 فوریه 2008 (17 بهمن 1386)» یا سایر موافقت نامه های مکتوب منعقده توسط طرف ها به این منظور منعقده شده باشد. 5 . طرف ها و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک می توانند، ‌به قصد اجرای این موافقت نامه و پروتکل ها،‌ اطلاعات محرمانه،‌ که به معنای بند 4 این ماده اطلاعات طبقه بندی شده نمی باشد، مبادله نمایند، طرف انتقال دهنده یا شرکت کننده در فعالیت های مشترک انتقال دهنده بر روی پاکت های مدارک علامت می گذارد: در جمهوری اسلامی ایران - «(فارسی)» «(ترجمه)»، «(روسی)»،‌ «(انگلیسی)»؛‌ در فدراسیون روسیه - «(Dlya sluzhebnogo polzovaniya) «(فارسی)»، «(برای استفاده رسمی)» پروتکل ها حفاظت از اطلاعات محرمانه را تأمین و شرایطی را مهیا خواهند کرد که در آن چنین اطلاعات قابل انتقال به کارمندان طرف ها یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک ، یا هر شخص ثالث مرتبط با چنین موافقت نامه ها، شامل پیمانکاران و پیمانکاران فرعی در حیطه اعمال موافقت نامه های منعقده مابین گردد. پروتکل ها، در صورت لزوم، جهت رعایت تعهدات مربوط به حفاظت از اطلاعات محرمانه، اتخاذ تدابیر مناسب را در رابطه با کارمندان طرف ها، شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک و اشخاص ثالث که در بالا به آنها اشاره شده، فراهم خواهد کرد. ماده 12 مبادله علمی و فناوری 1 . با توجه به فعالیت های مشترک به موجب این موافقت نامه،‌ طرف ها باید از طریق نهادهای صلاحیتدار خود بر اساس منافع متقابل، درصدد کمک به تبادل دانش و تجربه خاص و همچنین استفاده مؤثر از ابزارها و فناوری های فنی که در چارچوب، یا در نتیجه،‌ فعالیت های مشترک فراهم می آید،‌ باشند. اساس سازمانی و حقوقی همکاری در زمینه مبادلات علمی و فناوری با توجه به ماهیت اقلام و فناوری های مورد استفاده و الزامات حفظ امنیت و ایمنی آنها تعریف خواهد شد. 2 . طرف ها متعهد خواهند شد که شرایط مناسب را برای تحویل متقابل اقلام و ارائه فن آوری های مطابق محدودیت ها و رویه های خاص نقل و انتقال فراهم کنند، تا مانع بروز هرگونه شرایطی شود که تحت آن نظارت و کنترل و مناسب در رابطه با اقلام و فن آوری های حفاظت شده در قلمرو دولت طرف واردکننده به چالش کشیده شود، و چنین اقلام و فناوری هایی موضوع هرگونه فعل یا ترک فعل غیرقانونی از طرف گیرندگان (کاربران) یا هر شخص دیگری بشوند. 3 . از منظر این ماده عبارت «اقلام و فن آوری های حفاظت شده» به معنای هرگونه کالا (اشیاء،‌ مواد یا محصولات) خواهد بود که در رابطه با آن دستگاه های دولتی مجاز مطابق قوانین دولت های طرف ها مجوزهای صادراتی صادر می کنند و یا در رابطه با آن هر یک از طرف ها مجوزهای دیگری برای صادرات به قلمرو دولت طرف مقابل صادرمی کنند و طرف صادرکننده،‌ با اقدام از طریق نهاد صلاحیتدار خود و یا سایر نهادهای مجاز،‌ مطابق قوانین دولت خود و بر اساس این موافقت نامه اعمال نظارت می نماید. 4 . اقلام و فن آوری های حفاظت شده صادره باید در قلمرو دولت طرف واردکننده و در تأسیسات واقع در قلمرو و یا نظارت طرف واردکننده،‌ شامل زمانی که بهره برداری از آنها توسط شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک و به هنگام کنترل و نظارت،‌ از هر شکل و نوع توقیف یا اقدام اجرایی، و همچنین از هرگونه اقدامات اجباری دیگر،‌ همچون توقیف و فروش اجرایی فهرست مورد اشاره کالاها یا توقیف آنها، پیش از تصمیم دادگاه مصونیت داشته باشند. ماده 13 کمک به فعالیت های کارکنان در مأموریت ها، واردات و صادرات کالا 1 . هر یک از طرف ها مطابق با قوانین دولتی خود، ورود، اقامت و خروج متخصصان اعزامی به ماموریت از سوی طرف دیگر و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک دیگر را در قلمرو دولت خود تسهیل خواهد کرد. با رعایت قوانین دولت های طرف ها و مفاد ماده 7 این موافقت نامه،‌ سایر اقدامات لازم برای انجام مؤثر فعالیت های مشترک در چارچوب این موافقت نامه می تواند انجام شود. 2 . کالاهایی که برای انجام فعالیت های مشترک در چارچوب این موافقت نامه ضروری هستند، به هنگام نقل و انتقال از مرزهای دولتی دولت های طرف ها، مطابق قوانین دولت های طرف ها و معاهدات بین المللی که دولت های طرف ها از اعضای آن هستند،‌ مشمول معافیت از عوارض گمرکی و مالیاتی خواهند بود. 3 . از منظر این ماده عبارت «کالا» به معنای اقلامی (اشیاء، مواد یا محصولات) است که در رابطه با بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو برای مقاصد صلح آمیز همچون فضاپیما، پرتابگرها شامل اجزای آنها،‌ ابزار،‌ کنترل، آزمایش و سایر تجهیزات،‌ قطعات یدک،‌ مواد یا اجسام طبیعی یا مصنوعی مرتبط و به لحاظ فناوری ضروری، فناوری های مرتبط به شکل اطلاعات کار گذاشته شده بر روی حامل های مواد،‌ و همچنین اطلاعات دیگر به شکل هر مواد شامل حامل های مواد، از جمله اطلاعات مربوط به فناوری ها و طراحی پیلوت و توسعه مهندسی فنی خواهد بود. 4 . معافیت از پرداخت عوارض گمرکی و مالیات واردات (صادرات) مطابق با این موافقت نامه اعمال نخواهد شد برای : 1) هزینه خدمات خاص ارائه شده در رابطه با ترخیص گمرکی کالا، مانند خدمات انبارداری و مشاوره؛ 2) کالای مشمول مالیات غیرمستقیم؛ 5 . معافیت از عوارض گمرکی و مالیات مصرح در این ماده، مطابق قوانین هر یک از دولت های طرف ها و معاهدات بین المللی که دولت های طرف ها از اعضای آن هستند، به کالاهایی که از طریق مرز دولتی فدراسیون روسیه یا مرز دولتی جمهوری اسلامی ایران یا کشورهای ثالث نقل و انتقال می یابند، اعطا خواهد شد، صرف نظر از کشور مبداء آن کالاها، از جمله نسبت به کالاهایی که در چارچوب برنامه ها و پروژه های چندجانبه که مستقیماً به موضوع این موافقت نامه مربوط می باشد وارد و صادر شده اند. 6 . نهادهای صلاحیتدار در هر مورد،‌ همراه با اطلاعات دقیق در خصوص نامگذاری، مقدار، ارزش و هدف کالا، به مقامات گمرکی دولت های طرف ها اعلام تأیید می کنند که واردات (صادرات) کالاها در چارچوب این موافقت نامه انجام می شود. فهرست های خاص و کمیت های کالاها، که از طریق مرزهای دولتی دولت های طرف ها نقل و انتقال می یابند و مشخصاً با هدف همکاری در چارچوب و تحت ضوابط و شرایط این موافقت نامه در نظر گرفته شده اند،‌ قبل از ارسال به صورت مکتوب مورد توافق نهادهای صلاحیتدار دو طرف قرار خواهند گرفت. ماده 14 مسئولیت 1 . طرف ها در خصوص هر موضوع دعوی مسوولیتی در رابطه با تعیین بار مسوولیت جبران خسارت و دفاع حقوقی در برابر ادعاهای احتمالی، که به موجب حقوق بین الملل، از جمله کنوانسیون مسوولیت بین المللی در مورد خسارات ناشی از اشیاء فضایی 29 مارس 1972 (9 فروردین 1351)‌ می تواند مطرح گردد، با یکدیگر مشورت و رایزنی خواهند نمود. طرف ها جهت احراز هر واقعیت حین بررسی هرگونه واقعه یا تصادف که ممکن است زمینه های مسوولیت را ایجاد نماید، به خصوص از طریق مداخله کارشناسان و تبادل اطلاعات با یکدیگر همکاری خواهند کرد. در صورت لزوم، تسهیم خسارت از طریق مراجعه به کارشناس با هیات های مرضی الطرفین و یا ارجاع به مرجع حل و فصل اختلاف مورد توافق طرف ها صورت خواهد پذیرفت. 2 . اصل اقساط حق طرح دعوای مسوولیت و غرامت صورت جامع، همانگونه که در بند 2 این ماده تصریح شده است، فقط در صورتی به اجرا درخواهد آمد که طرفی که سبب بروز خسارت شده، شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک، اشخاص از میان کارمندان او (کارکنان) یا دارایی او و طرفی که خسارت دیده است، شرکت کنندگان او در فعالیت های مشترک، اشخاص از میان کارمندان (کارکنان) او یا دارایی او، به ترتیب،‌ دخیل یا مورد استفاده در فعالیت های مشترک در چارچوب این موافقت نامه باشند. این اصل تعمیم داده نخواهد شد به : ادعاهایی که توسط یک شخص حقیقی یا هر شخص واجد شرایط دیگر (وصی، ورثان، یا قائم مقام وی) در رابطه با جراحات جسمی یا سایر آسیب های جدی به سلامتی یای مرگ آن شخص حیقی مطرح شده است؛ ادعاهایی که در روابط بین یک طرف و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک و همچنین در روابط بین چنین شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک مطرح می گردد؛ ادعاهای مربوط به مالکیت فکری؛ ادعاهای مربوط به خسارت ناشی از سوء رفتار عمدی یا سهل انگاری فاحش؛ ادعاهایی بر اساس مفاد قراردادی به صراحت تبیین شده. ماده 15 حل و فصل اختلاف بین دولت های متعاهد 1 . در صورت بروز اختلاف ناشی از اجرا یا تفسیر این موافقتنامه بین دولت های متعاهد، طرف ها تلاش خواهند کرد ابتدا از طریق مذاکره از طریق مجاری دیپلماتیک و به طور دوستانه اختلافات را حل و فصل نمایند. در صورت عدم توافق هر یک از طرف های متعاهد می تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط به خود، ضمن ارسال اطلاعیه ای برای طرف متعاهد دیگر، موضوع را به هیئت داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب هر یک از طرف های متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید. در صورت ارجاع امر به داوری هر یک از طرف های متعاهد باید ظرف 60 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه نسبت به معرفی یک داور اقدام کند و داوران منتخب باید ظرف مدت 60 روز از تاریخ آخرین انتخاب، ‌سرداور را تعیین نمایند. چنانچه هر یک از طرف ها ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند هر یک از طرف ها می تواند از رئیس دیوان بین المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید از اتباع کشوری انتخاب شود که در زمان انتخاب با طرف های متعاهد روابط سیاسی دارد. 2 . هیئت داوری با توجه به سایر مواردی که طرف های متعاهد توافق نموده اند آیین و محل داوری را تعیین خواهد نمود. 3 . تصمیمات هیئت داوری برای طرف های متعاهد لازم الاتباع است. ماده 16 حل و فصل و اختلاف بین شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک 1 . با توجه به برنامه ها، پروژه ها و انواع فعالیت های خاص موضوع این موافقتنامه،‌ طرف ها وشرکت کنندگان در فعالیت های مشترک این موافقتنامه در قراردادهای مستقل موضوع هر پروژه، روش حل و فصل اختلافات را تصریح خواهند نمود. 2 . در صورتی که روش های قابل اجرا برای حل و فصل اختلافات به طور خاص در قراردادهای آتی شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک موضوع این موافقتنامه تصریح نشده باشد، در صورت بروز اختلافات، شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک در ابتدا تلاش خواهند کرد که اختلاف را از طریق مذاکره ظرف مدت شش ماه به صورت دوستانه حل و فصل و نمایند و چنانچه ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ دعوت به مذاکره موفق به حل و فصل نشوند، اختلاف به هیئت داوری سه نفره به شرح بند (3) ارجاع می گردد. 3 . هر یک از شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک که بخواهد اختلافی را به داوری ارجاع نماید باید ضمن ارسال اطلاعیه کتبی برای دیگری داور منتخب خود را معرفی نماید . طرف دیگر باید ظرف مدت 60 روز از تاریخ دریافت اطلاعیه مذکور نسبت به معرفی یک داور اقدام کند و داوران منتخب باید ظرف مدت 60 روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین نمایند. چنانچه هر یک از طرف ها ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند هر یک از طرف ها می تواند از رئیس دیوان داوری بین المللی اتاق تجارت بین الملل (آی سی سی) بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید، سرداور باید از اتباع کشوری انتخاب شود که در زمان انتخاب با طرف های متعاهد روابط سیاسی دارد. 4 . هیئت داوری با توجه به سایر مواردی که طرف های متعاهد توافق نموده اند آیین و محل داوری را تعیین خواهد نمود. 5 . تصمیمات هیئت داوری برای طرف های متعاهد لازم الاتباع است. ماده 17 مدت، لازم الاجرا شدن، اصلاح و خاتمه موافقت نامه 1 . این موافقت نامه از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی طرف ها از طریق مجاری دیپلماتیک مبنی بر اتمام تشریفات داخلی لازم برای لازم الاجراشدن موافقت نامه، لازم الاجرا خواهد شد، و برای یک دوره پنج ساله لازم الاجراء باقی خواهد ماند . بعد از آن، مدت آن خود به خود برای دوره های پنج سال بعدی تمدید خواهد شد، مگر آنکه یکی از طرف ها قصد خود برای فسخ موافقت نامه را به صورت کتبی از طریق مجاری دیپلماتیک حداقل یک سال پیش از تاریخ انقضا دوره اولیه اعتبار آن یا دوره مشابه بعدی در صورت تمدید خود به خود به اطلاع طرف دیگر برساند . 2 . این موافقت نامه ممکن است به صورت کتبی با موافقت متقابل طرف ها اصلاح گردد. 3 . در صورتی که طرف ها، به طریق دیگری توافق نکرده باشند فسخ این موافقتنامه تأثیری بر اجرای برنامه ها و پروژه های مورد توافق طرف ها در چارچوب این موافقت نامه و ناتمام تا تاریخ فسخ موافقت نامه نخواهد داشت . فسخ این موافقت نامه به عنوان مبنای حقوقی برای تجدیدنظر یک جانبه یا عدم رعایت تعهدات قراردادی با ماهیت مالی یا ماهیتی دیگر نخواهد بود و تاثیری بر حقوق و تعهدات اشخاص حقیقی و یا حقوقی،‌ که تحت این موافقت نامه قبل از فسخ آن بوجود آمده اند، نخواهد گذاشت. 4 . هر طرف موافقت نامه می تواند به موافقت نامه خاتمه دهد اگر کوتاهی طرف دیگر در اجرای یک تعهد، معادل با عدم اجرای کامل تعهد باشد. خاتمه دادن به موافقت نامه، طرف ها را از تعهدات خود برای اجرا و دریافت اجرای آتی معاف می دارد . خاتمه دادن، مانع از مطالبه خسارت به دلیل عدم اجراء‌ نمی شود. ماده 18 مقررات نهائی 1 . تحریم های یک جانبه و تمامی اقدامات محدودیت زای مخالف با حقوق مورد توافق،‌ از لحاظ بین المللی نباید به عنوان دستاویزی برای اهمال و عدم انجام تعهدات در موضوعاتی همانند تبادل دانش و فناوری و استفاده موثر از ابزارها و فناوری هایی که از درون یا در نتیجه فعالیت های مشترک فراهم می آید، در نظر گرفته شود. 2 . این موافقت نامه از لحاظ حقوقی برای طرف ها الزام آور خواهد بود و فقط مطابق با شروط آن یا توافق طرف ها می توان آنرا اصلاح یا به آن خاتمه داد. این موافقت نامه در دو نسخه، هر یک به زبان های فارسی، ‌روسی و انگلیسی، مورخ ....هجری شمسی برابر با .... میلادی در .... به امضاء‌ رسیده است، همه متون دارای اعتبار یکسان می باشند. در صورت بروز هرگونه اختلاف در تفسیر مفاد این موافقت نامه، متن انگلیسی مورد استفاده خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرق دولت فدراسیون روسیه پیوست شماره 1 موافقتنامه میان دولت فدراسیون روسیه و دولت جمهوری اسلامی ایران در حوزه بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو برای مقاصد صلح آمیز مالکیت فکری و اطلاعات محرمانه تجاری بخش 1 . حیطه کاربرد 1 . این پیوست موافقتنامه میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه در خصوص همکاری در زمینه کاوش و بهره برداری از فضای ماورای جو با مقاصد صلح آمیز (که از این پس «موافقتنامه» نامیده می شود) ‌تخصیص حقوق مالکیت فکری ناشی از فعالیت های مشترک میان طرف ها یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک را تنظیم خواهد کرد. هر طرف متعاهد مطابق با قوانین دولت خود فرصت کسب حقوق مالکیت فکری متعلق به طرف دیگر و یا شرکت کنندگان طرف دیگر در فعالیت های مشترک را طبق این پیوست برای آنها تضمین خواهند نمود. 2 . انجام فعالیت های مشترک بر حقوق مالکیت فکری طرف ها و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترکی که قبل از شروع فعالیت های مشترک توسط آن ها به دست آمده یا ناشی از فعالیت های مستقل یا تحقیقات مستقل آن ها است (که از این پس «مالکیت فکری سابق» نامیده می شود) تاثیری نخواهد گذاشت. بخش 2. تخصیص و اعمال حقوق 1 . با توجه به تخصیص حقوق و استفاده از حقوق مالکیت فکری، طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک اصول اساسی زیر را اعمال خواهند کرد:‌ 1) اصل حفاظت کافی از نتایج فعالیت های فکری ایجاد شده و یا استفاده شده در چارچوب موافقتنامه؛ 2) اصل تثبیت ایجاد مشترک نتایج فعالیت های فکری؛ 3) اصل توجه لازم به مشارکت متناظر طرف های متعاهد و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک هنگام تخصیص حقوق و منافع آن ها در نتایج فعالیتهای فکری که به طور مشترک ایجاد شده اند؛ 4)‌ اصل استفاده کارآمد از مالکیت فکری مشترک حاصله؛ 5) اصل رفتار غیرتبعیض آمیز با شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک؛ 6) اصل حفاظت از اطلاعات محرمانه تجاری؛ 7) اصل انتقال و استفاده از حقوق مالکیت فکری سابق تنها پس از تأمین حمایت حقوقی در قلمرو دولتی که در آن مورد استفاده قرار خواهد گرفت. 8) اصل اجرای الزامی اقدامات طرف ها با هدف پیشگیری،‌ شناسایی، تحقیق، مهار و ممانعت از نقض حقوق مالکیت فکری ایجاد شده از طریق تخصیص بودجه دولت های طرف ها و ناشی از فعالیت های مشترک یا اعطا شده در ارتباط با فعالیت های مشترک؛ 9) اصل ممانعت از نقض حقوق مشروع مالکیت فکری طرف های ثالث حاصله و یا مورد استفاده در چارچوب موافقتنامه؛ 10) اصل حل و فصل دعاوی توسط طرف انتقال دهنده و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک انتقال دهنده در رابطه با تخلف ادعاشده در خصوص حقوق مالکیت فکری انتقال یافته در چارچوب موافقتنامه توسط طرف پذیرنده و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک، که ممکن است توسط یک شخص ثالث به طرف پذیرنده و یا شرکت کنندگان پذیرنده در فعالیت های مشترک ارائه گردد، با در نظر گرفتن اینکه طرف و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترکی، که این ادعاها بر علیه آن ها مطرح شده است، باید سریعاً این موضوع را، به ترتیب، به طرف انتقال دهنده و یا شرکت کنندگان انتقال دهنده در فعالیت های مشترک اطلاع دهند. 2 . طرف ها و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک،‌ قبل از آغاز همکاری خود و یا در مدتی متعارف (کمتر از 4 ماه) از تاریخ اعلام مکتوب هر طرف یا شرکت کننده در فعالیت های مشترک مبنی بر دستیابی خود، با رعایت حفاظت، به نتیجه فعالیت های فکری به عنوان مالکیت فکری به طرف دیگر یا شرکت کننده طرف دیگر در فعالیت های مشترک برنامه هایی را برای ارزیابی و استفاده از نتایج فعالیت های فکری (که از این پس «برنامه ها» نامیده می شوند) به طور مشترک تهیه خواهند کرد. در برنامه ها، مشارکت متناظر طرف ها و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک برای فعالیت های در حال بررسی، از جمله مالکیت فکری سابق انتقال یافته در چارچوب فعالیت های مشترک، در نظر گرفته خواهد شد. این برنامه مشخص خواهند نمود: 1) انواع موضوعات و حیطه کاربرد حقوق مالکیت فکری؛ 2) ترتیب ارسال درخواست ها برای اعطای حق ثبت اختراع یا ثبت دولتی نتایج فعالیت های فکری با درک این که چنین درخواست هایی با توجه به نتایج فعالیت های فکری ایجاد شده در فدراسیون روسیه، در وهله اول به مرجع اجرایی فدرال در خصوص مالکیت فکری فدراسیون روسیه ارسال خواهد شد و درخواست ها مربوط به نتایج فعالیت های فکری ایجاد شده در جمهوری اسلامی ایران، در وهله اول به مرکز مالکیت معنوی سازمان ثبت اسناد و املاک ج.ا. ایران ارائه خواهد شد؛ 3) شرایط ارسال درخواست ها برای به دست آوردن اسناد حمایت حقوقی برای نتایج فعالیت های فکری در کشورهای ثالث؛ 4)‌ ضوابط و رویه های اعمال حقوق بر نتایج فعالیت های فکری داخل در قلمرو دولت های طرف ها و دولت های دیگر، با درک اینکه،‌ دست کم،‌ هر طرف و یا هر شرکت کننده در فعالیت های مشترک حق استفاده از مالکیت فکری مشترکا ایجاد شده را برای نیازهای خود خواهد داشت. 3 . به منظور تخصیص و اعمال حقوق مالکیت فکری، طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک باید پیش تر یک فعالیت را به عنوان فعالیت مشترک در پروتکل ها تعریف نمایند. 4 . طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک، با استفاده از پروتکل ها، با رضایت متقابل تصمیم خواهند گرفت که آیا نتایج فعالیت های فکری که به طور مشترک ایجاد شده است را ثبت اختراع کنند یا از اطلاعات موجود در آن ها به عنوان اطلاعات محرمانه تجاری حفاظت کنند. طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک اقدامات لازم را برای تضمین عدم افشای اطلاعات در مورد نتایج مشترکاً ایجاد شده از فعالیت های فکری تا زمان تصمیم گیری در خصوص شکل حفاظت حقوقی از این نتایج و اجرای اقدامات مهم قانونی برای اطمینان از این حفاظت اتخاذ خواهند کرد. 5 . در صورتیکه برنامه ای در مدت 4 ماه پس از تاریخ اطلاعیه ایجاد نتیجه حاصله از فعالیت های فکری، موضوع حمایت به عنوان یک دارایی مالکیت فکری، تدوین نگردد، هر یک از طرف ها یا شرکت کننده در فعالیت های مشترک طرف ها می توانند، مطابق با قوانین دولت های خود، تمام حقوق و مزایای آن مالکیت فکری را در قلمرو دولت خود کسب نمایند. در رابطه با فعالیت های مشترک، طرف ها یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک در خصوص تخصیص حقوق نتایج مشترکاً ایجاد شده از فعالیت های فکری و همچنین هزینه های مربوط به حفاظت از این حقوق،‌ تحت شرایط مورد توافق دوجانبه و با توجه به سهم مشارکت متناظر،‌ توافق خواهند کرد. 6 . در صورتیکه نتیجه فعالیت های فکری به واسطه قوانین دولت یکی از طرف ها قابل حفاظت نباشد، طرف ها و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک چنین حفاظتی را در قلمرو دولتی انجام می دهند که قوانین آن دولت حفاظت از این نتیجه فعالیت های فکری را با شرایط مورد توافق دوجانبه توسط طرف ها و یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک، و با توجه به مشارکت مربوطه هر یک از طرف ها و هر یک از شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک تأمین نماید. 7 . بنا به درخواست هر یک از طرف ها یا هر یک از شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک، جلسات مشاوره بی درنگ با هدف تأمین حفاظت و تخصیص حقوق مالکیت فکری به کشورهای ثالث برگزار خواهد شد، با درک این که طرف ها یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف ها مفاد بندهای 1 – 4 این بخش را عمل خواهند کرد. 8 . محققان، دانشمندان و سایر متخصصان نماینده یک طرف که در خدمت یک سازمان در دولت طرف دیگر قرار گرفته اند، در موضوع حقوق مالکیت فکری و پرداخت و مخارج احتمالی مربوط به چنین حقوقی، تابع قوانین نظارتی لازم الاجراء طبق قوانین این کشور، همانند آنچه که نسبت به محققان، دانشمندان و سایر متخصصان خود تعیین می نمایند خواهند بود. هر محقق،‌ دانشمند و دیگر متخصصی که به عنوان مخترع شناخته می شود، حق دارد از هر پرداختی که به حساب سازمان میزبان برای اعطای حق استفاده از نتیجه فعالیت های فکری تحت موافقتنامه گواهی انجام می شود، ‌متناسب با مشارکت خود سهمی دریافت نماید. 9 . قانون حق چاپ بر نشریات نیز تسری پیدا خواهد کرد. به غیر از مواردی که در برنامه ها و یا پروتکل ها به طریق دیگر تصریح شده باشد، هر یک از طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف ها دارای حق امتیاز غیرانحصاری، غیرقابل فسخ و رایگان ترجمه، بازنشر و توزیع عمومی مقالات، سخنرانی ها، گزارش ها، کتاب ها و سایر آثار علمی و فنی دارای حق چاپ، که نتیجه مستقیم فعالیت های مشترک باشند، در تمام کشورها برای مقاصد غیرتجاری، خواهند بود. تمام نسخ توزیع یافته مربوط به مالکیت فکری بر نام نویسنده اشاره خواهد نمود، مگر آنکه نویسنده صریحاً نپذیرد که نام وی ذکر نگردد یا بخواهد با نام مستعار ظاهر شود. 10 . کلیه حقوق نرم افزارها وپایگاه های داده ای رایانه ای که در چارچوب موافقتنامه و پروتکل ها شرح داده می شود، به شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف ها،‌ با توجه به میزان مشارکت آنها در تولید و تخصیص بودجه این نرم افزارهای رایانه ای و پایگاه های اطلاعاتی اختصاص خواهد یافت .در صورتی که تولید یا تأمین بودجه نرم افزارها و پایگاه های داده ای رایانه ای مشترکاً توسط طرف ها یا شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک دو طرف انجام پذیرد، نظام اعمال شده در رابطه با این نرم افزارها و پایگاه های داده ای، شامل تسهیم پاداش، در پروتکل ها تعیین خواهد شد. در صورت عدم وجود پروتکل ها، مفاد بندهای 2 و 5 این بخش در رابطه با تخصیص حقوق مربوط به فعالیت های مشترک اعمال خواهد شد. 11 . تأمین حقوق مالکیت فکری مشترکاً بدست آمده در اختیار اشخاص ثالث از جمله اشخاص کشورهای ثالث منوط به پروتکل ها خواهد بود. بدون مغایرت با اعمال حقوق مطابق بند 9 این بخش، پروتکل ها رویه انتشار نتایج فوق الذکر را تعیین خواهند کرد. بخش 3 . اطلاعات محرمانه تجاری 1 . عبارت«اطلاعات محرمانه تجاری» به معنای هر اطلاعات (از جمله داده و دانش فنی)، به خصوص، با ماهیت فنی، تجاری و مالی، صرف نظر از شکل ارائه یا حامل اطلاعات، خواهد بود که با قصد انجام فعالیت های مشترک مطابق با موافقتنامه انتقال می یابد و دارای شرایط زیر است: 1) در اختیار داشتن این اطلاعات می تواند منافعی، به خصوص از لحاظ اقتصادی، علمی یا فنی را به همراه داشته باشد، یا مزیتی رقابتی نسبت به اشخاصی که فاقد آن هستند، ایجاد نماید؛ 2) این اطلاعات به طور کلی ناشناخته بوده و به دلایل حقوقی از طریق سایر منابع به صورت گسترده در دسترس نمی باشد؛ 3) این اطلاعات قبلاً توسط دارنده آن و یا به اشخاص ثالث،‌ بدون تعهد حفظ محرمانه بودن آن، منتقل نشده است؛ 4) این اطلاعات دیگر بدون تعهد حفظ محرمانه بودن آن در اختیار گیرنده قرار نخواهد گرفت؛ 5) دارنده این اطلاعات برای محافظت از محرمانه بودن آن اقداماتی انجام می دهد. 2 . اطلاعات محرمانه تجاری همینطور به شیوه ای مناسب و مجمل بیان خواهد شد. مسئولیت این تبیین بر عهده طرف یا شرکت کننده در فعالیت های مشترکی خواهد بود که به چنین محرمانگی نیازمند است . هر یک از طرف ها یا هر یک از شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک از این اطلاعات مطابق با قوانین دولت خود و شرایط و ضوابط مندرج در پروتکل ها محافظت خواهند کرد. 3 . طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک می توانند اطلاعات محرمانه تجاری رابه کارکنان خود منتقل کنند، مگر اینکه در پروتکل ها به طریق دیگر پیش بینی شود. این اطلاعات را می توان در محدوده حیطه کاربرد موافقتنامه های منعقده با پیمانکاران و پیمانکاران فرعی به آنان منتقل نمود. اطلاعات منتقل شده از این طریق فقط می تواند در محدوده حیطه کاربرد این موافقتنامه ها، که شرایط و محدودیت های زمانی کاربرد مقررات مربوط به محرمانه بودن را تعیین خواهند کرد، قابل استفاده باشد. 4 . طرف ها و شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک تمام اقدامات لازم را در رابطه با کارکنان خود، پیمانکاران و پیمانکاران فرعی برای اطمینان از رعایت تعهدات مربوط به حفظ اطلاعات محرمانه تجاری انجام خواهند داد. پیوست شماره 2 موافقتنامه میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه در حوزه بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو برای مقاصد صلح آمیز اقدامات در خصوص پادمان های فناوری بخش 1 . حیطه کاربرد 1 . این پیوست موافقتنامه میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه در خصوص همکاری در زمینه بهره برداری و استفاده از فضای ماورای جو با مقاصد صلح آمیز (که از این پس «موافقتنامه» نامیده می شود) مطابق مفاد ماده 12 موافقتنامه، همه اقدامات در چارچوب فعالیت های مشترک مربوط به مدیریت اقلام و فناوری حمایت شده را تنظیم خواهد کرد. 2 . از نظر این پیوست،"نهادهای صلاحیتدار" به معنای نهادهای صلاحیتدار و یا سایر وزارتخانه ها (سازمان ها) می باشند که توسط طرف های متعاهد مطابق با بند 2 ماده 3 موافقتنامه با هدف اجرای اصول، هنجارها و رویه های مربوط به حمایت از اقلام و فناوری ها و انواع فعالیت های مرتبط با این اقلام و فناوری ها تعیین شده اند. طرف ها بی درنگ به صورت کتبی از طریق مجاری دیپلماتیک یکدیگر را از انتصاب نهادهای صلاحیتدار طبق موافقتنامه مطلع خواهند کرد. بخش 2 . برنامه های حمایت از فناوری شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف های متعاهد برنامه های مربوط به حمایت از فناوری (که از این پس "برنامه ها" نامیده می شوند) را که با الزامات موافقتنامه مطابقت داشته باشند، تهیه خواهند کرد و قبل از شروع فعالیت های مشترک توسط نهادهای صلاحیتدار تصویب می شوند. این برنامه ها به شکل دستورالعمل ها یا مقررات اجباری مکتوب خواهند بود که به تفصیل اقدامات خاص جهت رعایت الزامات پادمان اقلام و فناوری های حمایت شده را با شناسایی رویه های امنیتی و دسترسی (شامل روش ها و نظام های ثبت و کنترل فنی) مناطق کار یا هر مکان دیگر در قلمرو دولت طرف متعاهد واردکننده اقلام و فن آوری های محافظت شده در آن واقع شده،‌ شرح می دهند. این برنامه ها، بدون مغایرت با بند 2 از بخش 2 پیوست 1 موافقتنامه، دستورالعمل ها و هنجارهای مربوط به حمایت و اعمال حقوق مالکیت فکری مرتبط با اقلام و فناوری های محافظت شده را می تواند فراهم کند. بخش 3 . اعتبار مجوزها 1 . هر طرف متعاهد، از طریق نهادهای صلاحیتدار خود، تمام تلاش خود را برای تضمین تداوم صدور مجوزهای صادرات و واردات، گواهینامه های بین المللی واردات،‌‌ گواهینامه های مصرف کننده نهایی و سایر مجوزها در ارتباط با اقلام و فناوری های حمایت شده را در کشور خود انجام خواهد داد و طرف متعاهد دیگر را از وضعیت این مجوزها مطالع خواهد ساخت. 2 . در صورت اثبات تخلف یا احتمال نقض رویه رسیدگی به اقلام و فناوری های حمایت شده توسط هر طرف متعاهد، طرف متعاهد می تواند مجوز صادرات خود را لغو یا به حالت تعلیق درآورد و همچنین محدودیت هایی را در زمینه صادرات اقلام و فن آوری های حمایت شده و در خصوص ارائه خدمات مرتبط آن با اهداف فعالیت های مشترک در چارچوب موافقتنامه اعمال کند. 3 . رویه صدور، تعلیق یا لغو گواهی نامه ها و یا مجوزهای دیگر توسط طرف ها متعاهد، مطابق با قوانین دولت های خود، از هر لحاظ با الزامات موافقتنامه مطابقت خواهد داشت و به این معنی خواهد بود که هر یک از طرف ها متعاهد تمام اقدامات لازم را برای حمایت از حقوق و منافع طرف متعاهد دیگر و اشخاص حقیقی و حقوقی دولت طرف متعاهد دیگر در صورت انحلال (تعطیلی) یا سازماندهی مجدد مشارکت کنندگان آن طرف در فعالیت های مشترک که از مصرف کنندگان نهایی اقلام و فناوری های حمایت شده هستند، و نیز تمام اقدامات لازم را برای تضمین بازگرداندن بدون مانع اقلام و فناوری های حمایت شده به قلمرو دولت طرف متعاهد صادرکننده یا به هر مکان دیگری که مورد تأیید طرف متعاهد صادرکننده باشد، انجام خواهد داد. بخش 4 . مجوز استفاده نهایی 1 . طرف های متعاهد، مصرف کنندگان نهایی را ملزم به تهیه و ارائه گواهی های مصرف کنندگان نهایی به طرف متعاهد صادرکننده خواهند کرد که این گواهی ها به ترتیب توسط مقامات صالحه امضاء شده و توسط نهاد صلاحیتدار طرف متعاهد واردکننده، مورد تایید قرار گرفته باشند و حاوی تعهدات زیر می باشند: - استفاده از اقلام و فناوری های حمایت شده فقط برای مقاصد خاص اجرای فعالیت های مشترک. - عدم انجام،‌ یا عدم صدور مجوز، و ممانعت از اصلاح،‌ نسخه برداری، بازتولید (تکثیر)،‌ مهندسی معکوس (جداسازی اجزای سازه، بازسازی)، نوسازی (چه با استفاده از اقلام ساخته شده در کشور طرف متعاهد صادرکننده و چه با استفاده از هر اقلام، قطعات و اجزای دیگر)، صادرات دوباره اقلام و فناوری های حمایت شده با مشتقات آن ها، از جمله صادرات از قلمرو دولت خود به نشانی هرگونه شرکت تحت کنترل،‌ شرکت های تابعه، دفاتر نمایندگی، وابستگان یا شرکاء یا هرگونه انتقال بعدی دیگر این اقلام و فناوری های حمایت شده به دولت های ثالث یا اشخاص حقیقی و یا حقوقی، بدون موافقت مکتوب قبلی طرف متعاهد صادرکننده و صدور پروانه مناسب (مجوز مناسب) توسط سازمان های صالحه. 2 . گواهینامه مصرف کننده نهایی پس از تأیید هیأت صالحه طرف متعاهد واردکننده، برای ارائه به هیأت صالحه طرف متعاهد صادرکننده به مصرف کننده نهایی ارسال خواهد شد. متن گواهینامه باید مطابق با الزامات طرف متعاهد صادرکننده در رابطه با تضامین استفاده نهایی از اقلام و فناوری های حمایت شده مطابق با بند (1) این بخش باشد. 3 . طرف متعاهد واردکننده، از طریق نهادهای صلاحیتدار، اطلاعات دریافتی از شرکت کننده در فعالیت های مشترک در خصوص هرگونه تغییر واقعیات یا اهداف مندرج در گواهی مصرف کننده نهایی را،‌ به سرعت به اطلاع طرف متعاهد صادرکننده خواهد رساند، و چنین تغییراتی را در صورت عدم تأیید کتبی توسط طرف متعاهد صادرکننده، مشروع نخواهد دانست. بخش 5 . کارکرد نگهبانی و کنترل نمایندگان ایران و نمایندگان روسیه در طول اقامت خود در قلمرو دولت طرف متعاهد واردکننده، به ترتیب حق نظارت بر کارهای مربوط به اقلام و فناوری های حمایت شده ایران و روسیه را خواهند داشت. اشکال و رویه های دقیق پایش رفتار با اقلام و فناوری های حمایت شده و تضمین امنیت و ایمنی آن ها در پروتکل ها تنظیم خواهد شد. بخش 6 . دستورالعمل های دسترسی از اقلام و فناوری های حمایت شده در شرایطی استفاده خواهد شد که از حمایت لازم آن ها اطمینان حاصل شود .سطح حمایت در هر مورد خاص با توجه به ماهیت اقلام و فناوری های حمایت شده تعریف خواهد شد. با توافق دوجانبه شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک هر یک از طرف ها متعاهد، مناطق حمایت شده ای ایجاد خواهد شد که دسترسی به این مناطق مستقیماً توسط نمایندگان طرف متعاهد صادرکننده و یا با هماهنگی با آن ها محدود و مدیریت خواهد شد. بخش 7 . صادرات و حمل و نقل طرف متعاهد صادرکننده صادرات اقلام و فن آوری های حمایت شده به طرف متعاهد واردکننده را مشروط به این امر خواهد کرد که پیشاپیش کلیه مجوزهای لازم توسط طرف متعاهد واردکننده برای واردات آن ها به خاک این کشور و نقل و انتقال آن ها در این کشور و اجرای برنامه های حمایت از فناوری صادر گردد. برای هرگونه حمل و نقل اقلام و فن آوری های حمایت شده از قلمرو کشور طرف متعاهد صادرکننده به قلمرو کشور طرف متعاهد واردکننده یا به مکان دیگری که مورد تأیید طرف متعاهد صادرکننده باشد، باید پیشاپیش از سوی طرف های متعاهد ویا نهادهای صلاحیتدار آن ها، طبق رویه مقرر شده توسط قوانین دولت های طرف متعاهد، مجوزهای صادراتی و یا مجوزهای دیگر اخذ گردد. بخش 8 . عملیات گمرکی کنترل گمرکی اقلام و فن آوری حمایت شده با در نظر گرفتن این نکته که ارزیابی جامعی از خطر ورود آسیب به اقلام و فن آوری های حمایت شده انجام شده باشد و با استفاده از روش ها و ابزارهایی که به اقلام و فن آوری های حمایت شده آسیب نرساند یا ویژگی ها و مشخصه های فنی و فناوری آن ها (به ویژه، با حفظ یکپارچگی و فسادپذیری بسته بندی های فن آوری و شرایط فیزیکی) فاش نشود و مورد تأیید نمایندگان طرف متعاهد صادرکننده باشد، انجام می شود. کنترل گمرکی از اقلام و فن آوری های محافظت شده مطابق قوانینی خواهد بود که توسط هر طرف متعاهد اعمال می شود. مقامات گمرکی با تضمین کتبی نهادهای صلاحیتدار طرف متعاهد صادرکننده اطمینان حاصل خواهند کرد که بار گنج های مهر و موم شده و بسته های دیگر، حاوی محموله ای نیستند که مربوط به فعالیت های مشترک در چارچوب موافقتنامه نباشند و به این ترتیب اعلام نشده باشد. داده های فنی تحت تعریف اقلام و فن آوری های محافظت شده،‌ که برای استفاده توسط نمایندگان طرف متعاهد صادرکننده یا مطابق با سایر شرایط تعیین شده در نظر گرفته شده و از جمله در چمدان دستی و چمدان همراه حمل می شود، مشمول گشودن و نسخه برداری در هنگام بازرسی گمرک نخواهند بود. بخش 9 . حمایت حقوقی و فیزیکی اموال 1 . اقلام و فن آوری های حمایت شده،‌ در طی تحقیق و بررسی فعالیت های یک شرکت کننده در فعالیت های مشترک هر یک از طرف ها در ارتباط با هرگونه تخلف قطعی یا مفروض در حین اجرای این فعالیت ها، به عنوان رهن یا تضمین های دیگر استفاده نخواهد شد. در نتیجه،‌ هیچ اقدام اجباری (مانند توقیف برای اجرای حکم، بازداشت، ضبط یا مصادره) نسبت به اقلام و فن آوری های حمایت شده به موجب تصمیم نهادهای قوای دولتی دولت واردکننده یا در ارتباط با جریان رسیدگی در دادگاه آن کشور نمی تواند صورت گیرد. 2 . طرف واردکننده، در طی رویه های در حال اجرا در کشور خود در خصوص صدور گواهی نامه و یا سایر مجوزهای لازم در ارتباط با اقلام و فن آوری های محافظت شده، کلیه اقدامات قانونی لازم را انجام خواهد داد تا اقلام و فن آوری های محافظت شده صادرشده که به صورت قانونی توسط شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک طرف واردکننده و تحت مدیریت آن ها استفاده می شوند، در برابر فروش، اجاره (اجاره فرعی)، رهن، انتقال به غیر یا انتقال مدیریت امانی به سایر اشخاص حقیقی یا حقوقی با نقض شرایطی که تحت آن صادرات اقلام و فناوری صورت گرفته است، تضمین گردند. در صورت اختلاف در مورد تعهدات قراردادی بین شرکت کنندگان در فعالیت های مشترک هر دو طرف ممکن نیست اقلام و فن آوری های محافظت شده به عنوان تضمین هرگونه تعهدات عمل کنند یا به طریق دیگر به گرو گذاشته شوند. 3 . در صورت وقوع یک واقعه حقوقی و یا رخدادی که زمینه ساز ادعا یا طرح دعوی در مورد اقلام و فناوری های محافظت شده باشد، طرف ها از طریق نهادهای صلاحیتدار خود و در صورت لزوم از طریق مجاری دیپلماتیک،‌ بی درنگ جلسات مشاوره خود رابا هدف اتخاذ کلیه اقدامات لازم از نظر حقوقی و عملی برای دفاع در برابر چنین ادعاها یا دعاوی قانونی برگزار خواهند کرد. طرف ها اقدامات لازم را اتخاذ خواهند کرد تا هرگونه تباین احتمالی بین الزامات مندرج در بندهای 1 و 2 این بخش، و خواسته های مطرح شده در چارچوب دادگاه یا سایر دادرسی ها، بر اساس ترتیبات ماهیت عملی مطابق با موافقت نامه حل و فصل شود. 4 . اصل مصونیت قضایی مؤثر خواهد بود، به استثنای مواردی که طرف صادرکننده با استفاده از مفاد این بخش،‌ از مصونیت در مورد خاصی صرف نظر کند، به خصوص، در صورت لزوم، بنا به درخواست طرف صادرکننده، برای ممانعت از استفاده غیرقانونی اقلام و فن آوری محافظت شده و هرگونه تصرف غیرقانونی آن توسط شرکت کننده در فعالیت های مشترک طرف واردکننده و قرار دادن اقلام وفن آوری های محافظت شده ، به صورت موقت،‌ در انبار امن مطابق با اصول و هنجارهای موافقتنامه. 5 . مفاد این بخش،‌ مطابق رویه های سازگار با موافقتنامه، بر اجرای عملکردهای اداری مناسب در رابطه با اقلام و فن آوری های محافظت شده در قلمرو کشور طرف واردکننده تأثیری نخواهند داشت. بخش 10 . شرایط اضطراری (حادثه) در صورت بروز شرایط اضطراری (حادثه) در قلمرو و حوزه قضایی دولت طرف متعاهد واردکننده که بر روی اقلام و فن آوری های محافظت شده تأثیر بگذارد، طرف های متعاهد از طریق نهادهای صلاحیتدار در تعیین اقدامات مشترک مناسب و روش های فنی مورد توافق برای انجام عملیات اضطراری یا عملیات جستجو و نجات با هدف جستجو، کشف و جمع آوری حداکثر مقدار ممکن از قطعات و یا بقایای قطعات (اجزا) اقلام و فن آوری های محافظت شده، و دستیابی به تمام هماهنگی های لازم از نظر عملی در مورد روش ها و شرایط انجام چنین عملیاتی (از جمله،‌ در صورت لزوم مشاوره با کشور ثالثی که ممکن است منافع آن ها تحت تأثیر قرار گیرد) همکاری خواهند کرد. نمایندگان طرف متعاهد صادرکننده در صورت درخواست از طرف آن ها، حق نظارت بر تخلیه قطعات و یا بقایای قطعات (اجزا) اقلام و فن آوری های محافظت شده مورد شناسایی توسط آن ها را خواهند داشت. شناسایی و تخلیه با استفاده از روش ها و ابزارهایی انجام خواهد گرفت که در مورد آن ها موافقت نمایندگان مذکور وجود داشته باشد. بخش 11 . همکاری در انجام اقدامات وضع شده توسط قوانین برای انجام فعالیت های مقرر در قوانین، در هر مکان در قلمرو کشور طرف متعاهد واردکننده که اقلام و فن آوری های محافظت شده در ان واقع شده است، و با هدف اطمینان از امنیت و ایمنی آن ها، طرف های متعاهد، از طریق نهادهای صلاحیتدار خود، رویه های توافق شده ای بکار خواهند بست تا دسترسی مدیریت شده به مکان هایی که چنین اقداماتی انجام می شود، با درنظر گرفتن وظایف همه شرکت کنندگان و لحاظ محدودیت ها و الزامات موجود در خصوص دسترسی و مدیریت اقلام و فن آوری های محافظت شده،‌ میسر گردد. این رویه ها شامل دستیابی به توافق هایی با نمایندگان طرف متعاهد صادرکننده در مورد رویه انجام فعالیت های مورد اشاره (از جمله عکسبرداری و فیلمبرداری)، با توجه به جنبه های خاص امنیت اقلام و فن آوری های محافظت شده خواهد بود.